PG 96, col. 824
Σώζει δὲ παφλάςουσα ῥοιζηδὸν νέους ,
Ταῖς ἑπαμέτροις καύσεσι πυργουμένη,
Οὓς ἔστεφε φλὸξ ἄφθονος, τοῦ Κυρίου
Νέμοντος εὐσεϐείας εἵνεκα δρόσον.
Ἀρωγε Χριστὲ, τόν βροτοῖς ἐναντίον
Πρόὸλημα, τὴν σάρκωσιν ἀρρήτως ἔχων ,
’ῌσχυνας, όλόον τῆς θεώσεως φέρων ,
Μορφούμενος νῦν, ἧστινος δι’ ἐλπίδα
Ἀνωθεν είς κευθμῶνας ἤλθομεν ζόφου.
Τὴν ἀγριωπὸν ἀκρατῶς γαυρυυ μένην ,
Ἀσεμνα βακχεύσασαν ἔξοιστρουμένην ,
Κόσμου καθεῖλεν πανσθενῶς ἁμαρτίαν , ⁸
Β Οὓς ἐἵλκυσεν πρὶν, σήμερον τῶν αρκύων ,
Σώζεις δὲ σαρκωθεὶς ἑκὼν εὐεργέτα.
Μήτραν ἀφλέκτως είκονίζουσι κόρης,
Οἱ τῆς παλαιᾶς πυρπολούμενοι νέοι.
Ὑπερφυῶς κύουσαν ὲσφραγισμένην.
’Ἄμφω δὲ δρῶσα θαυματουργία μίᾳ ,
Λαοὺς πρὸς ὒμνον ἐξανίστησι χάρις.
Δύμην φυγοῦσα τοῦ θεοῦσθαι τὴν πλάνην,
⁸Ἀληκτον ὑμνεῖ τὸν κενούμενον Λόγον,
Νεανικῶς ἅπασα σὺν τρόμῳ κτίσις ,
Ἀδοξον εὖχος δειματου μένη φέρειν.
Ῥευστὴ γεγῶσα, κᾶν σοφῶς ἐκαρτέρει.
’Ἥκεις πλανῆτιν πρὸς νομὴν ἐπιστρέφων,
Τὴν ἀνθοποιδν ἐξ ὲρημαίων λόφων,
C Ἦ τῶν ἐθνῶν ἕγερσις, ἀνθρώπων φύσις ,
Ῥώμην βιαίαν τοῦ βροτοκτόνου σϐέσαι ,
Ἀνὴρ φανείς τε καὶ Θεὸς, προμηθείᾳ.
Στέργειν μὲν ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον φόϐῳ,
Ῥᾷον σιωπὴν, τῷ πόθῲ δὲ, Παρθένε ,
’Υμνους ὑφαίνειν συντόνως τεθειμένους,
Ἐργῶδές ἐστιν, ἀλλὰ καὶ μῆτερ σθένος ,
Ὀση πέφυκενή προαίρεσις , δίδου.
Τύπους ἁφεγγεϊς. καὶ σκιὰς παρηγμένας .
Ὦ Μῆτερ ἁγνὴ τοῦ Λόγου, δεδορκότες ,
Νέου φανέντος ὲκ πύλης κεκλεισμένης ,
J. BILLII INTERPRETATIO.
D His cessit ignis: hi Deo, Per saecula
Benedictus es tu praepotens numen. canunt.
Urit ministros Vltic‘quidem : contra piis
Parcit juvenibus, admodum fervens licet,
Anctnsque septem partibus solito altius,
lnstar coronas queis ingens erat rogus.
Virtutis ergo namgdab’at rorem Deus.
Adjutor,'hosti, Christe, tu mortalium
Grande intulisti dedecus carnem gerens.
Deitatis ipse nam vehis nascens opes:
Cujus quidem spe coalitus nostrum genus
lllectum, in imam decidit caliginem.
Noxam ferocem, qua: nimis: plus et nimis,
Superbiehat, vi tua summa,_Dens,
Ab’orbe longe depulisti. Retibus
Et quos tenebat hzec suis prius, modo,
Dum sponte carnem suscipis, tu liberas.
Matricem adnmbrant Virginis juveneuli,
Quos nil, volutos in rogo, laesit rogus.
Ταῖς ἑπαμέτροις καύσεσι πυργουμένη,
Οὓς ἔστεφε φλὸξ ἄφθονος, τοῦ Κυρίου
Νέμοντος εὐσεϐείας εἵνεκα δρόσον.
Ἀρωγε Χριστὲ, τόν βροτοῖς ἐναντίον
Πρόὸλημα, τὴν σάρκωσιν ἀρρήτως ἔχων ,
’ῌσχυνας, όλόον τῆς θεώσεως φέρων ,
Μορφούμενος νῦν, ἧστινος δι’ ἐλπίδα
Ἀνωθεν είς κευθμῶνας ἤλθομεν ζόφου.
Τὴν ἀγριωπὸν ἀκρατῶς γαυρυυ μένην ,
Ἀσεμνα βακχεύσασαν ἔξοιστρουμένην ,
Κόσμου καθεῖλεν πανσθενῶς ἁμαρτίαν , ⁸
Β Οὓς ἐἵλκυσεν πρὶν, σήμερον τῶν αρκύων ,
Σώζεις δὲ σαρκωθεὶς ἑκὼν εὐεργέτα.
Μήτραν ἀφλέκτως είκονίζουσι κόρης,
Οἱ τῆς παλαιᾶς πυρπολούμενοι νέοι.
Ὑπερφυῶς κύουσαν ὲσφραγισμένην.
’Ἄμφω δὲ δρῶσα θαυματουργία μίᾳ ,
Λαοὺς πρὸς ὒμνον ἐξανίστησι χάρις.
Δύμην φυγοῦσα τοῦ θεοῦσθαι τὴν πλάνην,
⁸Ἀληκτον ὑμνεῖ τὸν κενούμενον Λόγον,
Νεανικῶς ἅπασα σὺν τρόμῳ κτίσις ,
Ἀδοξον εὖχος δειματου μένη φέρειν.
Ῥευστὴ γεγῶσα, κᾶν σοφῶς ἐκαρτέρει.
’Ἥκεις πλανῆτιν πρὸς νομὴν ἐπιστρέφων,
Τὴν ἀνθοποιδν ἐξ ὲρημαίων λόφων,
C Ἦ τῶν ἐθνῶν ἕγερσις, ἀνθρώπων φύσις ,
Ῥώμην βιαίαν τοῦ βροτοκτόνου σϐέσαι ,
Ἀνὴρ φανείς τε καὶ Θεὸς, προμηθείᾳ.
Στέργειν μὲν ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον φόϐῳ,
Ῥᾷον σιωπὴν, τῷ πόθῲ δὲ, Παρθένε ,
’Υμνους ὑφαίνειν συντόνως τεθειμένους,
Ἐργῶδές ἐστιν, ἀλλὰ καὶ μῆτερ σθένος ,
Ὀση πέφυκενή προαίρεσις , δίδου.
Τύπους ἁφεγγεϊς. καὶ σκιὰς παρηγμένας .
Ὦ Μῆτερ ἁγνὴ τοῦ Λόγου, δεδορκότες ,
Νέου φανέντος ὲκ πύλης κεκλεισμένης ,
J. BILLII INTERPRETATIO.
D His cessit ignis: hi Deo, Per saecula
Benedictus es tu praepotens numen. canunt.
Urit ministros Vltic‘quidem : contra piis
Parcit juvenibus, admodum fervens licet,
Anctnsque septem partibus solito altius,
lnstar coronas queis ingens erat rogus.
Virtutis ergo namgdab’at rorem Deus.
Adjutor,'hosti, Christe, tu mortalium
Grande intulisti dedecus carnem gerens.
Deitatis ipse nam vehis nascens opes:
Cujus quidem spe coalitus nostrum genus
lllectum, in imam decidit caliginem.
Noxam ferocem, qua: nimis: plus et nimis,
Superbiehat, vi tua summa,_Dens,
Ab’orbe longe depulisti. Retibus
Et quos tenebat hzec suis prius, modo,
Dum sponte carnem suscipis, tu liberas.
Matricem adnmbrant Virginis juveneuli,
Quos nil, volutos in rogo, laesit rogus.