PG 95, col. 431
dum quantitaterrr naturarum. Hinc fit ut dicamus
ilium Dci, qui unus est de sancta Τrinitate, duas
habere nsturas quæ unltaæ sunt secundum hyposta-
sim, mutua nlterius in altera circumimncessione,
servato termpino differentiæ propriæ per qualitatem
naturalem uniuscujusque secundum signilicationem
suam, et servata unicuique definitione sua sine
mutatione et confusione. Neqne dicimus esse Vi.-
lium alium et aliam, quia non est una natura. Si
duæ personæ forent, nequaquam ipse Eilins unus
essrt, adeoque quatuor coleremus. Sin vero natura
uua, omnino essentia Patris, illius essentia non
esset, ncc nostra essentia esset illius essentia.
Alias essemus nos consubstantiales Deo Patri, En
siquidem, quorum cssentia per se una est, una
quoqte per se et vere natura est: essentia unius
est essentia alterius, ita ut natura una non sit
diversarum naturarum essentia.
X. Daæ volunrates et operationes. - Confiteor ita-
que desum Christum Dominum nostrum, unam esse
hypostasim,duasquenaturasinejus hypostasi unitas;
quia unio duarum ) ejus naturarum in una
hyppostasi medium locum obtinet inter permistio-
nem et divisionem, et utramque participat; quia
eustodit et servat unitatem, nec non exstantiam
naturarum unitarum, earumque discrepantiam·
neque natnræ sic distinguuntur ut separentur; at
vero omni mudo integræ manent. Quod si integræ
manent, omnino numerantur. Neque dicimuus post
unitionem distinctionem naturæ, sed naturarum,
Cum autem duas naturas dicimus, unam proinde
non dicimus, quandoquidem duæ sunt; quia nu-
(4) Quemadmodam Gregorius Τ heologus tradi-
dit. Hoc etiam docet Damascenus lib. m De fide,
cap. 6 et 28, sed omisso Gregorii nomine, cujus
locos e pluribus aliquot subieci in adnotationibus,
una cum Ruini, qui ejus quondam discipulus fue-
rat, verbis. Liberet et alios e Latinis adducere,
Ambrosiastrum lib. de S. Τrinitate, seu in Symbo-
lum apostolorum, magnum item Gregnrium, lib.
αrII Morat., ubi ait: Deas per divinitatemlumen est,
qui mediante anima in ejus ( Virginis Mariæ ) utero
fieri dignatus est per humanitatem corpus. Id nempe
astruxerunt Patres propter gentiles, qui Deuæ carni
suitumn esse sordidi aliquid innuere exisiimabant.
Qua de re legendus est August. Iib. α Ds εir. cap.
96; Eucherius item Lugdun. in fragmento quod
hic exscribere ex Iih. n Ciaudiani Mamcrti De
stata animæ, cap. 9. Ouærere, inquit, quidam solent
eaomodo is Christo uisceri potuerit homniai Deus.
Quærunt rationem hujus mgsterii quod semel factum
est, cum ipsi reddere rationem nequnquam possint
ejas rei,qnæ fit semper, quomodo societur onima cor-
pori,at fiat hoso. Erpo euomodo corporea res incos-
porcaqne ctmrjsngitur, et corpori animua miscetur, at
Aomo ef ficiaturς ita homo conjunctus est Deo, et
factus est Christus, et tamen ut fieret Christus, duo
illa inrorporea, id est anima et Deus, facilius conjungi
permiscerique potuerint, quam miscetar ana incor-
porea aliaque corporea, id est anima et corpus, ut
persoua hominis exsistat. Sophronius llierosoly-
mitanus non aliumnde factum esse probat, ut dcitas
et corpus in Chrsto citra confusionem aut direm-
ptionem copulata sint, nisi quia Verbum in primis
ilium Dci, qui unus est de sancta Τrinitate, duas
habere nsturas quæ unltaæ sunt secundum hyposta-
sim, mutua nlterius in altera circumimncessione,
servato termpino differentiæ propriæ per qualitatem
naturalem uniuscujusque secundum signilicationem
suam, et servata unicuique definitione sua sine
mutatione et confusione. Neqne dicimus esse Vi.-
lium alium et aliam, quia non est una natura. Si
duæ personæ forent, nequaquam ipse Eilins unus
essrt, adeoque quatuor coleremus. Sin vero natura
uua, omnino essentia Patris, illius essentia non
esset, ncc nostra essentia esset illius essentia.
Alias essemus nos consubstantiales Deo Patri, En
siquidem, quorum cssentia per se una est, una
quoqte per se et vere natura est: essentia unius
est essentia alterius, ita ut natura una non sit
diversarum naturarum essentia.
X. Daæ volunrates et operationes. - Confiteor ita-
que desum Christum Dominum nostrum, unam esse
hypostasim,duasquenaturasinejus hypostasi unitas;
quia unio duarum ) ejus naturarum in una
hyppostasi medium locum obtinet inter permistio-
nem et divisionem, et utramque participat; quia
eustodit et servat unitatem, nec non exstantiam
naturarum unitarum, earumque discrepantiam·
neque natnræ sic distinguuntur ut separentur; at
vero omni mudo integræ manent. Quod si integræ
manent, omnino numerantur. Neque dicimuus post
unitionem distinctionem naturæ, sed naturarum,
Cum autem duas naturas dicimus, unam proinde
non dicimus, quandoquidem duæ sunt; quia nu-
(4) Quemadmodam Gregorius Τ heologus tradi-
dit. Hoc etiam docet Damascenus lib. m De fide,
cap. 6 et 28, sed omisso Gregorii nomine, cujus
locos e pluribus aliquot subieci in adnotationibus,
una cum Ruini, qui ejus quondam discipulus fue-
rat, verbis. Liberet et alios e Latinis adducere,
Ambrosiastrum lib. de S. Τrinitate, seu in Symbo-
lum apostolorum, magnum item Gregnrium, lib.
αrII Morat., ubi ait: Deas per divinitatemlumen est,
qui mediante anima in ejus ( Virginis Mariæ ) utero
fieri dignatus est per humanitatem corpus. Id nempe
astruxerunt Patres propter gentiles, qui Deuæ carni
suitumn esse sordidi aliquid innuere exisiimabant.
Qua de re legendus est August. Iib. α Ds εir. cap.
96; Eucherius item Lugdun. in fragmento quod
hic exscribere ex Iih. n Ciaudiani Mamcrti De
stata animæ, cap. 9. Ouærere, inquit, quidam solent
eaomodo is Christo uisceri potuerit homniai Deus.
Quærunt rationem hujus mgsterii quod semel factum
est, cum ipsi reddere rationem nequnquam possint
ejas rei,qnæ fit semper, quomodo societur onima cor-
pori,at fiat hoso. Erpo euomodo corporea res incos-
porcaqne ctmrjsngitur, et corpori animua miscetur, at
Aomo ef ficiaturς ita homo conjunctus est Deo, et
factus est Christus, et tamen ut fieret Christus, duo
illa inrorporea, id est anima et Deus, facilius conjungi
permiscerique potuerint, quam miscetar ana incor-
porea aliaque corporea, id est anima et corpus, ut
persoua hominis exsistat. Sophronius llierosoly-
mitanus non aliumnde factum esse probat, ut dcitas
et corpus in Chrsto citra confusionem aut direm-
ptionem copulata sint, nisi quia Verbum in primis