PG 97, col. 1157
ficabilium Christi pecudum (54) hostia, venerabi-
les Ecclesia: delicia}, divino sermone loquens lin-
gua, nunquam silens os theOIOgiae, Spir-italis Apo-
stolorum tibia, a Deo scriptus sermonum coale-
stium liber, Deiloqua vox. Tu ore sapientiae su-
pernae crateri admoto, divinum traxisti Spiritum,
hausistiquegratiam miraculorum. Tu vivifico inde
attracto poiu, ι calicem salutaris τ ι divina tem-
peratum sanctificatione, spiritalius bibisti. 'l‘u
Ecclesia: pronubus, dona ei jugalia dotemque (35),
Cretae attulisti proles. Tu primus patrii soli prin-
ceps pastor praesulque, qui nunc quidem spiritali
fistula rationales Christi oves convoces; nunc
vero a pascuis ad pascua inducens educensque,
ad intelligibilem divinorum potum deducas. Tu
ardens lucerna, et quae non possit abscondi sub
modio ε ( nefas quippe est ut modio mensuretur
vestrum lumen ):sed sublime aureo splendore
micanti candelabro, Ecclesiae, inquam, imponi
debuerit, ut lucentis mundo, quippe qui ι Lumi-
naria, verbum vita: contiueatis praetendatisque ιι.»
Tu virtutum speculum sine macula, apostolica
claritas, doctorum primitiae, eximius inter sacer-
dotes, pastorum pastor, persccutor luporum et
Christi ovium propugnator. 'l‘u rationalis vineae
Ecclesiae a Deo satus palmes, rationalis praedica-
tionis uvas maturitate nigri-secus. Tu plantatio-
nis Pauli ‘opima seges, ejus agriculturae ferax-
ager, mysticis divinorum sermonum guttis cam-
pus irriguus.
Quaenam vero, dilecti, perorata oratio sermonis
mihi satietatem inferat? Quibus autem sermoni-
bus sacrum mihi et a Deo coronatum, omnibusque
ι venerabile caput coronem? Non habeo quid ejus
dignum eucomiis oll’eram : non vim verborum,
non artis specimen, non sensorum inventionem,
non insinuando sophistica: peritia: indolem, non
aliud quidpiam vel exiguum vel magnum, quod
humilem in ipsum compleat funebrem orationem.
Verum ο sacerdotum coetus (56), et sacra manu
Titi divinitus signatus coxiventus, gratum habue-
ί ῐ)ειι1.(;ςν,ις5. 3Matlh.v,13$;Marc.tv,2l. “Philipp. 11,15.
(54) Insacrificabilium Christi pecudum. Ἀθύτων
θρεμμάτων. Sic etiam Naziauz. in sanctum Pascha.
Τὸ,’μέγα καὶ ἄθυτον ἱερεῖον, ἵν’ οὕτως εἴπω. Ingens
et iusacrtficabile sacrificium, ut ita dicam: quan-
quam dicit in Christum ratione divinitatis, et
pr'n'nafiin ipso naturae, vere ἀθύτουο omnino im-
inactabiiis,et in cujus tantum honorem possit ma-
ctari vera et proprie dictarhustia. Titus autem
ξᾼθύτων θρεμμάτων ΧριστοῦΑίερὸν καλλιέρημαλ·
Velut factahostia inter eas nobilissima, quaispiri—
tali tantum immolatione et viventes, Deo offerun-
tur : uec enim legimus consummatum martyrio.
les Ecclesia: delicia}, divino sermone loquens lin-
gua, nunquam silens os theOIOgiae, Spir-italis Apo-
stolorum tibia, a Deo scriptus sermonum coale-
stium liber, Deiloqua vox. Tu ore sapientiae su-
pernae crateri admoto, divinum traxisti Spiritum,
hausistiquegratiam miraculorum. Tu vivifico inde
attracto poiu, ι calicem salutaris τ ι divina tem-
peratum sanctificatione, spiritalius bibisti. 'l‘u
Ecclesia: pronubus, dona ei jugalia dotemque (35),
Cretae attulisti proles. Tu primus patrii soli prin-
ceps pastor praesulque, qui nunc quidem spiritali
fistula rationales Christi oves convoces; nunc
vero a pascuis ad pascua inducens educensque,
ad intelligibilem divinorum potum deducas. Tu
ardens lucerna, et quae non possit abscondi sub
modio ε ( nefas quippe est ut modio mensuretur
vestrum lumen ):sed sublime aureo splendore
micanti candelabro, Ecclesiae, inquam, imponi
debuerit, ut lucentis mundo, quippe qui ι Lumi-
naria, verbum vita: contiueatis praetendatisque ιι.»
Tu virtutum speculum sine macula, apostolica
claritas, doctorum primitiae, eximius inter sacer-
dotes, pastorum pastor, persccutor luporum et
Christi ovium propugnator. 'l‘u rationalis vineae
Ecclesiae a Deo satus palmes, rationalis praedica-
tionis uvas maturitate nigri-secus. Tu plantatio-
nis Pauli ‘opima seges, ejus agriculturae ferax-
ager, mysticis divinorum sermonum guttis cam-
pus irriguus.
Quaenam vero, dilecti, perorata oratio sermonis
mihi satietatem inferat? Quibus autem sermoni-
bus sacrum mihi et a Deo coronatum, omnibusque
ι venerabile caput coronem? Non habeo quid ejus
dignum eucomiis oll’eram : non vim verborum,
non artis specimen, non sensorum inventionem,
non insinuando sophistica: peritia: indolem, non
aliud quidpiam vel exiguum vel magnum, quod
humilem in ipsum compleat funebrem orationem.
Verum ο sacerdotum coetus (56), et sacra manu
Titi divinitus signatus coxiventus, gratum habue-
ί ῐ)ειι1.(;ςν,ις5. 3Matlh.v,13$;Marc.tv,2l. “Philipp. 11,15.
(54) Insacrificabilium Christi pecudum. Ἀθύτων
θρεμμάτων. Sic etiam Naziauz. in sanctum Pascha.
Τὸ,’μέγα καὶ ἄθυτον ἱερεῖον, ἵν’ οὕτως εἴπω. Ingens
et iusacrtficabile sacrificium, ut ita dicam: quan-
quam dicit in Christum ratione divinitatis, et
pr'n'nafiin ipso naturae, vere ἀθύτουο omnino im-
inactabiiis,et in cujus tantum honorem possit ma-
ctari vera et proprie dictarhustia. Titus autem
ξᾼθύτων θρεμμάτων ΧριστοῦΑίερὸν καλλιέρημαλ·
Velut factahostia inter eas nobilissima, quaispiri—
tali tantum immolatione et viventes, Deo offerun-
tur : uec enim legimus consummatum martyrio.