PG 96, col. 1461
ἦ μόνον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὴν ἀνομίαν μου
ἀναγγελῶ, καί μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας
μου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ 6 πόθος ἕλκει με, 6 φόϐος avos»
’κει με, καὶ ή ἁναξιὸτης σιγᾷν ἐπιτιμᾷ μοι· καὶ at
ἁμαρτίαι μου ὡσεὶ φορτίον ,βαρὺ ἐϐαρύνθησαν
ἐπ’ ἐμὲ, καὶ τί ποιήσω οὐκ οῖδα. Ἀρα τολμήσω ἀνά-
ξιος ὢν τοῦ ἐγχειρήματος ; Τί ἐρήσομαις ἐπιτιμήσω
ἐμαυτδνς ταλανίσω τὴν ἐμαυτοῦ ταλαιπωρίαν;
ἑπίσχω τῶν ἀναϐαινὰτων ἐν τῇ καρδίᾳ μου μακαρι-
σμῶν περὶ τῆς πανυμνήτου Θεοδόχου τε καὶ Θεοτό-
κου καὶ ἁγίας Παρθένου Μαρίας ;
cam‘! memetipsum redarguam, deplorabo miseriam meam, atque omni laude dignissimae, sanetae Vir-
ginis Mariae, quae Deum excepit, Deumque peperit, laudes e corde erumpentes cohibebo?
B'. Ἀλλ’ αὑτὴ, Θεοτόκε, συνέργησόν μοι, ἵνα τὸ
θέλημα τοῦ ἐκ σοῦ’ γεννηθέντος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ
ἡμῶν γένηται’ ἶνα μὴ ὡς ἀναξίου σκοτισθῇ ήδιά-
νοιά μου ° ἀλλ’ αὺτὰ ἅπερ μὴ γράφοντί μοι ἐν τοῖς
διαλογισμοῖς ἀναϐαίνει περὶ τῶν σῶν ἐγκωμίων,
Ι ταῦτα καὶ γράφοντι μοι συνέργησον. Πολλάκις γὰρ
ι ἐνθυμούμενος καὶ περίδακρυς γέγονα διὰ τὴν ἐμὴν
ἀναξιότητα ἐν νῷ λαμϐάνων τῶν τοῦ πυριγλώττου
καὶ μεγαλοφώνου Ἡσαΐου ῥημάτων. Et γὰρ ἐκεῖνος
6 θεῖος ἀνὴρ ὀπτασίας τοσαύτης ἀξιωθεὶς τοσοῦτον
ἑαυτὸν ἐταλάνισεν, τί ἐγὼ ποιήσω, 6 καὶ τοῦ ζῇν
ἀνάξιοςς Φησὶν γάρ· Ἐγένετο τοῦ ἔτους ³ οὗ ἀπ-
έθανεν Ὀζίας ό βασιλεὺς, ἴδον τὸν Κύριον καθ-
ήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶέπηρμένουο καὶ
πλήρης ό obeat; τῆς δόξης αὐτοῦ ’ καὶ Σεραερεὶμ
εισιίήκεισαν κύκλῲ αὐτοῧ. Καὶ ἤκουσε Ῠρισέ C'
αγίου ⁸ φωνῆς, τὺ Ἄγιος, Ἀτιος, Ἄγιος Κύριος
Σαϐαὼθ. Καὶ εἶπεν Ἡσαΐας· Ὢ τάλας ἐγὼ ὅτι
κατανένυγμαι, ὅτι ἅνθρωπος ὢν καί ἀκάθαρτα
χείλη ἔχων, ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἕχον-
τος ἐγὼ οικῶο καὶ τὸν βασιλέα Σαϐαὼθ ⁵ ἴδον τοῖς
ὀφθαλμοῖς μου. Kal ἀπεστάλη ⁸ πρός με ἓν τῶν
Σεραφεὶμ, καὶ εἶχεν ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ ἄνθρακα,
ὃν τῇ λαϐίδι ⁷ ἔλασεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου · καί
ἥψατο τοῦ στόματός μου, καί εἶπεν ο Ἰδοὺ τοῦτο
ἥψατο τῶν χειλέων σου, καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας
σου, καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ.
El δὲ οὗτος 6 μέγα ςτοῦ Θεοῦ προφήτης οὕτως ταλα-
νίζει ἐαυτὸν, ἐγὼ τί ποιήσω, 6 στόμα καὶ χείλη, κα“
καρδίαν, καὶ πάντα τὰ αἰσθητήρια ἀνάξια κεκτη μένος ³,
δΡεοΙ.ιχκνιι, l9. °Psal. xum, ὃ.
erant, replebant:_templum_. ε Ibid. Rursum Vulg. legit' Ξ Et seraphin; stabant super illud. ί lsa. vn, 5
sec. LXX. ι Vulg. : Va: mihi quoniam tacui.
σηραξς. (ἷξες. Α. σειραῖς. _”_Ubi codex βοὶ-1). habet τοιξ ἕξουςὶνγ habitabile???
³ Barb.
‘Codices tuin Barh. tum tiaran} A. habent τρισαγίας.
ATEE'eEE'm‘éI,‘ lia—rientem summa, scilicet' ργοᾷπὲστάλη ο ΙιΔΟιξ-εείιξιψιιὶμθηξιιι est._'in antiquis cgdicibus
η, egeamus invicem permutari.
haec elementa, t,
ἔὲἱαξὲᾲῖῖἰὶῖιίυζ’δάϊ’θὶιῖπάὸῖιδῖρτυ λασίδι. ’ ⁸ Mendose tum Barb., καικτημένοξ, tum Caes." Α. καίκτημεν.
(2) Divina scilicet mysteria, quorum interpretem laudaverat Paulum Apostolum.
ἀναγγελῶ, καί μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας
μου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ 6 πόθος ἕλκει με, 6 φόϐος avos»
’κει με, καὶ ή ἁναξιὸτης σιγᾷν ἐπιτιμᾷ μοι· καὶ at
ἁμαρτίαι μου ὡσεὶ φορτίον ,βαρὺ ἐϐαρύνθησαν
ἐπ’ ἐμὲ, καὶ τί ποιήσω οὐκ οῖδα. Ἀρα τολμήσω ἀνά-
ξιος ὢν τοῦ ἐγχειρήματος ; Τί ἐρήσομαις ἐπιτιμήσω
ἐμαυτδνς ταλανίσω τὴν ἐμαυτοῦ ταλαιπωρίαν;
ἑπίσχω τῶν ἀναϐαινὰτων ἐν τῇ καρδίᾳ μου μακαρι-
σμῶν περὶ τῆς πανυμνήτου Θεοδόχου τε καὶ Θεοτό-
κου καὶ ἁγίας Παρθένου Μαρίας ;
cam‘! memetipsum redarguam, deplorabo miseriam meam, atque omni laude dignissimae, sanetae Vir-
ginis Mariae, quae Deum excepit, Deumque peperit, laudes e corde erumpentes cohibebo?
B'. Ἀλλ’ αὑτὴ, Θεοτόκε, συνέργησόν μοι, ἵνα τὸ
θέλημα τοῦ ἐκ σοῦ’ γεννηθέντος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ
ἡμῶν γένηται’ ἶνα μὴ ὡς ἀναξίου σκοτισθῇ ήδιά-
νοιά μου ° ἀλλ’ αὺτὰ ἅπερ μὴ γράφοντί μοι ἐν τοῖς
διαλογισμοῖς ἀναϐαίνει περὶ τῶν σῶν ἐγκωμίων,
Ι ταῦτα καὶ γράφοντι μοι συνέργησον. Πολλάκις γὰρ
ι ἐνθυμούμενος καὶ περίδακρυς γέγονα διὰ τὴν ἐμὴν
ἀναξιότητα ἐν νῷ λαμϐάνων τῶν τοῦ πυριγλώττου
καὶ μεγαλοφώνου Ἡσαΐου ῥημάτων. Et γὰρ ἐκεῖνος
6 θεῖος ἀνὴρ ὀπτασίας τοσαύτης ἀξιωθεὶς τοσοῦτον
ἑαυτὸν ἐταλάνισεν, τί ἐγὼ ποιήσω, 6 καὶ τοῦ ζῇν
ἀνάξιοςς Φησὶν γάρ· Ἐγένετο τοῦ ἔτους ³ οὗ ἀπ-
έθανεν Ὀζίας ό βασιλεὺς, ἴδον τὸν Κύριον καθ-
ήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶέπηρμένουο καὶ
πλήρης ό obeat; τῆς δόξης αὐτοῦ ’ καὶ Σεραερεὶμ
εισιίήκεισαν κύκλῲ αὐτοῧ. Καὶ ἤκουσε Ῠρισέ C'
αγίου ⁸ φωνῆς, τὺ Ἄγιος, Ἀτιος, Ἄγιος Κύριος
Σαϐαὼθ. Καὶ εἶπεν Ἡσαΐας· Ὢ τάλας ἐγὼ ὅτι
κατανένυγμαι, ὅτι ἅνθρωπος ὢν καί ἀκάθαρτα
χείλη ἔχων, ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἕχον-
τος ἐγὼ οικῶο καὶ τὸν βασιλέα Σαϐαὼθ ⁵ ἴδον τοῖς
ὀφθαλμοῖς μου. Kal ἀπεστάλη ⁸ πρός με ἓν τῶν
Σεραφεὶμ, καὶ εἶχεν ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ ἄνθρακα,
ὃν τῇ λαϐίδι ⁷ ἔλασεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου · καί
ἥψατο τοῦ στόματός μου, καί εἶπεν ο Ἰδοὺ τοῦτο
ἥψατο τῶν χειλέων σου, καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας
σου, καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ.
El δὲ οὗτος 6 μέγα ςτοῦ Θεοῦ προφήτης οὕτως ταλα-
νίζει ἐαυτὸν, ἐγὼ τί ποιήσω, 6 στόμα καὶ χείλη, κα“
καρδίαν, καὶ πάντα τὰ αἰσθητήρια ἀνάξια κεκτη μένος ³,
δΡεοΙ.ιχκνιι, l9. °Psal. xum, ὃ.
erant, replebant:_templum_. ε Ibid. Rursum Vulg. legit' Ξ Et seraphin; stabant super illud. ί lsa. vn, 5
sec. LXX. ι Vulg. : Va: mihi quoniam tacui.
σηραξς. (ἷξες. Α. σειραῖς. _”_Ubi codex βοὶ-1). habet τοιξ ἕξουςὶνγ habitabile???
³ Barb.
‘Codices tuin Barh. tum tiaran} A. habent τρισαγίας.
ATEE'eEE'm‘éI,‘ lia—rientem summa, scilicet' ργοᾷπὲστάλη ο ΙιΔΟιξ-εείιξιψιιὶμθηξιιι est._'in antiquis cgdicibus
η, egeamus invicem permutari.
haec elementa, t,
ἔὲἱαξὲᾲῖῖἰὶῖιίυζ’δάϊ’θὶιῖπάὸῖιδῖρτυ λασίδι. ’ ⁸ Mendose tum Barb., καικτημένοξ, tum Caes." Α. καίκτημεν.
(2) Divina scilicet mysteria, quorum interpretem laudaverat Paulum Apostolum.