PG 96, col. 1401
’ῼδὴ Α’.Ἦχος πλ. δ’.Ἀρματηλάτην.
[Cod. {.172 b.] Ἀληθῶς καθυωτάξας, Βλάσιε,
πάθη τά ἄλογα τῷ ἀρχικῷ λόγῳ, βασιλέως πρόστα-
γμα καὶ λόγον ιὲφαύλισας, Βασιλέα κηρύξας, οὗ ἢ
ἀρχὴ ἁδιάδοχος καὶ βασιλεία αἰώνιος.
Σοφίαν ὲν ἀνοίξει στόματος δίδου μοι, Λόγε Θεοῦ,
τὸν ἱερὸν ὅντως ἀνυ μνῆσαι Βλάσιον· αὐτὸς γαρ τούτῳ
ἐδωκας σοφίαν, ᾖ ἀντιστῆναι οὐκ ἴσχυσαν οἱ αὐτῷ
ἀντικείμενοι.
ῖΑμπέΜυ, Πάτερ, ζωηφόρου γέγονας κλῆμα πο-
λύφορον, τὰς ἀρετὰς φέρων ὡς πεπείρους βότρυας ⁹
ἀποτυλώμενος ξίφει δὲ καὶ ποσὶν οὐχ ὡραίοις ἀπο-
θλιϐεὶς πᾶσι, Βλάσιε, οἴνους κατανύξεως ἐϐλυσας.
Προφανῶς ἐπὶ τῶν ἔργων δέδειξαι,ικατά τὸν μέ-
γαν Ἰὼϐ, ἀληθινὸς, πρᾶος, συμπαθὴς, καὶ δίκαιος,
εὐσεϐὴς καὶ ἄμεμπτος, ἀπεχόμενος ὅντως ἐκ πονηροῦ
πράγματος, ἱερομαρτύρων ἀγλάϊσμα.
Θεοτόκιον. —.- Ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ βλαστήσασαν
ράὁδον ὑπέρτιμον, τὸ τὸν Χριστὸν ἄνθος, ἀληθῶς
ἀμάραντον, ὑπὸ σοῦ ἀνθήσασαν τὴν ἁγίαν Παρθένον,
Θεοῦ τὴν πόλιν τὴν ἔμψυχον ἱεροπρεπῶς μακαρί-
σωμιν.
’ῼδὴ Γ’. οὐρανίας.
Βουληθέντες ζωγρῆσαι σε πρὸς σφαγὴν ἀδικον,
ὄντες ὑπὸ σοῦ ζωγρηθέντες πρὸς αἰωνίαν ζωὴν Θεῷ
προσήχθησαν θήρ-αμα ζώων ἀλόγων πολλῷ τιμιωα
τάτων τῷ Παντοκράτορι.
Ὑπὲρ ἄμμον θαλάσσης τὰ σὰ, σοφὲ, θαύματα·
· παύεις γὰρ ψυχῶν καὶ σωμάτων πάθη ἀνίατα’
λαιμῶν παθήματα καὶ φλεγμονὰς διαλύεις, καλ⁵ τὰ
κατά τὴν φάρυγγα ξηραίνεις ῥεύματα.
Σεϐαστείας τὸν μέγαν.... ὡς....
Ἀγρυπνίᾳ συντόνῳ καὶ προσευχῇ γέγονας τόπος,
δρος τῷ Κυρίῳ καὶ Θεῷ Ἰακώϐ⁶ ἀγιον σκήνωμα
γὰρ καί Πνεῦμα, ἡ Τριάς ἐσκήνωσεν ὲν τῇ καρδίᾳ
σου. ί
Θεοτόκιον. - Νοεράν σε λαὸίδα τὸν ἀληθινὸν
ἄνθρακα φέρουσαν Χριστὸν ὲν ἀγκάλαις ἔγνωμεν,
Δέσποινα· ’ὲν ᾧ κατάφλεξον τά φρυγανώδη μου πά·-
θη, καὶ τὸν νοῦν κάθαρον ὑλομανήσαντα.
’ῼδὴ Δ’. Εἱσακήκοα, Κύριε.
Ὗπερέὸης τὴν αἴσθησιν καὶ τὸν ὑπέραισχρον παρ-
εχὼρησας, χρυσαῖς πτέρυξιν ίπτάμενος τῆς ἱερω-
σύνης καὶ ἀθλήσεως.
Μυροθήκη γενόμενος Πνεύματος ἁγίου καὶ εὐωδία
Χριστοῦ,τὴν ὀσμὴν τῆς αὐτοῦ γνώσεως καὶ τῶν πα-
θημάτων ἔπεισας.
Nocet: μένων λυτήριον, πονηρῶν πνευμάτων Δφυγα-
δευτήριον καὶ δαιμόνων δέος ἄπεκτον καὶ βαρεῖα
μάστιξ τὸ σὺν ὄνομα.
Ὦς ποιμὴν μὲν ὲποίμανας, ἄνωθεν ὡς πρόσατα
ποιμαινόμενοςξτῷ τιθέντι δὲ ὡς πρόϐατον, ῶς κριὸς
⁸προσηνέχθης, ἱερώτατε.
θεοτόκιονμ-ν Τὸν ἐν πᾶσιν ἀχώρητον ἀστενοχω-
[Cod. {.172 b.] Ἀληθῶς καθυωτάξας, Βλάσιε,
πάθη τά ἄλογα τῷ ἀρχικῷ λόγῳ, βασιλέως πρόστα-
γμα καὶ λόγον ιὲφαύλισας, Βασιλέα κηρύξας, οὗ ἢ
ἀρχὴ ἁδιάδοχος καὶ βασιλεία αἰώνιος.
Σοφίαν ὲν ἀνοίξει στόματος δίδου μοι, Λόγε Θεοῦ,
τὸν ἱερὸν ὅντως ἀνυ μνῆσαι Βλάσιον· αὐτὸς γαρ τούτῳ
ἐδωκας σοφίαν, ᾖ ἀντιστῆναι οὐκ ἴσχυσαν οἱ αὐτῷ
ἀντικείμενοι.
ῖΑμπέΜυ, Πάτερ, ζωηφόρου γέγονας κλῆμα πο-
λύφορον, τὰς ἀρετὰς φέρων ὡς πεπείρους βότρυας ⁹
ἀποτυλώμενος ξίφει δὲ καὶ ποσὶν οὐχ ὡραίοις ἀπο-
θλιϐεὶς πᾶσι, Βλάσιε, οἴνους κατανύξεως ἐϐλυσας.
Προφανῶς ἐπὶ τῶν ἔργων δέδειξαι,ικατά τὸν μέ-
γαν Ἰὼϐ, ἀληθινὸς, πρᾶος, συμπαθὴς, καὶ δίκαιος,
εὐσεϐὴς καὶ ἄμεμπτος, ἀπεχόμενος ὅντως ἐκ πονηροῦ
πράγματος, ἱερομαρτύρων ἀγλάϊσμα.
Θεοτόκιον. —.- Ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ βλαστήσασαν
ράὁδον ὑπέρτιμον, τὸ τὸν Χριστὸν ἄνθος, ἀληθῶς
ἀμάραντον, ὑπὸ σοῦ ἀνθήσασαν τὴν ἁγίαν Παρθένον,
Θεοῦ τὴν πόλιν τὴν ἔμψυχον ἱεροπρεπῶς μακαρί-
σωμιν.
’ῼδὴ Γ’. οὐρανίας.
Βουληθέντες ζωγρῆσαι σε πρὸς σφαγὴν ἀδικον,
ὄντες ὑπὸ σοῦ ζωγρηθέντες πρὸς αἰωνίαν ζωὴν Θεῷ
προσήχθησαν θήρ-αμα ζώων ἀλόγων πολλῷ τιμιωα
τάτων τῷ Παντοκράτορι.
Ὑπὲρ ἄμμον θαλάσσης τὰ σὰ, σοφὲ, θαύματα·
· παύεις γὰρ ψυχῶν καὶ σωμάτων πάθη ἀνίατα’
λαιμῶν παθήματα καὶ φλεγμονὰς διαλύεις, καλ⁵ τὰ
κατά τὴν φάρυγγα ξηραίνεις ῥεύματα.
Σεϐαστείας τὸν μέγαν.... ὡς....
Ἀγρυπνίᾳ συντόνῳ καὶ προσευχῇ γέγονας τόπος,
δρος τῷ Κυρίῳ καὶ Θεῷ Ἰακώϐ⁶ ἀγιον σκήνωμα
γὰρ καί Πνεῦμα, ἡ Τριάς ἐσκήνωσεν ὲν τῇ καρδίᾳ
σου. ί
Θεοτόκιον. - Νοεράν σε λαὸίδα τὸν ἀληθινὸν
ἄνθρακα φέρουσαν Χριστὸν ὲν ἀγκάλαις ἔγνωμεν,
Δέσποινα· ’ὲν ᾧ κατάφλεξον τά φρυγανώδη μου πά·-
θη, καὶ τὸν νοῦν κάθαρον ὑλομανήσαντα.
’ῼδὴ Δ’. Εἱσακήκοα, Κύριε.
Ὗπερέὸης τὴν αἴσθησιν καὶ τὸν ὑπέραισχρον παρ-
εχὼρησας, χρυσαῖς πτέρυξιν ίπτάμενος τῆς ἱερω-
σύνης καὶ ἀθλήσεως.
Μυροθήκη γενόμενος Πνεύματος ἁγίου καὶ εὐωδία
Χριστοῦ,τὴν ὀσμὴν τῆς αὐτοῦ γνώσεως καὶ τῶν πα-
θημάτων ἔπεισας.
Nocet: μένων λυτήριον, πονηρῶν πνευμάτων Δφυγα-
δευτήριον καὶ δαιμόνων δέος ἄπεκτον καὶ βαρεῖα
μάστιξ τὸ σὺν ὄνομα.
Ὦς ποιμὴν μὲν ὲποίμανας, ἄνωθεν ὡς πρόσατα
ποιμαινόμενοςξτῷ τιθέντι δὲ ὡς πρόϐατον, ῶς κριὸς
⁸προσηνέχθης, ἱερώτατε.
θεοτόκιονμ-ν Τὸν ἐν πᾶσιν ἀχώρητον ἀστενοχω-