PG 95, col. 705
Διίκνυσι μετὰ πολλῆς σπουδῆς τὴν ἐπιστολὴν συντ
τεθεῖσθαι.
ι Εἰ τις οῦ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, ῆτω
ὰνάθε μα. s
Δι’ ἑνὸς τούτου ῥήματος πάντας ἐφόϐησεν, τοὺς
τὰ μέλη ἑαυτῶν ποιοῦντας μέλη πόρνης, τοὺς mv-
δαλίζοντας τοὺς ἀδελφοὺς διὰ τῶν εἰδωλοθύτων, τοὺς
τῇ ἀναστάσει ἀπιστοῦντας. οὐκ ἐφόϐησε δὲ μόνον,
ἀλλὰ καὶ εδειξεν τῆς ἀρετῆς τὴν ὁδὸν, καὶ τὴν τῆς
κακίας δυσσέϐειαν.
ι Ma ραναθᾶ. ι
Ἐπειδὴ πάντων τῶν κακῶν ὁ τῦφος αἴτιος ἦν, xui.
τούτων δὲ τὸν τῦφον ἡ εξωθιν σοφία ἐποίει, καὶ
τοῦτο τὸ κεφάλαιον ἦν τῶν κακῶν, καταστέλέ ων αὖ·
τὴν οὐδὲ Ἐλλάδι κέχρηται φωνῇ, ἀλλὰτῇ Ἐϐραΐδι.
δεικνὺς, ὃτι οῦ μόνον καταισχύνεται τὴν ίδιωτείαν,
ἀλλά καὶ μετὰ πολλῆς τῆς θερμότητος ἀσπάζεται.
'l' ί δέ ἔστιν τὸ, Μαραναθᾶς ὅτι '0 Κύριος ἦλθεν.
Τίνος δι ἶνεκεν αὐτό φησιν, ἢ τὸν οἰκονομίας βε·
σαιῶν λόγον, ἐξ οὗ μάλιστα τὰ σπέρματα τῆς dwa-
στάσεως συνέθηκεν ;
Ὦσανεὶ ἱλεγεν, '0 κοινὸς πάντων Δεσπότης κατα·
ϐῆναι τοσοῦτον κατηξίωσε, καὶ ὑμεῖς ἓν τοιούτοις
ini;
ι Ἥ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν.»
τοῦτο γὰρ διδασκάλου, τδ μὴ μόνον συμϐουλεῦ·
σαι, ἀλλὰ καὶ εὐχαῖς βοηθεῖν.
ι Ἦ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἑν Χριστῷ
Ἰησοῦ, ’Δμηω r
Ἐπειδὴ σφοδρῶς αὐτῶν ἥψατο, καταπραΰνει λοι-
πάν, τνα δὲ μὴ νομίσωσιν, δτι intra:de αὐτοὺς είς
τοῦτο κατέληξεν, προσεθηκε τὸ, Ἐν Χριστῷ · οὐδὲν
γὰρ ἀνθρώπινον ἔχει, οὔτε σαρκικδν, ἀλλὰ πνευμα-
τική τίς ἔστιν.
Πρὸς Κορινθίους α’ στίχων, ωμβη Ἐγράςρη
ἀπὸ Φιλίππων διὰ Στεφανᾶ, καί Φουρτουνάτου,
ad ‘Azatxoi'r, καί meum. Ἀναγνώσειςὶ, ε’ xe-
φάλαια θ’, μαρτύρια ιζ’, στίχοι ὀκτακόσιοι ἐϐδο-
σήποντα.
l Eustathius Sulcensis eosdem numeros habet, non priorem.
mm
IN {EP‘ISTOLAM II AD CORINTHIOS.
nassa. ΠΡΩΤΟΝ.
ι Παῦλος ἀπόστολος ’ἰιησοῦ Χριστοῦ διὰ τοῦ θε-
λήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός. s
τεθεῖσθαι.
ι Εἰ τις οῦ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, ῆτω
ὰνάθε μα. s
Δι’ ἑνὸς τούτου ῥήματος πάντας ἐφόϐησεν, τοὺς
τὰ μέλη ἑαυτῶν ποιοῦντας μέλη πόρνης, τοὺς mv-
δαλίζοντας τοὺς ἀδελφοὺς διὰ τῶν εἰδωλοθύτων, τοὺς
τῇ ἀναστάσει ἀπιστοῦντας. οὐκ ἐφόϐησε δὲ μόνον,
ἀλλὰ καὶ εδειξεν τῆς ἀρετῆς τὴν ὁδὸν, καὶ τὴν τῆς
κακίας δυσσέϐειαν.
ι Ma ραναθᾶ. ι
Ἐπειδὴ πάντων τῶν κακῶν ὁ τῦφος αἴτιος ἦν, xui.
τούτων δὲ τὸν τῦφον ἡ εξωθιν σοφία ἐποίει, καὶ
τοῦτο τὸ κεφάλαιον ἦν τῶν κακῶν, καταστέλέ ων αὖ·
τὴν οὐδὲ Ἐλλάδι κέχρηται φωνῇ, ἀλλὰτῇ Ἐϐραΐδι.
δεικνὺς, ὃτι οῦ μόνον καταισχύνεται τὴν ίδιωτείαν,
ἀλλά καὶ μετὰ πολλῆς τῆς θερμότητος ἀσπάζεται.
'l' ί δέ ἔστιν τὸ, Μαραναθᾶς ὅτι '0 Κύριος ἦλθεν.
Τίνος δι ἶνεκεν αὐτό φησιν, ἢ τὸν οἰκονομίας βε·
σαιῶν λόγον, ἐξ οὗ μάλιστα τὰ σπέρματα τῆς dwa-
στάσεως συνέθηκεν ;
Ὦσανεὶ ἱλεγεν, '0 κοινὸς πάντων Δεσπότης κατα·
ϐῆναι τοσοῦτον κατηξίωσε, καὶ ὑμεῖς ἓν τοιούτοις
ini;
ι Ἥ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν.»
τοῦτο γὰρ διδασκάλου, τδ μὴ μόνον συμϐουλεῦ·
σαι, ἀλλὰ καὶ εὐχαῖς βοηθεῖν.
ι Ἦ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἑν Χριστῷ
Ἰησοῦ, ’Δμηω r
Ἐπειδὴ σφοδρῶς αὐτῶν ἥψατο, καταπραΰνει λοι-
πάν, τνα δὲ μὴ νομίσωσιν, δτι intra:de αὐτοὺς είς
τοῦτο κατέληξεν, προσεθηκε τὸ, Ἐν Χριστῷ · οὐδὲν
γὰρ ἀνθρώπινον ἔχει, οὔτε σαρκικδν, ἀλλὰ πνευμα-
τική τίς ἔστιν.
Πρὸς Κορινθίους α’ στίχων, ωμβη Ἐγράςρη
ἀπὸ Φιλίππων διὰ Στεφανᾶ, καί Φουρτουνάτου,
ad ‘Azatxoi'r, καί meum. Ἀναγνώσειςὶ, ε’ xe-
φάλαια θ’, μαρτύρια ιζ’, στίχοι ὀκτακόσιοι ἐϐδο-
σήποντα.
l Eustathius Sulcensis eosdem numeros habet, non priorem.
mm
IN {EP‘ISTOLAM II AD CORINTHIOS.
nassa. ΠΡΩΤΟΝ.
ι Παῦλος ἀπόστολος ’ἰιησοῦ Χριστοῦ διὰ τοῦ θε-
λήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός. s