PG 96, col. 1322
positis, patibilis divisibilisque Deus hinc comperi-
tur, si quidem partes sui sumptas in materiam pro-
jccit.Sed et materia quominus sit mala absolvetur,
quoniam bonum adamavit, ejusque lucem ebibit.
Nunc aliud mihi responde : estne incorporeus Deus?
Μ. Sane incorporeus.
0. Quomodo igitur incorporeus et simplex se-
ctionem aut. divisionem patitur?
M. Ego neque divisionem neque sectionem fa-
ctam dico divina: substantiae, sed emissionem con-
substantialem emittenti. Atque huic sententiae re-
puguarevos Christianos non puto, qui Filium Dei
Verbum, sectionem substantiae paterna: non dici-
tis, et simul tamen Patri consubstantialem cou-
litemini. Idem in mundum propter hominum salu-
tem missus in sancta Scriptura praedicatur. Sic er-
go, nulla interveniente sectione , bonus Deus vim
quamdam ex sese emisit ad compescendam matc-
ri:e perturbationem.
0. Atque ita in improbata: sectionis culpam in-
cidis.
M. Demonstra, et ego dictis tuis credam.
0. Dividi materiam ac Deum propriis locis, scio
me non semel audisse a Manicbais ; atque austra-
lem partem materiai, borealem , orientalem, occi-
dentalesque partes bono Deo attribui.
Μ. Sic nos prolitemur.
0. Quomodo ergo non horres tanta: blasphemiae
excessum? circumscriptum inducens Deum , quem
bonum et omnipotentem confiteris, et tamen a pes-
sima materia limitatum. Etenim terminum Deo das,
dum eum in loco collocas: nam locus terminus
est continentis, quatenus in -se continet compre-
hensum : comprehensus autem Deus, prorsus est
circumscriptus : et ipse qui Deum continet locus,
eo termino circumscribitur, quo 105 loci materia
pertingit : atque ita circumscripto loco circumscri-
betur a vobis Deus, qui intra certum locum Deum li-
mitatis. Sed haec missa faciamus. Narra porro mihi,
an proprio in loco stantem Deum dicas ex scseemi-
sisse vim, atque ad materia: proiecisse locum.
Μ. Enimvero sic aio. .
0. Si ergo ex Deo emissio ad alium facta est
locum, Deo aliam stationem occupante, quidni
a Patris substantia separata fuit! Nam qua: locis
distant, ea invicem distare necesse est. Nonne
sic igitur, ex sententia tua, Dei vis extra ejusdem
substantiam prodiit? lam quod extra aliquem est,
ΝΟΤᾸΕ.
magnis calamitatibus et cruciatibus et miseriis
suovrum membrorum, _qu:e__membra dicunt esse
commista tenebrosis visceribus principum illo-
rum, ut eos temperarent, et a fervore compesce-
rent etc. ι
4⁶2
tur, si quidem partes sui sumptas in materiam pro-
jccit.Sed et materia quominus sit mala absolvetur,
quoniam bonum adamavit, ejusque lucem ebibit.
Nunc aliud mihi responde : estne incorporeus Deus?
Μ. Sane incorporeus.
0. Quomodo igitur incorporeus et simplex se-
ctionem aut. divisionem patitur?
M. Ego neque divisionem neque sectionem fa-
ctam dico divina: substantiae, sed emissionem con-
substantialem emittenti. Atque huic sententiae re-
puguarevos Christianos non puto, qui Filium Dei
Verbum, sectionem substantiae paterna: non dici-
tis, et simul tamen Patri consubstantialem cou-
litemini. Idem in mundum propter hominum salu-
tem missus in sancta Scriptura praedicatur. Sic er-
go, nulla interveniente sectione , bonus Deus vim
quamdam ex sese emisit ad compescendam matc-
ri:e perturbationem.
0. Atque ita in improbata: sectionis culpam in-
cidis.
M. Demonstra, et ego dictis tuis credam.
0. Dividi materiam ac Deum propriis locis, scio
me non semel audisse a Manicbais ; atque austra-
lem partem materiai, borealem , orientalem, occi-
dentalesque partes bono Deo attribui.
Μ. Sic nos prolitemur.
0. Quomodo ergo non horres tanta: blasphemiae
excessum? circumscriptum inducens Deum , quem
bonum et omnipotentem confiteris, et tamen a pes-
sima materia limitatum. Etenim terminum Deo das,
dum eum in loco collocas: nam locus terminus
est continentis, quatenus in -se continet compre-
hensum : comprehensus autem Deus, prorsus est
circumscriptus : et ipse qui Deum continet locus,
eo termino circumscribitur, quo 105 loci materia
pertingit : atque ita circumscripto loco circumscri-
betur a vobis Deus, qui intra certum locum Deum li-
mitatis. Sed haec missa faciamus. Narra porro mihi,
an proprio in loco stantem Deum dicas ex scseemi-
sisse vim, atque ad materia: proiecisse locum.
Μ. Enimvero sic aio. .
0. Si ergo ex Deo emissio ad alium facta est
locum, Deo aliam stationem occupante, quidni
a Patris substantia separata fuit! Nam qua: locis
distant, ea invicem distare necesse est. Nonne
sic igitur, ex sententia tua, Dei vis extra ejusdem
substantiam prodiit? lam quod extra aliquem est,
ΝΟΤᾸΕ.
magnis calamitatibus et cruciatibus et miseriis
suovrum membrorum, _qu:e__membra dicunt esse
commista tenebrosis visceribus principum illo-
rum, ut eos temperarent, et a fervore compesce-
rent etc. ι
4⁶2