PG 95, col. 425
Iluscque cestorees et mirabllium eectorem, qui
res conditas produxerit ex nullis exstantibus. Ne-
quo coteer rationales animaas priss exstitisse:
sed juxta ac tradit Scriptura, Deum creasse he-
minem. A4qni homo non est animaa sela, neque
corpus solum, sed quod ex utroque constat :
Quooirea aecepit Deus pulverems de terra , Nam de
didit eorpus ejus, et indidit ili per latum suum
animam rationss et intelligentia præditam, ad imaa-
giaem suam, et coaptavit homainem ex his duobus,
personam unam, viventem, compositam, possi-
dentema in se duss naturas quia corporis et
animaæ non ana essentia est, sed alia atque alia
nstura est, quarum naon una osl essentia; cum-
que alia atque alia natura sit, nequaquam est una.
Quod perspicuum fit, quia corpus nostruma sua-
pte naatura, neque mnotum, neqse sensum habet.
Quod quidem mors certum facit, qua corpore et
anima sejuncctis, quodlibet eorum una natura
quædam esse demonstratur. Quare cum homo ex
dusabss naturis constct, naturam in se duplicem
hhabet, atque adeo mortalis est et imamortalis, vi-
sibilis et insisibilis, expognabilis et inexpugnabi-
is, divisihilis et indivisibilis, latens et apparenε;
qui secunduma ntramque aici patique possit et
rsmutari, et qod daloris sit capax et aligatur
eecundum partem contrariam. Homo itaque natu-
eis duabus cenetans, persona una composita est;
qquamslibet nstura hominis natura una composita
dlcatur, qna species uaa est cemposita, compre-
hendeas perssnas hominam compositas, ac essen-
tia unius sit esaentia alterius, quia anaquæque
eorum hygostasis ex corpore et anima compo-
ita esὰ.
Vl, Boso fsgi suriectus a crealione. Lapsus ho-
ππδεέε. - Canlieer hominem hunc positum Deo
esse in horto voluptatis, accepieseqne a Dco le-
geu, qua se Domino suo esse subjectum intelli-
geret. Mæe pporro les est scieatia obedientiæ, la-
cerna lucens qua dirigatur ad id quod sib cen-
eentaneam est. Quia convenit ut, cum comppositas
sit ex anima et corpore, huic facile non contra-
venist, sed distribuat bons animæ suæ, cujus
auctor et doctor est ille quo croata fuit, qui
curam qjus habet, qui solus novit omnia. Non
igitur rualt homainem aui operis judicem esse, non,
etsi ad perfectionis apicem perveserit, aut summa
sollicitudine corpus cni permistus est, curare:
sed voluit ut sequeretur legem suam sine remis-
slone, ne aberraret ac declinaret ab eo quod sibi
facere incambit: neque voluit eum habere in sua
natura bonum et msalums, sed concessit ut sciret
utrumqus. Quamobrem voluit ut bonum nosset
pper legem suam divinam, ne deciperetur a rebus
corporalibus propter ohlectamenta earum. Illunα-
taque conservus ejus non satis sollicitum cernens,
Gen. nn, 7.
s Psal. Xuνm, 13.
μτοn. Gu. XΚCV.
res conditas produxerit ex nullis exstantibus. Ne-
quo coteer rationales animaas priss exstitisse:
sed juxta ac tradit Scriptura, Deum creasse he-
minem. A4qni homo non est animaa sela, neque
corpus solum, sed quod ex utroque constat :
Quooirea aecepit Deus pulverems de terra , Nam de
didit eorpus ejus, et indidit ili per latum suum
animam rationss et intelligentia præditam, ad imaa-
giaem suam, et coaptavit homainem ex his duobus,
personam unam, viventem, compositam, possi-
dentema in se duss naturas quia corporis et
animaæ non ana essentia est, sed alia atque alia
nstura est, quarum naon una osl essentia; cum-
que alia atque alia natura sit, nequaquam est una.
Quod perspicuum fit, quia corpus nostruma sua-
pte naatura, neque mnotum, neqse sensum habet.
Quod quidem mors certum facit, qua corpore et
anima sejuncctis, quodlibet eorum una natura
quædam esse demonstratur. Quare cum homo ex
dusabss naturis constct, naturam in se duplicem
hhabet, atque adeo mortalis est et imamortalis, vi-
sibilis et insisibilis, expognabilis et inexpugnabi-
is, divisihilis et indivisibilis, latens et apparenε;
qui secunduma ntramque aici patique possit et
rsmutari, et qod daloris sit capax et aligatur
eecundum partem contrariam. Homo itaque natu-
eis duabus cenetans, persona una composita est;
qquamslibet nstura hominis natura una composita
dlcatur, qna species uaa est cemposita, compre-
hendeas perssnas hominam compositas, ac essen-
tia unius sit esaentia alterius, quia anaquæque
eorum hygostasis ex corpore et anima compo-
ita esὰ.
Vl, Boso fsgi suriectus a crealione. Lapsus ho-
ππδεέε. - Canlieer hominem hunc positum Deo
esse in horto voluptatis, accepieseqne a Dco le-
geu, qua se Domino suo esse subjectum intelli-
geret. Mæe pporro les est scieatia obedientiæ, la-
cerna lucens qua dirigatur ad id quod sib cen-
eentaneam est. Quia convenit ut, cum comppositas
sit ex anima et corpore, huic facile non contra-
venist, sed distribuat bons animæ suæ, cujus
auctor et doctor est ille quo croata fuit, qui
curam qjus habet, qui solus novit omnia. Non
igitur rualt homainem aui operis judicem esse, non,
etsi ad perfectionis apicem perveserit, aut summa
sollicitudine corpus cni permistus est, curare:
sed voluit ut sequeretur legem suam sine remis-
slone, ne aberraret ac declinaret ab eo quod sibi
facere incambit: neque voluit eum habere in sua
natura bonum et msalums, sed concessit ut sciret
utrumqus. Quamobrem voluit ut bonum nosset
pper legem suam divinam, ne deciperetur a rebus
corporalibus propter ohlectamenta earum. Illunα-
taque conservus ejus non satis sollicitum cernens,
Gen. nn, 7.
s Psal. Xuνm, 13.
μτοn. Gu. XΚCV.