PG 95, col. 441
omnes haomines qui ex Adsm primo parente suo prognali sunt, peccsli illius reos nasci,
nec præpositionem sst hoc loci tanqusm causslem habuisse, sed vocemo ἐφʼ ᾧ nccepisse ceus
idem significaret quod Lstina quatenus. Contrs vero Damascenus noster Doctoris sancti cujus
verbs integra recitat, ensrrstioni hæc paucs præmisit, ἐφʼ ῷ, ἀντὶ το3 δ. οὗ in quo, pro, per
quem: quod ssne, velint nolint illi, csusam exprimit. Adeoque Joanne Dsmasceno interpre-
tante, certum fit Chrysostomooum agnovisse illo Apostoli loco, Ecclesiæ de peccato orgpaὶ
doctrinsm alirmari.
At vero multa hinc inde occurrunt, quæ Chrysostomus in homiliis non habet, in primis
vero in commentario in Epistolas ad Ephesios, ad Colossenses, ad Philippenses et ad Τhessa-
lonicenses, in quo nihd quod ex soncto illo doctore acceptum videatur, observsre polui.
Sæpe vero concordat cum Τheodoreti, nec non cum Cyrilli Alexandrini expositionibus, quas
8cumenii cstena exhibet. In cap. 2 Εpistolæ ad Crlossenses ad verba Pauli, ln ipso inhα-
bitat omnis plenitudo divinitatis corpooraliter ejusmodi expositio affertur, cujus auctor, nisi
Damasscenus ipse sit, saltem post exortam Nestorii hæresim scripsisse possit sffirmari : quippe
cum eam inhaboitationem seu unionem illam explodat, quam Nestoriani σχετικὴν secundum αβe-
ctum, relationem, habitudinemve sppellitabant. Ἰνα μή τις νομίσῃ σχετικὴν εἶναι τὴν κατοίκησιν,
ne quis exæistimet inhabitationem hanc fieri secundum affectum et relationem. Alia omitto
quæ lector eruditus in hoc passimo comomentario facili negolio deprehendet. Roc solum mo-
nebo, mihi videri prolognm in Epistolam ad Romanos teriisse, quin et codicem multis
passim mendis scstere outilumque esse, ut sensus sæpe imapervius sit et obpscurus. Quod ad
Scripturmstextum qui commentario interjectus est attinet,multis in locis diversus videtur sb eo
quem Josnnes Chrysostomus trsctabat, et s doctissimis præstantissimisque criticis quibuscum
eum comumunicsvi, magni fuit æstimaatus, ceu pretiosum Christianæ antiquitstis monumenν-·
tum.
IX POX eut ΑtOT2 Π. o AIIN.
saωaeæ
IN EPISTOLAt
EAA. nPaToN.
ε Παῦλος δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ, κλητὸς Ἀπόστω- Vεuus. « Paulus servus Jesu Chtisti vocatus
Apostolus.
λος. »
Τρεῖς εἰσὶ δουλείας τρόποι· εἶς μὲν ὁ κατὰ τὴν
δημιουργίαν, καθʼ ὅ φησιν, ὅτι ὰ σύμπαντα δοῦλα
σά. Ἐτερος δὲ ὁ ἀπὸ πίστεως, κατὰ τὸ εἰρημένον·
Ἐλευθερωδέντες δὲ ἀεὸ τῆς ἀμαρτίας ἐδουλώ-
θητε τῇ διικαοσόνῃ. Ὁ τρίτος ὁ ἀπὸ τῆς πολιτείας
κατὰ τὸ εἰρημένον· Mωθσῆς ὁ θεράπων μου ἐτε-
τελεύτηκεν. Ἐπειδὴ τοίνυν κατὰ πάντας τοὺς
τρόπους, τὸ τῆς δουλείας ἀξίωμα ἐδέδεικτο, εἰκό-
τως ἐν καυχήματος τάξει προτάττει τοῦτο τῆς ἐπι-
στολῆς.
« Ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ. »
Δείκνυσιν ὅσον αὐτοῦ τὸ ἀξίωμα. ἰ γε ἀφώριστο Ostendit quauta sit sua dignitas, quippe qui se-
ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰςτὸ διακονῆσαι τὸ Εὐαγγέλιον αὐτοῦ. B gregatus erat ut Evangclio ejus ministrare. Porro
Εὐαγγέλιον δὲ Θεοῦ καλεῖ, ἀπὸ τῶν προοιμίων διε-
γείρων τὸν ἀκροατήν.
« Ὁ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ
ἐν Τραφαῖς ἀγίαις. »
Ἐπειδὴ καινοτομίαν ἐνεκάλουν τῷ δόγματι, δεί-
κνυσιν αὐτὸ πρεσβύτερον Ἐλλήνων ὄν· καὶ ἐν τοῖς
προφήταις προδιαγραφόμενον.
« Περὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος
Δαβὶδ κατὰ σάρκα. »
Pνal. cxvmn, 9I. Rem. v, 18. ⁵Josue.I,2.
nec præpositionem sst hoc loci tanqusm causslem habuisse, sed vocemo ἐφʼ ᾧ nccepisse ceus
idem significaret quod Lstina quatenus. Contrs vero Damascenus noster Doctoris sancti cujus
verbs integra recitat, ensrrstioni hæc paucs præmisit, ἐφʼ ῷ, ἀντὶ το3 δ. οὗ in quo, pro, per
quem: quod ssne, velint nolint illi, csusam exprimit. Adeoque Joanne Dsmasceno interpre-
tante, certum fit Chrysostomooum agnovisse illo Apostoli loco, Ecclesiæ de peccato orgpaὶ
doctrinsm alirmari.
At vero multa hinc inde occurrunt, quæ Chrysostomus in homiliis non habet, in primis
vero in commentario in Epistolas ad Ephesios, ad Colossenses, ad Philippenses et ad Τhessa-
lonicenses, in quo nihd quod ex soncto illo doctore acceptum videatur, observsre polui.
Sæpe vero concordat cum Τheodoreti, nec non cum Cyrilli Alexandrini expositionibus, quas
8cumenii cstena exhibet. In cap. 2 Εpistolæ ad Crlossenses ad verba Pauli, ln ipso inhα-
bitat omnis plenitudo divinitatis corpooraliter ejusmodi expositio affertur, cujus auctor, nisi
Damasscenus ipse sit, saltem post exortam Nestorii hæresim scripsisse possit sffirmari : quippe
cum eam inhaboitationem seu unionem illam explodat, quam Nestoriani σχετικὴν secundum αβe-
ctum, relationem, habitudinemve sppellitabant. Ἰνα μή τις νομίσῃ σχετικὴν εἶναι τὴν κατοίκησιν,
ne quis exæistimet inhabitationem hanc fieri secundum affectum et relationem. Alia omitto
quæ lector eruditus in hoc passimo comomentario facili negolio deprehendet. Roc solum mo-
nebo, mihi videri prolognm in Epistolam ad Romanos teriisse, quin et codicem multis
passim mendis scstere outilumque esse, ut sensus sæpe imapervius sit et obpscurus. Quod ad
Scripturmstextum qui commentario interjectus est attinet,multis in locis diversus videtur sb eo
quem Josnnes Chrysostomus trsctabat, et s doctissimis præstantissimisque criticis quibuscum
eum comumunicsvi, magni fuit æstimaatus, ceu pretiosum Christianæ antiquitstis monumenν-·
tum.
IX POX eut ΑtOT2 Π. o AIIN.
saωaeæ
IN EPISTOLAt
EAA. nPaToN.
ε Παῦλος δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ, κλητὸς Ἀπόστω- Vεuus. « Paulus servus Jesu Chtisti vocatus
Apostolus.
λος. »
Τρεῖς εἰσὶ δουλείας τρόποι· εἶς μὲν ὁ κατὰ τὴν
δημιουργίαν, καθʼ ὅ φησιν, ὅτι ὰ σύμπαντα δοῦλα
σά. Ἐτερος δὲ ὁ ἀπὸ πίστεως, κατὰ τὸ εἰρημένον·
Ἐλευθερωδέντες δὲ ἀεὸ τῆς ἀμαρτίας ἐδουλώ-
θητε τῇ διικαοσόνῃ. Ὁ τρίτος ὁ ἀπὸ τῆς πολιτείας
κατὰ τὸ εἰρημένον· Mωθσῆς ὁ θεράπων μου ἐτε-
τελεύτηκεν. Ἐπειδὴ τοίνυν κατὰ πάντας τοὺς
τρόπους, τὸ τῆς δουλείας ἀξίωμα ἐδέδεικτο, εἰκό-
τως ἐν καυχήματος τάξει προτάττει τοῦτο τῆς ἐπι-
στολῆς.
« Ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ. »
Δείκνυσιν ὅσον αὐτοῦ τὸ ἀξίωμα. ἰ γε ἀφώριστο Ostendit quauta sit sua dignitas, quippe qui se-
ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰςτὸ διακονῆσαι τὸ Εὐαγγέλιον αὐτοῦ. B gregatus erat ut Evangclio ejus ministrare. Porro
Εὐαγγέλιον δὲ Θεοῦ καλεῖ, ἀπὸ τῶν προοιμίων διε-
γείρων τὸν ἀκροατήν.
« Ὁ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ
ἐν Τραφαῖς ἀγίαις. »
Ἐπειδὴ καινοτομίαν ἐνεκάλουν τῷ δόγματι, δεί-
κνυσιν αὐτὸ πρεσβύτερον Ἐλλήνων ὄν· καὶ ἐν τοῖς
προφήταις προδιαγραφόμενον.
« Περὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος
Δαβὶδ κατὰ σάρκα. »
Pνal. cxvmn, 9I. Rem. v, 18. ⁵Josue.I,2.