PG 96, col. 1357
αὐτήν. ⁷
ι’. Ἀναστὰς τοίνυν 6 Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐκ νεκρῶν,
τῇ ἰδίᾳ ὲνανθρωπήσει ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς.
’0 τὸ πρὶν ἀσώματος, νῦν 6 ἀὐτὸς σεσαρκωμένος ⁸
6 16 πρὶν ἁπλοῦς, νῦν 6 αὐτὸς σύνθετος, Θεὸς ὁμοῦ
καί⁸ ἄνθρωπος. Μένει γὰρ ὲν αὐτῷ καὶ ἡ φύσις τῆς
α θεότητος · καὶ 6 16 πρὶν ἁπλοῦς ὢν καὶ ei; τῆς ἁγίας
Τριάδος, καὶ νῦν 6 αὐτὸς εἷς ἐστι τῆς ἁγίας τριάδος
σεσαρκωμένος, καὶ ὲνανθρωπήσας.Καὶ ὅπερ οὐκ
ἠδύναντο πᾶσαι αἱ οὐράνιαι δυνάμεις θεωρῆσαί · θεό-
τητα γὰρ τῆς προσκυνητῆς Τριάδος ἰδεῖν οὐδεὶς δύ-
ναται ο νῦν ξνα τῆς ἁγίας Τριάδοςητὸν μονογενῆ
Υξὸν τοῦ Θεοῦ βλέπουσι κατὰ τὸν φαινόμενον ἇνθρωζ
πον, ἐννοοῦντες 16 ἀπερίγραφον τῆς αὑτοῦ θεότητος.
Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ εἶπεν 6 μακάριος Παῦλος· ’Πρθη
αγγέλοις. Α Προσελάὁετο τοίνυν οὐκ εἶχε, καὶ έχει,
λέγω δὴ τὴν ἡμετέραν φύσιν, εἰς αἰῶνας. τῶν α’ίώεζ
νων. Καὶ πάλιν ⁸ Ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι
Ξωῖρταςῖκαί νεκροὺς, ἦτοι δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς.
Τοὺς μὲν κρῖναι , ἀντὶ τοῦ δικαιῶσαι, διὰ-τὰ καλὰ
αύτῶν ἔργα, τοὺς δὲ κατακρίναι διὰ τὴν ἁπιστίαν“
αὐτῶν, καὶτὰς τῆς κακίας αὐτῶν πράξεις.
ἰα’άξιθάσκει qua; τὸ σύμϐολον πιστεύειν ’ Καὶ είς
μίαν ἁγίαν καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν τοῦ Θεοῦ
Ἐκκλησίαν. Οῦ δύναται Ἐκκλησίαή καθολικὴ μό· C
νον ὑπάρξειν ἀποστολική. Ἦ γὰρ παντοδύνναμος
ἐξουσία της κεφαλῆς, ἥτις ἐστιν 6 Χριστὸς, ἴσχυσε
6:6 τῶν ἀποστόλων τὸν καθόλου κύαμον⁷ σῶσαι.
Ἴξστιν οῦν η ἁγία τοῦ Θεοῦ καθολικὴ Ἐκκλησία, 16
σύστημα τῶνῌάπ’ αἰῶνος ἁγίων Πατέρων, πατριαρ-
χῶν, προφητῶν, ἀποστόλων, εὐαγγελιστῶν, μαρτύ-
ρων, οἷς προσετέθη πιστεύσαντα ὁμοθυμαδὸν· πάντα
τὰ ἔθνη. Ἐθεώρουν γὰρ ὅτι ἐκ παντὸς γένους τῶν
ὑπὸ τῶν οὐρανῶν καὶ τὴν αὐτὴν τῶν Χριστιανῶν
πίστιν ἔχουσιν. ’Λνευ γὰρ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ού
δύναται πάνδημον καὶ μυριόγλωσσον ἄθροισμα είς ἐν
φρόνημα τῆς ἁληθεστάτης πίστεως ἐλθεῖν. Πάλιν
γὰρ λέγω, ὅτι καθολικὴ παρὰ τοῦτὸ ἐστί τε καὶ λέγει
ται, διὰ τὸ ἀλλόκοτα καὶ πολυσχιδῆ καὶ ἄγρια πάσης
τῆς ὑφηλίου μυριόγλωσσά τε έθνη, είς μίαν είρηνίί
κὴν καὶ σωτήριον πίστιντε καὶ θεογνωσίαν εἶναι.
ιβ’. Πιστεύομεν τοιγαροῦν είς μίαν ἁγίαν καθολι-
κὴν καί ἀποστολικὴν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν, ἐν μα-
θητευθῆναι ὲν τῇ κατηχήσει. Καὶ γινώσκομεν Πα-
τέρα καὶ Υίὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα, καὶ βαπτιζόμεθα
εἰς 16 θνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υῐοῦ, καὶτοῦ
ἁγίου Πνεύματος, καὶ μεταλαμϐάνομεν τοῦ σωτηα
ρίου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ
δι’ ἡμᾶς τῇ τοῦ Πατρός εὐδοκία ὲνανθρωπήσαντος,
καὶ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν. Διδάσκεσθαι δὲ καὶ
πράττειν τὰς θείας αὐτοῦ καὶ⁸ εὐαγγελικὰς ἐντολὰς,
lJoan. Χ, 18. ¹“ l Tim. ιιι, ιθ,
ι’. Ἀναστὰς τοίνυν 6 Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐκ νεκρῶν,
τῇ ἰδίᾳ ὲνανθρωπήσει ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς.
’0 τὸ πρὶν ἀσώματος, νῦν 6 ἀὐτὸς σεσαρκωμένος ⁸
6 16 πρὶν ἁπλοῦς, νῦν 6 αὐτὸς σύνθετος, Θεὸς ὁμοῦ
καί⁸ ἄνθρωπος. Μένει γὰρ ὲν αὐτῷ καὶ ἡ φύσις τῆς
α θεότητος · καὶ 6 16 πρὶν ἁπλοῦς ὢν καὶ ei; τῆς ἁγίας
Τριάδος, καὶ νῦν 6 αὐτὸς εἷς ἐστι τῆς ἁγίας τριάδος
σεσαρκωμένος, καὶ ὲνανθρωπήσας.Καὶ ὅπερ οὐκ
ἠδύναντο πᾶσαι αἱ οὐράνιαι δυνάμεις θεωρῆσαί · θεό-
τητα γὰρ τῆς προσκυνητῆς Τριάδος ἰδεῖν οὐδεὶς δύ-
ναται ο νῦν ξνα τῆς ἁγίας Τριάδοςητὸν μονογενῆ
Υξὸν τοῦ Θεοῦ βλέπουσι κατὰ τὸν φαινόμενον ἇνθρωζ
πον, ἐννοοῦντες 16 ἀπερίγραφον τῆς αὑτοῦ θεότητος.
Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ εἶπεν 6 μακάριος Παῦλος· ’Πρθη
αγγέλοις. Α Προσελάὁετο τοίνυν οὐκ εἶχε, καὶ έχει,
λέγω δὴ τὴν ἡμετέραν φύσιν, εἰς αἰῶνας. τῶν α’ίώεζ
νων. Καὶ πάλιν ⁸ Ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι
Ξωῖρταςῖκαί νεκροὺς, ἦτοι δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς.
Τοὺς μὲν κρῖναι , ἀντὶ τοῦ δικαιῶσαι, διὰ-τὰ καλὰ
αύτῶν ἔργα, τοὺς δὲ κατακρίναι διὰ τὴν ἁπιστίαν“
αὐτῶν, καὶτὰς τῆς κακίας αὐτῶν πράξεις.
ἰα’άξιθάσκει qua; τὸ σύμϐολον πιστεύειν ’ Καὶ είς
μίαν ἁγίαν καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν τοῦ Θεοῦ
Ἐκκλησίαν. Οῦ δύναται Ἐκκλησίαή καθολικὴ μό· C
νον ὑπάρξειν ἀποστολική. Ἦ γὰρ παντοδύνναμος
ἐξουσία της κεφαλῆς, ἥτις ἐστιν 6 Χριστὸς, ἴσχυσε
6:6 τῶν ἀποστόλων τὸν καθόλου κύαμον⁷ σῶσαι.
Ἴξστιν οῦν η ἁγία τοῦ Θεοῦ καθολικὴ Ἐκκλησία, 16
σύστημα τῶνῌάπ’ αἰῶνος ἁγίων Πατέρων, πατριαρ-
χῶν, προφητῶν, ἀποστόλων, εὐαγγελιστῶν, μαρτύ-
ρων, οἷς προσετέθη πιστεύσαντα ὁμοθυμαδὸν· πάντα
τὰ ἔθνη. Ἐθεώρουν γὰρ ὅτι ἐκ παντὸς γένους τῶν
ὑπὸ τῶν οὐρανῶν καὶ τὴν αὐτὴν τῶν Χριστιανῶν
πίστιν ἔχουσιν. ’Λνευ γὰρ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ού
δύναται πάνδημον καὶ μυριόγλωσσον ἄθροισμα είς ἐν
φρόνημα τῆς ἁληθεστάτης πίστεως ἐλθεῖν. Πάλιν
γὰρ λέγω, ὅτι καθολικὴ παρὰ τοῦτὸ ἐστί τε καὶ λέγει
ται, διὰ τὸ ἀλλόκοτα καὶ πολυσχιδῆ καὶ ἄγρια πάσης
τῆς ὑφηλίου μυριόγλωσσά τε έθνη, είς μίαν είρηνίί
κὴν καὶ σωτήριον πίστιντε καὶ θεογνωσίαν εἶναι.
ιβ’. Πιστεύομεν τοιγαροῦν είς μίαν ἁγίαν καθολι-
κὴν καί ἀποστολικὴν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν, ἐν μα-
θητευθῆναι ὲν τῇ κατηχήσει. Καὶ γινώσκομεν Πα-
τέρα καὶ Υίὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα, καὶ βαπτιζόμεθα
εἰς 16 θνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υῐοῦ, καὶτοῦ
ἁγίου Πνεύματος, καὶ μεταλαμϐάνομεν τοῦ σωτηα
ρίου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ
δι’ ἡμᾶς τῇ τοῦ Πατρός εὐδοκία ὲνανθρωπήσαντος,
καὶ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν. Διδάσκεσθαι δὲ καὶ
πράττειν τὰς θείας αὐτοῦ καὶ⁸ εὐαγγελικὰς ἐντολὰς,
lJoan. Χ, 18. ¹“ l Tim. ιιι, ιθ,