PG 95, col. 73
ἀιάταξις τῶν ἀγίων Ἀποστόλων (2).
Μεθʼ ἦς ἡμῖν φυλακτέα ἡ νηστεία τῆς ἀγίας Τεσ-
σαρακοστῆς, μνήμην περιέχουσα τῆς τοῦ Χριστοῦ
πολιτείας τε καὶ νομοθεσίας. Ἐπιτελείσθω δὲ ἡ νη-
στεία αὕτη πρὸ τῆς νηστείας τοῦ Πάσχα, ἀρχομένη
μὲν ἀπὸ δευτέρας, πληρουμένη δὲ εἰς Παρασκευήν.
Μεθʼ ἃς ἀπονηστεύσαντες ἄρξασθε τῆς ἀγίας τοῦ
Πάσχα ἐβδομάδος, νηστεύοντες αὐτὴν ἅπαντες μετὰ
φόβου καὶ τρόμου. Προσευχόμενει ἐν αὐτῇ περὶ τῶν
ἀπολλυμένων, ε ἐν ἢ ἤρξατο τὴν κατὰ τοῦ Κυρίου
βουλὴν πειεῖσθαι. Παρήγγειλε γὰρ ἡμῖν αὐτὸς νη-
στεύειν τὰς ἔξ ἡμέρας ταύτας διὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων
rum iniquitatem.
δυσσέβειαν.
βοῦ ἀγέου θασιλείου, ἐκ τοῦ κατὰ μεβυόντων
λόγοo.
Εἰ γὰρ ἐπὶ τοσαύταις παραινέσεσιν, ἃς tν es e gg gpim post tot admonitiones, quibas et supe-
προλαβόντι χρόνῳ παρακαλοῦντες ὑμᾶς οὐ διελίπο-
μεν, καὶ ἐφεξῆς τῶν ἐπτὰ τούτων τῆς νηστείας ἐβδο-
μάδων νυκτὸς καὶ ἡμέρας διαμαρτυρόμενοι ὑμῖν τὸ
Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐπαυσάμεθα,
οὐδὲν γέγονεν δφελος. Ἐπὶ ποίαις ἐλπίσι διαλεχθῶ-
μεν, γυναῖκες ἀκόλαστοι ἐπιλαθόμεναι τοῦ φόβου
τοῦ Θεοῦ, τοῦ πυρὸς αἰωνῖου καταφρονήσασαι, ἐν
ήμέρᾳ τοιαύτῃ, ὅτε αὐτὰς ἐχρῆν διὰ τὴν ἀνάμνησιν
τῆς ἀναστάσεως καθῆσθαι ἐν τοῖς οἴκοις.
rectionis, etc.
7ωῦ Χρυσοστόμου, ἐκ τοῦ Πρός τῷ τέλε τῆς
νηστείας λυγου.
Τεσσαράκοντα λοιπὸν ἡμέραι παρῆλθον· ἐὰν τοt-
νυν παρέλθῃ τὸ Πάσχα τὸ ἱερὸν, οὐδενὶ συγγνώσομαι
λοιπὸν, οὐδὲ παραίνεσιν προσάξω.
ρῦ ἀγέου Ἀναστασίου πατρμάρχου, Κωνοταντι- Sanncti Anastasii patriarchæ Constantinosolitani, eæ
νουπόλεως , ἐκ τῆς Ἐγκυκλίου.
Τὸ μέντοι ἅγιον Πάσχα τῆς ἐνδεκάτης Ἰνδικτίωνος
σὺν Θεῷ ἐπιιτελοῦμεν· κατὰ μὲν Aἰγυπτίους, μηνὸς
θαρμουθὶ εἰκάδι πέμπτῃ· κατὰ δὲ ωμαίους, μηνὸς
Ἀπριλλίου εἰκάδι, πρὸ δεκαδύο καλανδῶν Μαῖων
ἀρχόμενοι τῆς νηστείας τῶν ἐπτὰ ἐβδομάδων ἐξ αὐ-
τῆς δευτέρας ἡμέρας, κατὰ μὲν Δἰγυπτίους, ὀγδόῃ
τοῦ Φανεμὼθ μηνός· κατὰ δὲ ωμαίους Μαρτίου
τρίτῃ.
Marii.
οῦ ἀγέον Ἐπιφανίου Κύπρου, ἐκ τοῦ εἰς
Μοναχούς.
Τὴν Τεσσαρακοστὴν τῆς ἀγίας Ἐκκλησίας, καὶ
τὴν ἐβδομάδα τοῦ ἀγίου Πάσχα παρατετηρημένως dem sancti Paschatis destrictim observste.
φυλάττετε.
ARæ LECTIONiES.
s Desunt hæc in editis : habentur vero quæst. 4 Anastasiana: ubi etiam ροst ἀπολλυμένων, additur
Ἰουδαέων. Multa hie desunt, quæ apud Basilium leguntur : ae nonnulla saltem supplenda sunt, qui-
bus prætermissis, sensus mancus foret. V Quis sit iste Anastasius Constantinopolitanus qui fndictone 11
Pascha celebrandum annuntiaverit, Pharmuthi secundam aSgpptios 25, et Aprilis 20 secundum Romanos.
nondum assecutus sum. Ante Anastasium leonoclastam Damasceno æqualem ejusdem nominis patriarcha
Constantinopolitanus non fuit. Sub utroque Anastasio Θεοπόλεως, sen Antiocheno Pascha non incidit in
20 Aprilis cum indictione 1I, ubi nec sub Athanasio juniore -Alexandrino, neque sub Anastasio Celite
Monophysitis. Athanasii magni homiliam quam citavit auctor spuriam esse non duhito propter Τheophill
et Cyrilli qjjus successorum testimonia.
Noxæ.
(5) Constituiouls hujus Epiphanius meminit hæres. 70, n. 12.
εroεε. Ga. XCV.
Μεθʼ ἦς ἡμῖν φυλακτέα ἡ νηστεία τῆς ἀγίας Τεσ-
σαρακοστῆς, μνήμην περιέχουσα τῆς τοῦ Χριστοῦ
πολιτείας τε καὶ νομοθεσίας. Ἐπιτελείσθω δὲ ἡ νη-
στεία αὕτη πρὸ τῆς νηστείας τοῦ Πάσχα, ἀρχομένη
μὲν ἀπὸ δευτέρας, πληρουμένη δὲ εἰς Παρασκευήν.
Μεθʼ ἃς ἀπονηστεύσαντες ἄρξασθε τῆς ἀγίας τοῦ
Πάσχα ἐβδομάδος, νηστεύοντες αὐτὴν ἅπαντες μετὰ
φόβου καὶ τρόμου. Προσευχόμενει ἐν αὐτῇ περὶ τῶν
ἀπολλυμένων, ε ἐν ἢ ἤρξατο τὴν κατὰ τοῦ Κυρίου
βουλὴν πειεῖσθαι. Παρήγγειλε γὰρ ἡμῖν αὐτὸς νη-
στεύειν τὰς ἔξ ἡμέρας ταύτας διὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων
rum iniquitatem.
δυσσέβειαν.
βοῦ ἀγέου θασιλείου, ἐκ τοῦ κατὰ μεβυόντων
λόγοo.
Εἰ γὰρ ἐπὶ τοσαύταις παραινέσεσιν, ἃς tν es e gg gpim post tot admonitiones, quibas et supe-
προλαβόντι χρόνῳ παρακαλοῦντες ὑμᾶς οὐ διελίπο-
μεν, καὶ ἐφεξῆς τῶν ἐπτὰ τούτων τῆς νηστείας ἐβδο-
μάδων νυκτὸς καὶ ἡμέρας διαμαρτυρόμενοι ὑμῖν τὸ
Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐπαυσάμεθα,
οὐδὲν γέγονεν δφελος. Ἐπὶ ποίαις ἐλπίσι διαλεχθῶ-
μεν, γυναῖκες ἀκόλαστοι ἐπιλαθόμεναι τοῦ φόβου
τοῦ Θεοῦ, τοῦ πυρὸς αἰωνῖου καταφρονήσασαι, ἐν
ήμέρᾳ τοιαύτῃ, ὅτε αὐτὰς ἐχρῆν διὰ τὴν ἀνάμνησιν
τῆς ἀναστάσεως καθῆσθαι ἐν τοῖς οἴκοις.
rectionis, etc.
7ωῦ Χρυσοστόμου, ἐκ τοῦ Πρός τῷ τέλε τῆς
νηστείας λυγου.
Τεσσαράκοντα λοιπὸν ἡμέραι παρῆλθον· ἐὰν τοt-
νυν παρέλθῃ τὸ Πάσχα τὸ ἱερὸν, οὐδενὶ συγγνώσομαι
λοιπὸν, οὐδὲ παραίνεσιν προσάξω.
ρῦ ἀγέου Ἀναστασίου πατρμάρχου, Κωνοταντι- Sanncti Anastasii patriarchæ Constantinosolitani, eæ
νουπόλεως , ἐκ τῆς Ἐγκυκλίου.
Τὸ μέντοι ἅγιον Πάσχα τῆς ἐνδεκάτης Ἰνδικτίωνος
σὺν Θεῷ ἐπιιτελοῦμεν· κατὰ μὲν Aἰγυπτίους, μηνὸς
θαρμουθὶ εἰκάδι πέμπτῃ· κατὰ δὲ ωμαίους, μηνὸς
Ἀπριλλίου εἰκάδι, πρὸ δεκαδύο καλανδῶν Μαῖων
ἀρχόμενοι τῆς νηστείας τῶν ἐπτὰ ἐβδομάδων ἐξ αὐ-
τῆς δευτέρας ἡμέρας, κατὰ μὲν Δἰγυπτίους, ὀγδόῃ
τοῦ Φανεμὼθ μηνός· κατὰ δὲ ωμαίους Μαρτίου
τρίτῃ.
Marii.
οῦ ἀγέον Ἐπιφανίου Κύπρου, ἐκ τοῦ εἰς
Μοναχούς.
Τὴν Τεσσαρακοστὴν τῆς ἀγίας Ἐκκλησίας, καὶ
τὴν ἐβδομάδα τοῦ ἀγίου Πάσχα παρατετηρημένως dem sancti Paschatis destrictim observste.
φυλάττετε.
ARæ LECTIONiES.
s Desunt hæc in editis : habentur vero quæst. 4 Anastasiana: ubi etiam ροst ἀπολλυμένων, additur
Ἰουδαέων. Multa hie desunt, quæ apud Basilium leguntur : ae nonnulla saltem supplenda sunt, qui-
bus prætermissis, sensus mancus foret. V Quis sit iste Anastasius Constantinopolitanus qui fndictone 11
Pascha celebrandum annuntiaverit, Pharmuthi secundam aSgpptios 25, et Aprilis 20 secundum Romanos.
nondum assecutus sum. Ante Anastasium leonoclastam Damasceno æqualem ejusdem nominis patriarcha
Constantinopolitanus non fuit. Sub utroque Anastasio Θεοπόλεως, sen Antiocheno Pascha non incidit in
20 Aprilis cum indictione 1I, ubi nec sub Athanasio juniore -Alexandrino, neque sub Anastasio Celite
Monophysitis. Athanasii magni homiliam quam citavit auctor spuriam esse non duhito propter Τheophill
et Cyrilli qjjus successorum testimonia.
Noxæ.
(5) Constituiouls hujus Epiphanius meminit hæres. 70, n. 12.
εroεε. Ga. XCV.