PG 97, col. 1152
τῇ χαρᾷ. ι Πῶς καὶ τίνα τρόπον, εῑπέ; ⁸ Ὅ γὰρ
παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς, φησὶ, παρεκάλεσεν
ἡμᾶς ὲν τῇ παρουσίᾳ Τίτου. Ούκ ἐν τῇ παρουσίᾳ δὲ
- μόνον αὑτοῦ, ἀλλά καὶ ὲν τῇ παρακλήσει , παρ-
εκλήθη αὐτὸς ἐν ὑμῖν. ι Εἶδες ἀγάπης ὑπερϐολήν;
Εἶδες ὀμοψυχίας σύνδεσμον, ὡς καὶ τὴν ἐκείνου
παράκλησιν οἰκείαν ὁρίσασθαι, καὶ τὴν ἔπ’ αὐτῷ
χάριν ίδίαν ἡγήσασθαις ’Ἄκουε τί πρὸς αὐτοὺς
πάλιν ἐκείνους γράφων φησί· ι Περισσοτὲρως δὲ
μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Thomas: ἀναπέπαυται
τὸ πνεῦμα αὑτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν · ὅτι εί τι αὑτῷ
κεκαύχημαι, οὑ κατῃσχύνθην. Ἀλλ’ ὡς πάντα ὲν
ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν ὑμῖν, οὑτω καὶ ἡ καύχησις
ἡμῶν ή ὲπὶ Τίτου ἀλήθεια ἐγενήθη ο καὶ τά σπλάγο
χνα αὑτοῦ περισσοτέρως είς ὑμᾶς ἐστι. ι Καὶ μετ’
ὀλίγα ⁹ ⁸ Χάρις δὲ Θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὑτὴν σπου-
δὴν ὑπὲρ ὑμῶν ὲν τῇ καρδία Τίτου · ὅτι τὴν μὲν
παράκλησιν* ἐδέξατο· ’σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων,
αὐθαιρέτως ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς. ι Βλέπεις αὑτὸν
πανταχοῦ τὺ σπουδαῖον αὐτῷ προσμαρτύροντας Βλέ-
πεις πῶς ἀνω καὶ κάτω στρέφων αὑτδιδ,τοῖς ἐπαίνοις
βάλλει καὶ ὑπεραίρει ; ἅνω μὲν, ὅτι ι Εἴ τι αὑτῷ κε-
καύχημαι, οὑ κατῃσχύνθην · ι καὶ, ὅτι ι Ἡ καύχησις
ήμῶν , ὴ ἐπὶ Τίτου, ἀλήθεια ἐγενήθη. ι litim) δὲ ⁸⁸,
τὴν σπουδὴν ὅσην εἶχε περὶ τῆν διακονίαν τῶν εἰς
Χριστὸν πεπιστευκότων ἐθνῶν· ι Σπουδαιότερος
γὰρ, φησὶν, ὑπάρχων, αὐθαιρέτως ἐξῆλθε πρδς
ὑμᾶς. ι
μὲξέρῖς μοι καὶ κοινωνὸν δείξω Παύλου τδν Τίτον,
καὶ συνεργὸν , καὶ δόξαν Χριστοῦ, καὶ τῶν Ἐκκλη-
σιῶν ἀπόστολον. Συμπληρούτω δέ μοι Παῦλος αὑτὸς,
Χριστοῦ τὸ στόμα, τοῦ λόγου τὴν σύμφρασιν. Ἕνδς
κατασύγκρισιν ἐπεξιὼν, οὓς αὑτῷ συναπέστειλεν είς
τὴν διακονίαν ἢν πεπίστευτο· ι lifts γάρ ὑπὲρ
Τίτου, φησὶ, κοινωνὸς ὲμδς καὶ είς ὑμᾶς συνεργός·
εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν , ἀπόστολοι Ἐκκλησιῶν, δόξα
Χριστοῦ. ι Εἶδες ἰσομοιρίαν πίστεως; Οὐκ ἆρά σοι
θαυμαστὸν καταφαίνεται, μετά Παύλου τὸ μετά Παῦ-
λον τετάχθαι , κοινωνόν τε τούτου καὶ συνεργὸν καὶ
εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαίμΠαύλου ' ποίου; τοῦ ὑπὲρ
τρίτον ούρανδν ἁναπτάντος· καὶ διακαῶς ⁸⁸ δεξα-
μένου τά πᾶσιν ἁνέκφορα ο καὶ πρὸ τῆς ἀναλύσεως,
κρεῖττον ἁσυγκρίτως ἢ καθ’ ἡμετέραν γνῶσιν, ἀναρ-
πασθέντος είς τὸν παράδεισον. Τούτου κοινωνὸς ὁ
Τίτος, καὶ συνεργὸς καὶ συνέκδημος. Καὶ οὑ τοῦτο
ἰὲ μόνον, ἀλλα καὶ δόξα Χριστοῦ, καὶ ἀπόστολος
Ἐκκλησιῶν. Ὅρα δὴ οὖν αὑτὸν, καὶ τῷ αὐτῷ
πνεύματι Παύλου περιπατήσαντα, τό τε τοῦ cpti-
που τὸ ἀφιλάργυρον μαρτυρούμενον. ¹Ἄκουε γοῦν
σαφῶς αὐτὰ. Παύλου τὶ ῥήματα ’ ι Ἔστω δὲ, φησὶν,
παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς, φησὶ, παρεκάλεσεν
ἡμᾶς ὲν τῇ παρουσίᾳ Τίτου. Ούκ ἐν τῇ παρουσίᾳ δὲ
- μόνον αὑτοῦ, ἀλλά καὶ ὲν τῇ παρακλήσει , παρ-
εκλήθη αὐτὸς ἐν ὑμῖν. ι Εἶδες ἀγάπης ὑπερϐολήν;
Εἶδες ὀμοψυχίας σύνδεσμον, ὡς καὶ τὴν ἐκείνου
παράκλησιν οἰκείαν ὁρίσασθαι, καὶ τὴν ἔπ’ αὐτῷ
χάριν ίδίαν ἡγήσασθαις ’Ἄκουε τί πρὸς αὐτοὺς
πάλιν ἐκείνους γράφων φησί· ι Περισσοτὲρως δὲ
μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Thomas: ἀναπέπαυται
τὸ πνεῦμα αὑτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν · ὅτι εί τι αὑτῷ
κεκαύχημαι, οὑ κατῃσχύνθην. Ἀλλ’ ὡς πάντα ὲν
ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν ὑμῖν, οὑτω καὶ ἡ καύχησις
ἡμῶν ή ὲπὶ Τίτου ἀλήθεια ἐγενήθη ο καὶ τά σπλάγο
χνα αὑτοῦ περισσοτέρως είς ὑμᾶς ἐστι. ι Καὶ μετ’
ὀλίγα ⁹ ⁸ Χάρις δὲ Θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὑτὴν σπου-
δὴν ὑπὲρ ὑμῶν ὲν τῇ καρδία Τίτου · ὅτι τὴν μὲν
παράκλησιν* ἐδέξατο· ’σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων,
αὐθαιρέτως ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς. ι Βλέπεις αὑτὸν
πανταχοῦ τὺ σπουδαῖον αὐτῷ προσμαρτύροντας Βλέ-
πεις πῶς ἀνω καὶ κάτω στρέφων αὑτδιδ,τοῖς ἐπαίνοις
βάλλει καὶ ὑπεραίρει ; ἅνω μὲν, ὅτι ι Εἴ τι αὑτῷ κε-
καύχημαι, οὑ κατῃσχύνθην · ι καὶ, ὅτι ι Ἡ καύχησις
ήμῶν , ὴ ἐπὶ Τίτου, ἀλήθεια ἐγενήθη. ι litim) δὲ ⁸⁸,
τὴν σπουδὴν ὅσην εἶχε περὶ τῆν διακονίαν τῶν εἰς
Χριστὸν πεπιστευκότων ἐθνῶν· ι Σπουδαιότερος
γὰρ, φησὶν, ὑπάρχων, αὐθαιρέτως ἐξῆλθε πρδς
ὑμᾶς. ι
μὲξέρῖς μοι καὶ κοινωνὸν δείξω Παύλου τδν Τίτον,
καὶ συνεργὸν , καὶ δόξαν Χριστοῦ, καὶ τῶν Ἐκκλη-
σιῶν ἀπόστολον. Συμπληρούτω δέ μοι Παῦλος αὑτὸς,
Χριστοῦ τὸ στόμα, τοῦ λόγου τὴν σύμφρασιν. Ἕνδς
κατασύγκρισιν ἐπεξιὼν, οὓς αὑτῷ συναπέστειλεν είς
τὴν διακονίαν ἢν πεπίστευτο· ι lifts γάρ ὑπὲρ
Τίτου, φησὶ, κοινωνὸς ὲμδς καὶ είς ὑμᾶς συνεργός·
εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν , ἀπόστολοι Ἐκκλησιῶν, δόξα
Χριστοῦ. ι Εἶδες ἰσομοιρίαν πίστεως; Οὐκ ἆρά σοι
θαυμαστὸν καταφαίνεται, μετά Παύλου τὸ μετά Παῦ-
λον τετάχθαι , κοινωνόν τε τούτου καὶ συνεργὸν καὶ
εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαίμΠαύλου ' ποίου; τοῦ ὑπὲρ
τρίτον ούρανδν ἁναπτάντος· καὶ διακαῶς ⁸⁸ δεξα-
μένου τά πᾶσιν ἁνέκφορα ο καὶ πρὸ τῆς ἀναλύσεως,
κρεῖττον ἁσυγκρίτως ἢ καθ’ ἡμετέραν γνῶσιν, ἀναρ-
πασθέντος είς τὸν παράδεισον. Τούτου κοινωνὸς ὁ
Τίτος, καὶ συνεργὸς καὶ συνέκδημος. Καὶ οὑ τοῦτο
ἰὲ μόνον, ἀλλα καὶ δόξα Χριστοῦ, καὶ ἀπόστολος
Ἐκκλησιῶν. Ὅρα δὴ οὖν αὑτὸν, καὶ τῷ αὐτῷ
πνεύματι Παύλου περιπατήσαντα, τό τε τοῦ cpti-
που τὸ ἀφιλάργυρον μαρτυρούμενον. ¹Ἄκουε γοῦν
σαφῶς αὐτὰ. Παύλου τὶ ῥήματα ’ ι Ἔστω δὲ, φησὶν,