PG 95, col. 445
ἀπηλλαγμένην τὴν τοῦ Ἀαοστόλου ψυχήν· εἴ γε
ωμαίοις κρατοῦσι τότε, καὶ εὐθὺς τὴν ἀρχὴν
δεξαμένοις τῆς οἴκουμένης ἐπιστέλλων, οὐδέν τι
κολακικόν φησιν· καὶ τὸ εὐθέως καλεῖν αὐτῶν τὸν
τύφον, εἴ γε παρακολούθους αὐτοὺς τῶν ἐθνῶν ἔτα-
ξεν. Περὶ γὰρ τῶν ἐθνῶν διαλαβὼν τὸ, ἐν οἰς καὶ
ὕμεῖς ἐπήγαγεν.
« Κλητοῖς ἀγίοις. »
Ὁρα πῶς συνεχῶς τὸ ὄνομα τίθησιν ε· Κλητόρ
Ἀπόστολος. Ἐν οἰς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοί. Πᾶ-
οιν τοῖς οὕαιν ἐν ώμῃ κλητοῖς. Τοῦτο δὲ οὐ
πεπτττολογῶν ποιεῖ, ἀλλὰ βουλόμενος αὐτοὺς τῆς
εὐεργεσίας ἀναμνῆσαι. Τὸ δὲ, ἀγαπηεοῖς Θεοῦ,
διαιροῦντός ἐστιν ἀπὸ τῶν πιστευσάντων τοὺς μὴ
τοιούτους. Καὶ ἄλλως ἐ δὲ τοὺς πιστεύσαντας καλεῖ
πάντας, καθʼὅ ἡγιάσθησαν διὰ λουτροῦ παλιγγενε-
σίας.
καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Πόσον ἴσχυσεν ἡ τοῦ Χριστοῦ ἀγάπη δείκνυσιν,
ὅτι οἱ ἐχθροὶ καὶ ἠτιμημένοι, ἅγιοι καὶ δίκαιοι γε-
γόνασιν ἐξαίφνης. θταν γὰρ Πνεῦμα καλέσῃ, υἱοὺς
ἀπέδειξεν· ὅταν δὲ υἱοὺς εἶπεν, ἀπάντων τῶν ἀγα-
θῶν τὸν θησαυρὸν ἀπεκάλυψεν.
« Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου διὰ Ἰη-
σοῦ Χριστοῦ, περὶ πάντων ὑμῶν.
Ἀρμόζον τὸ προοίμιον τῇ φιλοθέῳ ψυχῇ, ἐφʼ
οἶς εὐσεβοῦσιν ἔτεροι εὐαρεστεῖν ε τῷ Θεῷ.
« Ὁτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλω τῷ
κόσμῳ. »
Ὁς γὰρ ἄρτι δεξαμένης τὴν βασιλείαν τότε τῆς
ώμης, εἰκὸς τοὺς ἐν αὐτῇ πιστοὺς ἐν πάσῃ περι-
φέρεσθαι πόλει.
« Μάρτυς γάρ μου ἐστιν ὁ Θεὸς, ῷ λατρεύω ἐν
τῷ πνεύματί μου. »
Ἐπειδὴ περὶ ἀδήλου πράγματος ἦν αὐτῷ ὁ λό-
γος, τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἀγάπη ἡ εἰς αὐτοὺς ἀνθρώ-
πους μηδὰ εἰδότας αὐτόν· τούτου χάριν τὸν Θεὸν
ἐπὶ τοῦ πράγματος τούτου μάρτυρα καλεῖ.
«Ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, ὡς ἀδιαλεί-
πτως. »
Ἀνω τοῦ Πατρὸς εἰπὼν τὸ Εὐαγγέλιον, ἐνταῦθα
τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἶναι λέγει, δεικνὺς τὴν ἑνότητα ait, ostendens unitatem Patris et ilii.
Πατρὸς καὶ Υἰοῦ.
«Μνείαν ὑμῶν ποιοῦμαι πάντοτε ἐπὶ τῶν προσ-
ευχῶν μου, δεόμενος, εἴ πως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσο-
μαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς.
Ἐπιπποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς, ἵνα τι μεταδῷ χάρι-
σμα ὑμῖν πνευματικὸν, εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς. »
Δείκνυσιν δσος ἐστὶν εἰς τὸ πείθεσθαι Θεῷ, δπου
γε σφόδρα σπουδάζων καὶ εὐχόμενος τ1ν Πόλιν
ἰδεῖν, παρὰ τὸ τοῦ Θεοῦ δοκοῦν, οὐ παραγίνετο
πρὸς αὐτούς.
vARL. IECTONES.
⁵Addo ex Chrys. κλητοῦ. Leg. ἀγίους. s Poιt. εὐχαριστεῖν.
ωμαίοις κρατοῦσι τότε, καὶ εὐθὺς τὴν ἀρχὴν
δεξαμένοις τῆς οἴκουμένης ἐπιστέλλων, οὐδέν τι
κολακικόν φησιν· καὶ τὸ εὐθέως καλεῖν αὐτῶν τὸν
τύφον, εἴ γε παρακολούθους αὐτοὺς τῶν ἐθνῶν ἔτα-
ξεν. Περὶ γὰρ τῶν ἐθνῶν διαλαβὼν τὸ, ἐν οἰς καὶ
ὕμεῖς ἐπήγαγεν.
« Κλητοῖς ἀγίοις. »
Ὁρα πῶς συνεχῶς τὸ ὄνομα τίθησιν ε· Κλητόρ
Ἀπόστολος. Ἐν οἰς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοί. Πᾶ-
οιν τοῖς οὕαιν ἐν ώμῃ κλητοῖς. Τοῦτο δὲ οὐ
πεπτττολογῶν ποιεῖ, ἀλλὰ βουλόμενος αὐτοὺς τῆς
εὐεργεσίας ἀναμνῆσαι. Τὸ δὲ, ἀγαπηεοῖς Θεοῦ,
διαιροῦντός ἐστιν ἀπὸ τῶν πιστευσάντων τοὺς μὴ
τοιούτους. Καὶ ἄλλως ἐ δὲ τοὺς πιστεύσαντας καλεῖ
πάντας, καθʼὅ ἡγιάσθησαν διὰ λουτροῦ παλιγγενε-
σίας.
καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Πόσον ἴσχυσεν ἡ τοῦ Χριστοῦ ἀγάπη δείκνυσιν,
ὅτι οἱ ἐχθροὶ καὶ ἠτιμημένοι, ἅγιοι καὶ δίκαιοι γε-
γόνασιν ἐξαίφνης. θταν γὰρ Πνεῦμα καλέσῃ, υἱοὺς
ἀπέδειξεν· ὅταν δὲ υἱοὺς εἶπεν, ἀπάντων τῶν ἀγα-
θῶν τὸν θησαυρὸν ἀπεκάλυψεν.
« Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου διὰ Ἰη-
σοῦ Χριστοῦ, περὶ πάντων ὑμῶν.
Ἀρμόζον τὸ προοίμιον τῇ φιλοθέῳ ψυχῇ, ἐφʼ
οἶς εὐσεβοῦσιν ἔτεροι εὐαρεστεῖν ε τῷ Θεῷ.
« Ὁτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλω τῷ
κόσμῳ. »
Ὁς γὰρ ἄρτι δεξαμένης τὴν βασιλείαν τότε τῆς
ώμης, εἰκὸς τοὺς ἐν αὐτῇ πιστοὺς ἐν πάσῃ περι-
φέρεσθαι πόλει.
« Μάρτυς γάρ μου ἐστιν ὁ Θεὸς, ῷ λατρεύω ἐν
τῷ πνεύματί μου. »
Ἐπειδὴ περὶ ἀδήλου πράγματος ἦν αὐτῷ ὁ λό-
γος, τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἀγάπη ἡ εἰς αὐτοὺς ἀνθρώ-
πους μηδὰ εἰδότας αὐτόν· τούτου χάριν τὸν Θεὸν
ἐπὶ τοῦ πράγματος τούτου μάρτυρα καλεῖ.
«Ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, ὡς ἀδιαλεί-
πτως. »
Ἀνω τοῦ Πατρὸς εἰπὼν τὸ Εὐαγγέλιον, ἐνταῦθα
τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἶναι λέγει, δεικνὺς τὴν ἑνότητα ait, ostendens unitatem Patris et ilii.
Πατρὸς καὶ Υἰοῦ.
«Μνείαν ὑμῶν ποιοῦμαι πάντοτε ἐπὶ τῶν προσ-
ευχῶν μου, δεόμενος, εἴ πως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσο-
μαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς.
Ἐπιπποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς, ἵνα τι μεταδῷ χάρι-
σμα ὑμῖν πνευματικὸν, εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς. »
Δείκνυσιν δσος ἐστὶν εἰς τὸ πείθεσθαι Θεῷ, δπου
γε σφόδρα σπουδάζων καὶ εὐχόμενος τ1ν Πόλιν
ἰδεῖν, παρὰ τὸ τοῦ Θεοῦ δοκοῦν, οὐ παραγίνετο
πρὸς αὐτούς.
vARL. IECTONES.
⁵Addo ex Chrys. κλητοῦ. Leg. ἀγίους. s Poιt. εὐχαριστεῖν.