PG 97, col. 1151
enim consolatur humiles, inquit, consolatus est
nos in adventu Titi. Non solum autem in adventu
ejus, sed etiam in consolatione, qua consolatus est
ipsein vobis ιι. ι Νῖὰἱειίιϋ excellentem dilectio-
nem? Vidistin’ concordia: vinculum, ut etiam il-
lius consolationem, suam ipsius definierit, gau-
diumque ejus, proprium suum reputaverit? Audi
vero quid ad eosdem rursus scribens, ait : ι Abun-~
dantius autem magis gavisi sumus super gaudio
Titi, quia refectus est spiritus ejus ab omnibus
vobis. Et si quid apud illum de vobis gloriatus
sum. non sum confusus : sed sicut omnia vobis in
veritate locuti sumus, ita et gloriatio nostra, qua:
fuit ad Titum. veritas facta est : et viscera ejus
abundantius in vobis sunt ν. ι Et post pauca:
ι Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitu-
dinem pro vobis in corde Titi ε quoniam exhorta-
’ tionem quidem suscepit; sed cum sollicitior esset,
sua voluntate profectus est ad vos ι. ι Vides ut
ejus ubique sollicitudini testimonium deferat‘l
Vides ut supra et infra versans, laudibus appetat
et magnifiee emerat? Supra quidem: ι Si quid
apud illum gloriatus sum, non sum confusus. ι
Et, ι Gloriatio nostra. quae fuit ad Titum, veritas
facta est. ι infra vero exponens quanta esset ejus
sollicitudo in ministerium gentium quae credidis-
sentin Christum : ι Cum enim esset, inquit, sol-
licitior, sua voluntate proiectus est ad vos. ι
Ades vero, etiam Pauli socium ostendam Ti-
tum, et adjutorem, et gloriam Christi, et Ecclesia-
rum apostolum. (Iompleat porromibi Paulus ipse,
os illud Christi. sermonis consensum. Unius eo-
rum quos una cum ipso misisset in ministerium
ipse creditura, comparationem accuratius edisse-
rens ι ‹ Sive enim pro Tito, inquit, qui est sorius
meus'. et in vobis adjutor: sive fratres nostri,
apostoli Ecclesiarum, gloria Christi 1. ι Vidistin’
aequalem? Num tibi videtur magnum, ut quod est
posterius Paulo, cum Paulo collocetur,- sitque ac
dicatur ejus socius ac adjutor? Cujus, inquam,
Pauli socius adjutorquc? Ejus qui volatu transcen-
dit tertium caelum, audituque ea suscepit quae nel-
lus possit efl‘erre. Qui denique ante resolutionem
a morte, meliori citra comparationem supra Ιιιι-
manam scientia, raptus est. Ejus Titus socius,
adjutorque et comes est. Nec id solum, verum
etiam, ι Gloria Christi etapostnlus Ecclesiarum.»
Vide igitur, ut eodem eum Paulo spiritu ambulave-
rit, moresque ab avaritiae sordibus testimonio viu-
dicatos. Audi vero ipsa perspicue Pauli verba:
⁸ ll Cor. VII, 4.‘ υ ibid 6,7. τ’ ibid". 13-15. ‘ihid. ‘25. 3' ll (Ior. ΠΗ, 35-
_ νΑιιιΑεῑ LEtZ'l‘lO‘NES.
⁸³ Forte deest λέγων. ε’ 1³0110 δι’ ἁκόῆς.
nos in adventu Titi. Non solum autem in adventu
ejus, sed etiam in consolatione, qua consolatus est
ipsein vobis ιι. ι Νῖὰἱειίιϋ excellentem dilectio-
nem? Vidistin’ concordia: vinculum, ut etiam il-
lius consolationem, suam ipsius definierit, gau-
diumque ejus, proprium suum reputaverit? Audi
vero quid ad eosdem rursus scribens, ait : ι Abun-~
dantius autem magis gavisi sumus super gaudio
Titi, quia refectus est spiritus ejus ab omnibus
vobis. Et si quid apud illum de vobis gloriatus
sum. non sum confusus : sed sicut omnia vobis in
veritate locuti sumus, ita et gloriatio nostra, qua:
fuit ad Titum. veritas facta est : et viscera ejus
abundantius in vobis sunt ν. ι Et post pauca:
ι Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitu-
dinem pro vobis in corde Titi ε quoniam exhorta-
’ tionem quidem suscepit; sed cum sollicitior esset,
sua voluntate profectus est ad vos ι. ι Vides ut
ejus ubique sollicitudini testimonium deferat‘l
Vides ut supra et infra versans, laudibus appetat
et magnifiee emerat? Supra quidem: ι Si quid
apud illum gloriatus sum, non sum confusus. ι
Et, ι Gloriatio nostra. quae fuit ad Titum, veritas
facta est. ι infra vero exponens quanta esset ejus
sollicitudo in ministerium gentium quae credidis-
sentin Christum : ι Cum enim esset, inquit, sol-
licitior, sua voluntate proiectus est ad vos. ι
Ades vero, etiam Pauli socium ostendam Ti-
tum, et adjutorem, et gloriam Christi, et Ecclesia-
rum apostolum. (Iompleat porromibi Paulus ipse,
os illud Christi. sermonis consensum. Unius eo-
rum quos una cum ipso misisset in ministerium
ipse creditura, comparationem accuratius edisse-
rens ι ‹ Sive enim pro Tito, inquit, qui est sorius
meus'. et in vobis adjutor: sive fratres nostri,
apostoli Ecclesiarum, gloria Christi 1. ι Vidistin’
aequalem? Num tibi videtur magnum, ut quod est
posterius Paulo, cum Paulo collocetur,- sitque ac
dicatur ejus socius ac adjutor? Cujus, inquam,
Pauli socius adjutorquc? Ejus qui volatu transcen-
dit tertium caelum, audituque ea suscepit quae nel-
lus possit efl‘erre. Qui denique ante resolutionem
a morte, meliori citra comparationem supra Ιιιι-
manam scientia, raptus est. Ejus Titus socius,
adjutorque et comes est. Nec id solum, verum
etiam, ι Gloria Christi etapostnlus Ecclesiarum.»
Vide igitur, ut eodem eum Paulo spiritu ambulave-
rit, moresque ab avaritiae sordibus testimonio viu-
dicatos. Audi vero ipsa perspicue Pauli verba:
⁸ ll Cor. VII, 4.‘ υ ibid 6,7. τ’ ibid". 13-15. ‘ihid. ‘25. 3' ll (Ior. ΠΗ, 35-
_ νΑιιιΑεῑ LEtZ'l‘lO‘NES.
⁸³ Forte deest λέγων. ε’ 1³0110 δι’ ἁκόῆς.