PG 96, col. 1384
αὶ ὡς ἀμνὸν λογικὸν, οὐδ’ ὅλως κραυγάζοντα συ-
χόντες παλάμαις παλαμνείαις οἱ ποιμένες καὶ
ύκοι πόρρωςτῆς σῆς ποίμνης σε ἐξώρισαν i6!-
κως.
Ὀρη καὶ νάπαι, καὶ βουνοὶ, κοιλάδες, φάραγγες,
ιάλασσαι καὶ ποταμοὶ, ἀστέρες, σελήνη καὶ ἥλιος, ό
μύρανὸς καὶ ή γῆ, καὶ πᾶσα ἑστύγνασεν ή κτίσις
,λέγχουσα τὴν τότε πραχθεῖσαν ἀνομίαν τὴν ὲκ 1:9:-
Εὗρεν ὡς ἄλλον σε Χριστὸν ἀλλος παραλυτικὸς
τοῦ Χριστοῦ τὸν μαθητήν · ἐντεῦθεν εὗρε καὶ τήν
ἴασιν παρεπομένην εὐθύς · ὡς μόνον γάρ ἔφησε πι-
ἀνέστη παραχρῆμα καί τὴν sum.
σας, ἐόάδισε χᾶἱρων καὶ Χριστὸν μεγαλύνων.
Ἵνα θεάσωνται τὸ φῶς τῆς ἐπιγνώσεως οἱ ἀγνοίας
tv νυκτὶ τελοῦντες , καὶ being τὸν ήλιον μάθωσι μό-
νου Θεὸν οἱ τῷ αἰσθητῷ λατρεύοντες ήλίῳ, ὡς Πειῦ⁸
λος ἀπεστάλης εἰς ἔθνη μακρὰν ὂντα ἀχλὺν ἀπιστίας
ὡς ἥλιος σκεδάζων.
Θεοτοκίον.- Σὲ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ, ή ἀπαράλλα-
κτος τοῦ Πατρὸς ὅντως εἰκὼν, ἡ ζῶσα σψραγὶς καὶ
ἀκίνητος , ὁ ἀκριϐὴς χαρακτὴρ ὼς ἔμψυχον θάλαμον
[ μονογενὴςῖ σοῦ , Θεογεννῆτορ , σαρκοιρόρος
προῆλθε , καὶ συνανεστράςξη ἀνθρώποις φιλανθρὼ·
πως. ᾪδὴ θ’ deest.
. ΙΩΑ ΝΝΟ Υ ΜΟΛἉ ΧΟΥ
ΕΙΣ ΤοΝ APION NIKOAAUN ἸΙΙΣ ΜΥΡΑΣ.
Desunt ode prima et secunda.
’ῼδὴ I”. Σὲ τῶν ἐπὶ ὑδάτων.
[ϐοά. f. 107.] Μύρα σε τῆς Δυκίας προήγαγεν ὡς
πολύτιμον μύρον τοῖς ἄνθεσι χαρίτων, καὶ ἀρετῶν
τοῖς ἀρώμασιν, ἱερουργὲ Νικόλαε, εὑωδιάζοντα τῶν
ψυχῶν τὰ αἰσθητήρια.
Ἔχει σε πᾶς ὁ κόσμος tv θλίψεσιν ἀντίληψιν ὀξεῖαν,
παράκλησιν tv λύπαις , tv συμφοραῖς παραμύθιον,
tv πειρασμοῖς ύπέρμαχον, ὲν νόσοις φάρμακον dxe-
σώδυνον, Ν ικόλαε.
Δόγοις ἐντεθραμμένος τῆς πίστεως, καὶ γάλα εύ-
σεόείας θηλάσας ἀπὸ βρέφους τὸ λογικόν τε καὶ ἄδο-
λον, ὅντως εἰς ἄνδρα τέλειον , μάκαρ , κατήντησας.
D καὶ εἰς μέτρον ⁴ἡλικίας Χριστοῦ.
Ἴχνεσι τοῦ Σωτῆρος ἑπόμενος , οὐ μισθωτὸς
ὐπῆρξας, καλὸς ποιμὴν δὲ μᾶλλον · καὶ γὰρ ὑπὲρ
τῶν προϐάτων σου τὴν σὴν ψυχὴν προθέμενος,
ἔργοις ὲπλή ρωσας τοῦ Χριστοῦ τὸ Εὐαγγέλιον.
Θεοτοκίον. - Σὲ προεδήλου βάτος, πανύμνητε.
πυρὶ σπαργανουμένη· σὲ προετύπου στάμνοςή
μαννοδόχος, ύπέραγνε, τὴν θεοδόχον τράπεζαν · σὺ
γάρ ὲπήγασας γλυκασμὸν ἡμῖν ἀκήρατον.
’ῼδὴ Δ’. Τὴν ἐν σταυρῷ σου.
Μετὰ ἐλέους καὶ χρηστότητος κεκτημένος ψυχήν,
ἱλαρῶς τοῦ σοῦ πλούτου μετέδωκας τοῖς χρῄζουσι,
σπλάγχνα οἰκτιρμῶν ἐνδυσάμενος, ὥσπερ ὁ μέγας
Παῦλος
χόντες παλάμαις παλαμνείαις οἱ ποιμένες καὶ
ύκοι πόρρωςτῆς σῆς ποίμνης σε ἐξώρισαν i6!-
κως.
Ὀρη καὶ νάπαι, καὶ βουνοὶ, κοιλάδες, φάραγγες,
ιάλασσαι καὶ ποταμοὶ, ἀστέρες, σελήνη καὶ ἥλιος, ό
μύρανὸς καὶ ή γῆ, καὶ πᾶσα ἑστύγνασεν ή κτίσις
,λέγχουσα τὴν τότε πραχθεῖσαν ἀνομίαν τὴν ὲκ 1:9:-
Εὗρεν ὡς ἄλλον σε Χριστὸν ἀλλος παραλυτικὸς
τοῦ Χριστοῦ τὸν μαθητήν · ἐντεῦθεν εὗρε καὶ τήν
ἴασιν παρεπομένην εὐθύς · ὡς μόνον γάρ ἔφησε πι-
ἀνέστη παραχρῆμα καί τὴν sum.
σας, ἐόάδισε χᾶἱρων καὶ Χριστὸν μεγαλύνων.
Ἵνα θεάσωνται τὸ φῶς τῆς ἐπιγνώσεως οἱ ἀγνοίας
tv νυκτὶ τελοῦντες , καὶ being τὸν ήλιον μάθωσι μό-
νου Θεὸν οἱ τῷ αἰσθητῷ λατρεύοντες ήλίῳ, ὡς Πειῦ⁸
λος ἀπεστάλης εἰς ἔθνη μακρὰν ὂντα ἀχλὺν ἀπιστίας
ὡς ἥλιος σκεδάζων.
Θεοτοκίον.- Σὲ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ, ή ἀπαράλλα-
κτος τοῦ Πατρὸς ὅντως εἰκὼν, ἡ ζῶσα σψραγὶς καὶ
ἀκίνητος , ὁ ἀκριϐὴς χαρακτὴρ ὼς ἔμψυχον θάλαμον
[ μονογενὴςῖ σοῦ , Θεογεννῆτορ , σαρκοιρόρος
προῆλθε , καὶ συνανεστράςξη ἀνθρώποις φιλανθρὼ·
πως. ᾪδὴ θ’ deest.
. ΙΩΑ ΝΝΟ Υ ΜΟΛἉ ΧΟΥ
ΕΙΣ ΤοΝ APION NIKOAAUN ἸΙΙΣ ΜΥΡΑΣ.
Desunt ode prima et secunda.
’ῼδὴ I”. Σὲ τῶν ἐπὶ ὑδάτων.
[ϐοά. f. 107.] Μύρα σε τῆς Δυκίας προήγαγεν ὡς
πολύτιμον μύρον τοῖς ἄνθεσι χαρίτων, καὶ ἀρετῶν
τοῖς ἀρώμασιν, ἱερουργὲ Νικόλαε, εὑωδιάζοντα τῶν
ψυχῶν τὰ αἰσθητήρια.
Ἔχει σε πᾶς ὁ κόσμος tv θλίψεσιν ἀντίληψιν ὀξεῖαν,
παράκλησιν tv λύπαις , tv συμφοραῖς παραμύθιον,
tv πειρασμοῖς ύπέρμαχον, ὲν νόσοις φάρμακον dxe-
σώδυνον, Ν ικόλαε.
Δόγοις ἐντεθραμμένος τῆς πίστεως, καὶ γάλα εύ-
σεόείας θηλάσας ἀπὸ βρέφους τὸ λογικόν τε καὶ ἄδο-
λον, ὅντως εἰς ἄνδρα τέλειον , μάκαρ , κατήντησας.
D καὶ εἰς μέτρον ⁴ἡλικίας Χριστοῦ.
Ἴχνεσι τοῦ Σωτῆρος ἑπόμενος , οὐ μισθωτὸς
ὐπῆρξας, καλὸς ποιμὴν δὲ μᾶλλον · καὶ γὰρ ὑπὲρ
τῶν προϐάτων σου τὴν σὴν ψυχὴν προθέμενος,
ἔργοις ὲπλή ρωσας τοῦ Χριστοῦ τὸ Εὐαγγέλιον.
Θεοτοκίον. - Σὲ προεδήλου βάτος, πανύμνητε.
πυρὶ σπαργανουμένη· σὲ προετύπου στάμνοςή
μαννοδόχος, ύπέραγνε, τὴν θεοδόχον τράπεζαν · σὺ
γάρ ὲπήγασας γλυκασμὸν ἡμῖν ἀκήρατον.
’ῼδὴ Δ’. Τὴν ἐν σταυρῷ σου.
Μετὰ ἐλέους καὶ χρηστότητος κεκτημένος ψυχήν,
ἱλαρῶς τοῦ σοῦ πλούτου μετέδωκας τοῖς χρῄζουσι,
σπλάγχνα οἰκτιρμῶν ἐνδυσάμενος, ὥσπερ ὁ μέγας
Παῦλος