PG 96, col. 1372
Α
ΙΩΑΝΝο Υ ΜΟΝΛΧΟΥ
ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ APION ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ,
Οὔ ἠ ἀκροστιχίςς ’ᾼσμασιν ᾅδω Βασίλειον τὸν μι-
γαν. ’ῼὸὴ Α’· fixos} :‘u. β’. Κύματι θαλάσσηςί
Οὐρανόθεν ἀφ’ ὕψους ἡμᾶς ἑποπτεύοις, Θεία καὶ
πάντιμε καὶ ίερά κεφαλή· καὶ κατευθύναις τὸν λόο
γον, καὶ τὸν βίον τὸν ἡμέτερον διεξάγοις πάντοτε
πρὸς τὸ λυσιτελέστερον.
Σὺ κατά τὸν Παῦλον τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ἀναλύσεως
εἶχες ἀνένδοτον ' τὸ τῇ σαρκὶ δὲ προσμένειν δι’ ἡμᾶς
ἀναγκαιότερον φιλανθρώπως ἔκρινας, ὡς δοῦλος φι-
λανθρώπου Θεοῦ.
Μέγας ὲν σημείοις καὶ τέρασιν ὤφθης ⁸ τοῦ γὰρ
τρίψαντος πύλας τοῦ ᾇδου χαλκᾶς τῇ φοϐερᾷ ἐπι-
κλήσει σιδηροῦς μοχλοῦς συνέθλασας, καὶ πιστοῖς
ἀπέδωκας ναὸν ὃν ἀφῃρέθησαν.
¹’ᾼσμασιν ἀΰλοις ἀΰλων ἀγγέλων ἔδει γεραίρεσθαι
καὶ καταστέφεσθαί σου τὸν ίσάγγελον βίον, καὶ τὴν
ἀῦλον ὲν ὕλῃ ζωὴν, ἢν ὲν γῇ κατώρθωσας ὡς ἄγγελος
ἐπίγειος. .
Θεοτοκίον. -— Σὲ προεζωγράφει ἠ ὲν τῇ θαλάσση
εκείνη διάϐασις τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλο καὶ γὰρ
ἐκεῖνος ἀϐρόχως τὸν ὑγρὸν βυθὸν ἐπέζευσεν, ὼς αὐτὴ
γεγέννηκας ἀσπόρως, ὕπεράμωμε.
’ῼδὴ Γ’. Σὲ τῶν ἐπὶ ὑδάτων.
[Ἵνα χὶωρήσῃς (I) ὅλην τὴν ἑλλαμψιν τῆς άγίας
Τριάδος, ὲχώρισας τὸν νοῦν σου πάσης ὑλώδους ἑμ-
φάσεως’ ἀρεταῖς ὲστίλϐωσας τοῦτον ὡς ἔσοπτρον
διαυγὲς καὶ καθαρώτατον.
Νέον σὲ Μωῦσέα εὐτύχησε τῶν μοναστῶν τὸ στίο
(ρος · τοὺς σοὺς αὐτοὶ λόγους ώς θείους νόμους κατ-
έχουσι· Μωσαῖκὰς ὡς πλάκας δὲ τὰ σὰ συγγράμματα
τὰ πρὸς ἄσκησιν ἀλείφοντα. ,
Ἀναρχον τὸν Πατέρα , συνάναρχον τὸν Υίὸν, καὶ
τὸ Πνεῦμα ὲκήρυξας · καὶ μίαν τῶν τριῶν ὑποστά-
σεων ὁμοφυῆ θεότητα ὲθεολόγησας ’ εἷς Θεὸς γὰρὴ
ἁγία Τριάς. η
Πίστιν ὀρθοδόξοις ὲκράτυνας τῶν σοφῶν ἀποστό-
λων’ τὸ κήρυγμα δὲ τοῦτο τοῖς ἀντιθέοις κηρύγμασι
πολιορκούμενον κατωχύρωσας, Βασίλειε.
Θεοτοκίον. -- Ἦ τοῦ φωτὸς νεφέλη ἀνέτειλεν ἑκ
λαγόνων σου, Κόρη, τὸν ἥλιον τῆς δόξης, αὐγαῖς
ἀκτίστου θεότητος, πάσῃ τῇ κτίσει φανέντα, καὶ
ἀφανίσαντα τὴν ἀπάτην τῆς ἀθεότητος.
ᾮδὴ Δ’. Ἀκήκοεν d πονηρός.
Βασίλειον ὡς χλαμύδα τῆς θείας ἱερωσύνης τὴν
ῑιπλοῖδα ἀναϐεϐλημένον σε καὶ ὄρθιον tivam-imm;
ιύτδν πρὸ τοῦ βήματος, ίδὼν διεσείσθη, τὰς φρένας
2551:151qu βασιλεῦς ὁ ἀνομώτατος. ν fl :
Κάτω τὴν φρικωδεστάτην τοῦ Πνεύματος ἐκπεσειν
ρημι τοῦ ἁγίου. σεαυτῴ etiam“; ἀράσασθαιο εἰ
NOTAE.
ΙΩΑΝΝο Υ ΜΟΝΛΧΟΥ
ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ APION ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ,
Οὔ ἠ ἀκροστιχίςς ’ᾼσμασιν ᾅδω Βασίλειον τὸν μι-
γαν. ’ῼὸὴ Α’· fixos} :‘u. β’. Κύματι θαλάσσηςί
Οὐρανόθεν ἀφ’ ὕψους ἡμᾶς ἑποπτεύοις, Θεία καὶ
πάντιμε καὶ ίερά κεφαλή· καὶ κατευθύναις τὸν λόο
γον, καὶ τὸν βίον τὸν ἡμέτερον διεξάγοις πάντοτε
πρὸς τὸ λυσιτελέστερον.
Σὺ κατά τὸν Παῦλον τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ἀναλύσεως
εἶχες ἀνένδοτον ' τὸ τῇ σαρκὶ δὲ προσμένειν δι’ ἡμᾶς
ἀναγκαιότερον φιλανθρώπως ἔκρινας, ὡς δοῦλος φι-
λανθρώπου Θεοῦ.
Μέγας ὲν σημείοις καὶ τέρασιν ὤφθης ⁸ τοῦ γὰρ
τρίψαντος πύλας τοῦ ᾇδου χαλκᾶς τῇ φοϐερᾷ ἐπι-
κλήσει σιδηροῦς μοχλοῦς συνέθλασας, καὶ πιστοῖς
ἀπέδωκας ναὸν ὃν ἀφῃρέθησαν.
¹’ᾼσμασιν ἀΰλοις ἀΰλων ἀγγέλων ἔδει γεραίρεσθαι
καὶ καταστέφεσθαί σου τὸν ίσάγγελον βίον, καὶ τὴν
ἀῦλον ὲν ὕλῃ ζωὴν, ἢν ὲν γῇ κατώρθωσας ὡς ἄγγελος
ἐπίγειος. .
Θεοτοκίον. -— Σὲ προεζωγράφει ἠ ὲν τῇ θαλάσση
εκείνη διάϐασις τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλο καὶ γὰρ
ἐκεῖνος ἀϐρόχως τὸν ὑγρὸν βυθὸν ἐπέζευσεν, ὼς αὐτὴ
γεγέννηκας ἀσπόρως, ὕπεράμωμε.
’ῼδὴ Γ’. Σὲ τῶν ἐπὶ ὑδάτων.
[Ἵνα χὶωρήσῃς (I) ὅλην τὴν ἑλλαμψιν τῆς άγίας
Τριάδος, ὲχώρισας τὸν νοῦν σου πάσης ὑλώδους ἑμ-
φάσεως’ ἀρεταῖς ὲστίλϐωσας τοῦτον ὡς ἔσοπτρον
διαυγὲς καὶ καθαρώτατον.
Νέον σὲ Μωῦσέα εὐτύχησε τῶν μοναστῶν τὸ στίο
(ρος · τοὺς σοὺς αὐτοὶ λόγους ώς θείους νόμους κατ-
έχουσι· Μωσαῖκὰς ὡς πλάκας δὲ τὰ σὰ συγγράμματα
τὰ πρὸς ἄσκησιν ἀλείφοντα. ,
Ἀναρχον τὸν Πατέρα , συνάναρχον τὸν Υίὸν, καὶ
τὸ Πνεῦμα ὲκήρυξας · καὶ μίαν τῶν τριῶν ὑποστά-
σεων ὁμοφυῆ θεότητα ὲθεολόγησας ’ εἷς Θεὸς γὰρὴ
ἁγία Τριάς. η
Πίστιν ὀρθοδόξοις ὲκράτυνας τῶν σοφῶν ἀποστό-
λων’ τὸ κήρυγμα δὲ τοῦτο τοῖς ἀντιθέοις κηρύγμασι
πολιορκούμενον κατωχύρωσας, Βασίλειε.
Θεοτοκίον. -- Ἦ τοῦ φωτὸς νεφέλη ἀνέτειλεν ἑκ
λαγόνων σου, Κόρη, τὸν ἥλιον τῆς δόξης, αὐγαῖς
ἀκτίστου θεότητος, πάσῃ τῇ κτίσει φανέντα, καὶ
ἀφανίσαντα τὴν ἀπάτην τῆς ἀθεότητος.
ᾮδὴ Δ’. Ἀκήκοεν d πονηρός.
Βασίλειον ὡς χλαμύδα τῆς θείας ἱερωσύνης τὴν
ῑιπλοῖδα ἀναϐεϐλημένον σε καὶ ὄρθιον tivam-imm;
ιύτδν πρὸ τοῦ βήματος, ίδὼν διεσείσθη, τὰς φρένας
2551:151qu βασιλεῦς ὁ ἀνομώτατος. ν fl :
Κάτω τὴν φρικωδεστάτην τοῦ Πνεύματος ἐκπεσειν
ρημι τοῦ ἁγίου. σεαυτῴ etiam“; ἀράσασθαιο εἰ
NOTAE.