PG 95, col. 451
ignosmuiima. Nas femainæ eorum imnutaverunt na-
turalema suma in eum usum, qui est contra natu-
ram. Similiter autem et masculi, relicto natuali
usu feminæ, exarserunt in desiderio suo adinvicem,
masculi in masculos turpitudinem operantes, et
mercedem quam oportuit erroris sui in semetigsos
recipientes. Et sicut non probaverunt Deum ha-
bere in notitia, tradidit illos in reprobum sensum,
ut faciant ea quæ non conveniuut. »
Τametsi illi, inquit, eo relieto, bestias adora-
verunt; at nihil qjus gloria detrimenti passa est.
Est enim benedictus, etc.
Vuuas. 29, 39. « Repletos umni iniquitate, mali-
tia, improbltate, avaritia : plenos invidia, cædibus,
dolo, malignitate, susurrones, detractores, θέοστυ-
γεῖς, id est, Dei osores, contumeliosos, superbos,
elatos. s
Postquam id quod generale ct commune est
dixit, singula deinceps mala percurrit, quorumu
utiqne impietas causa exstitit. Dei osores.
s Iuventores malorum. »
Bt mentis inductio de cætero in crimen trahe-
retur, inveutores malorum eos appellavit.
6 « Patribus non obedientes, [ Vuas. 3I) insi-
pientes, incompositos, sine affectione, sine mise-
ricordia. [Vεεs. 32.] Qui cumu justitiam Dei co-
guovissent. »
Et cominus contra nsturam steterunt, inquit.
« Quoniam qui talia agunt, digni sunt morte,
non solum qui faciuut, sed et consemtiunt faciemn-
iibus. »
Cum duo sibi objecta proposuisset, hic utrum-
que sustulit. Cur enim dixeris, inquit, iguorare te
quæ facienda aint? Τu namque tibi ejus ignoran-
tiæ causa es, qui Deum qui te edoceret, reliqueris.
Quin et modo multis ea tibi persppecta esse demon-
stramus, et te sponte deliquisse : verum perturba-
tionummaa vehementia traheris. Eecur ergo peccantibus
opem affers, eosque laudibus extollis?
CA. II.
Vεas. 1, 2. « Propter quod inexcusabilis es, o
homo, omnis qui judicas. In quo enim judicas al-
ierum, teipsum condemnas. Eadem enim agis quæ.
judicas. Scimus autem quoniam judicium Dei est
secundum veritatem in eos qui talia sgunt. »
Eos quidem alloquitur qui Romanorum primates
erant. Attamen cuivis etiam mortalium hæc con-
τeniunt. Nam nosmet ipsi judicamus, ubi cum
similia perpetremus, in alios sententiama ferimus.
Vεus. 3, 4. « Existimaas autema, o homo, qui
judicas alios qui talia agunt, et facis ca, quia tu
effugies juiciusm Dei ? an divitias bonitatis ejus et
paiestiæ et longanimitatis contemnis, ignorans
quoniam benignitas Dei ad pœnitentiam te ad-
duccit ? s
Submmnectit : At iuteris non pœnas persolvo, in-
quit. Ille vero id præstat,ut dilatio,non in indulgen-
iam, sed in acerbius supplicium ccdat, iis qui ca
nti nolunt, ut pœnitentiam agmt.
turalema suma in eum usum, qui est contra natu-
ram. Similiter autem et masculi, relicto natuali
usu feminæ, exarserunt in desiderio suo adinvicem,
masculi in masculos turpitudinem operantes, et
mercedem quam oportuit erroris sui in semetigsos
recipientes. Et sicut non probaverunt Deum ha-
bere in notitia, tradidit illos in reprobum sensum,
ut faciant ea quæ non conveniuut. »
Τametsi illi, inquit, eo relieto, bestias adora-
verunt; at nihil qjus gloria detrimenti passa est.
Est enim benedictus, etc.
Vuuas. 29, 39. « Repletos umni iniquitate, mali-
tia, improbltate, avaritia : plenos invidia, cædibus,
dolo, malignitate, susurrones, detractores, θέοστυ-
γεῖς, id est, Dei osores, contumeliosos, superbos,
elatos. s
Postquam id quod generale ct commune est
dixit, singula deinceps mala percurrit, quorumu
utiqne impietas causa exstitit. Dei osores.
s Iuventores malorum. »
Bt mentis inductio de cætero in crimen trahe-
retur, inveutores malorum eos appellavit.
6 « Patribus non obedientes, [ Vuas. 3I) insi-
pientes, incompositos, sine affectione, sine mise-
ricordia. [Vεεs. 32.] Qui cumu justitiam Dei co-
guovissent. »
Et cominus contra nsturam steterunt, inquit.
« Quoniam qui talia agunt, digni sunt morte,
non solum qui faciuut, sed et consemtiunt faciemn-
iibus. »
Cum duo sibi objecta proposuisset, hic utrum-
que sustulit. Cur enim dixeris, inquit, iguorare te
quæ facienda aint? Τu namque tibi ejus ignoran-
tiæ causa es, qui Deum qui te edoceret, reliqueris.
Quin et modo multis ea tibi persppecta esse demon-
stramus, et te sponte deliquisse : verum perturba-
tionummaa vehementia traheris. Eecur ergo peccantibus
opem affers, eosque laudibus extollis?
CA. II.
Vεas. 1, 2. « Propter quod inexcusabilis es, o
homo, omnis qui judicas. In quo enim judicas al-
ierum, teipsum condemnas. Eadem enim agis quæ.
judicas. Scimus autem quoniam judicium Dei est
secundum veritatem in eos qui talia sgunt. »
Eos quidem alloquitur qui Romanorum primates
erant. Attamen cuivis etiam mortalium hæc con-
τeniunt. Nam nosmet ipsi judicamus, ubi cum
similia perpetremus, in alios sententiama ferimus.
Vεus. 3, 4. « Existimaas autema, o homo, qui
judicas alios qui talia agunt, et facis ca, quia tu
effugies juiciusm Dei ? an divitias bonitatis ejus et
paiestiæ et longanimitatis contemnis, ignorans
quoniam benignitas Dei ad pœnitentiam te ad-
duccit ? s
Submmnectit : At iuteris non pœnas persolvo, in-
quit. Ille vero id præstat,ut dilatio,non in indulgen-
iam, sed in acerbius supplicium ccdat, iis qui ca
nti nolunt, ut pœnitentiam agmt.