PG 96, col. 711
πικῶς αύτῷ προσπαλαίοντα , οὕτως καὶ⁵ σὺ μεσιτεύ-
σασα, καὶ κλίμαξ γεγονυῖα τῆς πρὸς ή μᾶς τοῦ Θεοῦ (θ)
καταϐάσεως , τού τὸ ἀσθενὲς ἡμῶν ἀναλαϐόντος φύ-
ραμα , καὶ ἑαυτῴ συμπλέξαντος καὶ-ς ἑνώσαντος , καὶ
νούν ὁρῶντα Θεὸν δεδρακότος τὸν ἄνθρωπον, τὰ διε-
στῶτα συνήγαγες. Ὅθεν ἄγγελοι μὲν πρὸς αὐτὸν κα·-
τῄεσαν, ὡς Θεῷ καὶ Δεσπότῃ λειτουργήσαντες , ἀν-
θρωποι δὲ ἀγγελικῇ πολιτείᾳ χρησάμενοι, πρὸς
οὐρανὸν ἀναρπάζονται.
8'. [Ιοῦ δὲ θήσομαι τῶν προφητῶν τά κηρύγματα;
οὐκ ἐπὶ σὲ, εἰπερ ἀληθῆ δεικνύναι ταῦτα ἐθελήσαι-
μεν; τίς γάρ 6 danistae; πόκος, ἐφ’ ὃν 6 τοῦ βασι-
λέως τῶν ἀπάντων Θεοῦ υίὸς , 6 συνάναρχος καὶ
συμϐασιλεύων τῷ οἰκείῳ Γεννήτορι , ὡς ὑετὸς κατα-
δέὸηκεν; οὐχὶ σὺ τηλαυγέστατα; τίς δὲ ή παρθένος,
ἢν Ἠσαίας προϐλεπτικῶς προηγόρευσεν, ἐν γαστρὶ
ἕξειν καὶ τέξεσθαι υίὸν τὸν μεθ’ ήμῶν ὄντα Θεὸν,
τουτέστι μετά τὸ γενέσθαι ἄνθρωπον, καὶ Θεὸν δια-
μείναντα. Τί δὲ τὸ ὅρος τοῦ Δανιὴλ, ἐξ οὗ 6 ἀκρογω-
νιαῖος ἐτμήθη λίθος Χριστὸς, οὐχ ὑποστὰς ἀνδρὸς
ὲγχειρίδιον; οὐχὶ σὺ ἡ ἀσπόρως κυήσασα, καὶ πάλιν
παρθένος μείνασα; ἐλθέτω ’ίεζεκιὴλ 6 θειότατος,
καὶ δεικνύτω κεκλεισμένην πύλην διωδευμένην ὑπὸ
Κυρίου καὶ ούκ ἀναγομένην, καθά προφητικῶς προε-
κήρυξε (10) δειξάτω τῶν λεγομένων τὴν ἑκϐασιν· σὲ
δείξει πάντως , ἢν διελθὼν δ ’ἐπὶ πάντων Θεὸς, καὶ
σάρκα λαϐὼν, τὴν τῆς παρθενίας οὐκ ἀνέῳξε πύλην.
ΙΙένει γάρ ή σφραγὶς ὅντως διαιωνίζουσα. Σὲ τοίνυν
προφῆται κηρύττουσι. Σοὶ διακονοῦσιν ἄγγελοι , λει·
τουργοῦσιν ἀπόστολοι, 6 παρθένος καὶ θεολόγος τῇ
’Λειπαρθένῳ καὶ Θεοτόκῳ. Σὲ γάρ σήμερον πρὸς τὸν
σὸν ὲκδημοῦσαν Υίὸν περιεῖπον ἄγγελοι , ψυχαὶ δι-
καίων, πατριαρχῶν ⁴τε καὶ φροφητῶνο ἐδορυφόρουν
ἀπόστολοι , θεοφόρων τε Πατέρων πλῆθος ἄπειρον ἐκ
τῶνπερμάτων γῆς θείῳ προστάγματι ὼς ὲν
νεφέλῃ πρὸς ταύτην τὴν θείαν καὶ ίεράν Ἰερουσαλὴμ
ἀθροιζόμενοι, καί σοι τῇ πηγῇ τοῦ ζωαρχικοῢ τοῦ
Κυρίου σώματος ὕμνους ίεροῦς ὲνθεαστικώτατα λέ-
γοντες.
⁸ ι’. ’Ὠ πῶς ὴ πηγὴ τῆς ζωῇς πρὸς τὴν ζωὴν διὰ
μέσου θανάτου μετάγεταιι ὢ πῶςή ὲν τῷ τόκῳ τοὺς
ὄρους ύπερὸᾶσα τῆς φύσεως, νῦν ύποκύπτει τοῖς
ταύτης θεσμοῖς , και θανάτῳ τὸ ἀκήρατον καθυπο-
δάλλεται σῶμα. Δεῖ γάρ αὐτὸ τὸ θνητὸν ἀποθέμενον
τὴν ἀφθαρσίαν ἀμφιάσασθαι, ἐπεὶ καὶ 6 Δεσπότης
τῆς φύσεως τὴν τοῦ θανάτου πεῖραν ούκ ἀπηνήνατο.
θνήσκει γὰρ σαρκὶ , καὶ θανάτῳ λύει τὸν θάνατον,
καὶ φθορᾷ τὴν ἀφθαρσίαν χαρίζεται, καὶ τὴν νέκρω-
σιν ποιεῖ πηγὴν τῆς ἀναστάσεως. Ὦ πῶς ψυχὴν (Η)
..ξ’ίξδξξιι-ξκξῐέ 6ο ⁸⁰ lsa. vn, 14. ⁸¹ Dan. ιι, 54,
ιϐοιίξιᾶ, ’”“” ”“““ "’
$9) R. ωγκαταὸἀσεως.
ιυ) R. δεικνύτω.
ιο) R. δεικνύτω.
Ριιτιιυι.. Gn. XCVI.
σασα, καὶ κλίμαξ γεγονυῖα τῆς πρὸς ή μᾶς τοῦ Θεοῦ (θ)
καταϐάσεως , τού τὸ ἀσθενὲς ἡμῶν ἀναλαϐόντος φύ-
ραμα , καὶ ἑαυτῴ συμπλέξαντος καὶ-ς ἑνώσαντος , καὶ
νούν ὁρῶντα Θεὸν δεδρακότος τὸν ἄνθρωπον, τὰ διε-
στῶτα συνήγαγες. Ὅθεν ἄγγελοι μὲν πρὸς αὐτὸν κα·-
τῄεσαν, ὡς Θεῷ καὶ Δεσπότῃ λειτουργήσαντες , ἀν-
θρωποι δὲ ἀγγελικῇ πολιτείᾳ χρησάμενοι, πρὸς
οὐρανὸν ἀναρπάζονται.
8'. [Ιοῦ δὲ θήσομαι τῶν προφητῶν τά κηρύγματα;
οὐκ ἐπὶ σὲ, εἰπερ ἀληθῆ δεικνύναι ταῦτα ἐθελήσαι-
μεν; τίς γάρ 6 danistae; πόκος, ἐφ’ ὃν 6 τοῦ βασι-
λέως τῶν ἀπάντων Θεοῦ υίὸς , 6 συνάναρχος καὶ
συμϐασιλεύων τῷ οἰκείῳ Γεννήτορι , ὡς ὑετὸς κατα-
δέὸηκεν; οὐχὶ σὺ τηλαυγέστατα; τίς δὲ ή παρθένος,
ἢν Ἠσαίας προϐλεπτικῶς προηγόρευσεν, ἐν γαστρὶ
ἕξειν καὶ τέξεσθαι υίὸν τὸν μεθ’ ήμῶν ὄντα Θεὸν,
τουτέστι μετά τὸ γενέσθαι ἄνθρωπον, καὶ Θεὸν δια-
μείναντα. Τί δὲ τὸ ὅρος τοῦ Δανιὴλ, ἐξ οὗ 6 ἀκρογω-
νιαῖος ἐτμήθη λίθος Χριστὸς, οὐχ ὑποστὰς ἀνδρὸς
ὲγχειρίδιον; οὐχὶ σὺ ἡ ἀσπόρως κυήσασα, καὶ πάλιν
παρθένος μείνασα; ἐλθέτω ’ίεζεκιὴλ 6 θειότατος,
καὶ δεικνύτω κεκλεισμένην πύλην διωδευμένην ὑπὸ
Κυρίου καὶ ούκ ἀναγομένην, καθά προφητικῶς προε-
κήρυξε (10) δειξάτω τῶν λεγομένων τὴν ἑκϐασιν· σὲ
δείξει πάντως , ἢν διελθὼν δ ’ἐπὶ πάντων Θεὸς, καὶ
σάρκα λαϐὼν, τὴν τῆς παρθενίας οὐκ ἀνέῳξε πύλην.
ΙΙένει γάρ ή σφραγὶς ὅντως διαιωνίζουσα. Σὲ τοίνυν
προφῆται κηρύττουσι. Σοὶ διακονοῦσιν ἄγγελοι , λει·
τουργοῦσιν ἀπόστολοι, 6 παρθένος καὶ θεολόγος τῇ
’Λειπαρθένῳ καὶ Θεοτόκῳ. Σὲ γάρ σήμερον πρὸς τὸν
σὸν ὲκδημοῦσαν Υίὸν περιεῖπον ἄγγελοι , ψυχαὶ δι-
καίων, πατριαρχῶν ⁴τε καὶ φροφητῶνο ἐδορυφόρουν
ἀπόστολοι , θεοφόρων τε Πατέρων πλῆθος ἄπειρον ἐκ
τῶνπερμάτων γῆς θείῳ προστάγματι ὼς ὲν
νεφέλῃ πρὸς ταύτην τὴν θείαν καὶ ίεράν Ἰερουσαλὴμ
ἀθροιζόμενοι, καί σοι τῇ πηγῇ τοῦ ζωαρχικοῢ τοῦ
Κυρίου σώματος ὕμνους ίεροῦς ὲνθεαστικώτατα λέ-
γοντες.
⁸ ι’. ’Ὠ πῶς ὴ πηγὴ τῆς ζωῇς πρὸς τὴν ζωὴν διὰ
μέσου θανάτου μετάγεταιι ὢ πῶςή ὲν τῷ τόκῳ τοὺς
ὄρους ύπερὸᾶσα τῆς φύσεως, νῦν ύποκύπτει τοῖς
ταύτης θεσμοῖς , και θανάτῳ τὸ ἀκήρατον καθυπο-
δάλλεται σῶμα. Δεῖ γάρ αὐτὸ τὸ θνητὸν ἀποθέμενον
τὴν ἀφθαρσίαν ἀμφιάσασθαι, ἐπεὶ καὶ 6 Δεσπότης
τῆς φύσεως τὴν τοῦ θανάτου πεῖραν ούκ ἀπηνήνατο.
θνήσκει γὰρ σαρκὶ , καὶ θανάτῳ λύει τὸν θάνατον,
καὶ φθορᾷ τὴν ἀφθαρσίαν χαρίζεται, καὶ τὴν νέκρω-
σιν ποιεῖ πηγὴν τῆς ἀναστάσεως. Ὦ πῶς ψυχὴν (Η)
..ξ’ίξδξξιι-ξκξῐέ 6ο ⁸⁰ lsa. vn, 14. ⁸¹ Dan. ιι, 54,
ιϐοιίξιᾶ, ’”“” ”“““ "’
$9) R. ωγκαταὸἀσεως.
ιυ) R. δεικνύτω.
ιο) R. δεικνύτω.
Ριιτιιυι.. Gn. XCVI.