PG 98, col. 549
potest. Egreg‘ieen'im falluntur, qui accentus meras vocalium producendarum notas esse
putant. Quar'eunum aspirandi signum et iota quod vocant subscriptum abunde mihi esse
visa sunt, ut Grmca quisque expedite legere, 'et omnia intelligere posset; caatera illa
grammaticoruminventa ut antiQuis deinporibush, cum litterae florerent, ignota _perdi_u
uerunt, sic hodie sine fraude' auctoribus reddi suis posse, et prisca scribendi ratio
merito revocari.
[min] Nolim tamen contemni s_e putent tot doctissimi viri, qui in Gracis edendis gram-
maticorum leges secuti, scriptis'veterum apices omnino addendos existimarunt, tum
etiam, cum auctores vulgarent, qui nunquam iis usi essent; mue, Opinor, addendo pec-
cante_s,_ac nos demendo. Equidem de consilio eorum causisque non disputo. Satis mihi
est, si {erant me cum tissentire, qui jam a Stet:qu xv apices repudiare 'ausi sunt: non
multi licet eos imitari postea voluerint, et pauci adhuc a 'communi consuetudine
recesserint. ’ ’
W
ΚΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ᾹΓΙΟΥ ΣΔΒᾹ ΤΗΣ ΡΩΜΑῘΩΝ ΠΟΛΕΩΣ
ἙῙΣ TON ΒΙΟΝ ΚΑΙ ΤΔ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΜ ΜΑΚΛΡΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΠΜΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΕΝυΜΕΝυΥ THE ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩΝ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ HTOIV ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΩΝ ΕΠΑΡΧΙΔΣ.
ΕΤ ΡΒΕΕΕΟΤΙ MONASTERII SANCTI SABE URBIS ΒΟΜΕ ⁸
Υιτι sc madmontm SANCTI BEATIQUE PATRIS nos'rm ensooan (59) om EPISCOPUB run
. Κύριε, edumtnr. ’ Α
λ’. δοσὶρδν καὶ ἀκατάληπτον θαῦμα, καὶ τῇ ot-
ο mutum ὠφέλιμον πάσῃ, μᾶλλον δὲ τοῖς φόϐῳ καὶ
(59) Secundum [ioc nomine episcopum Agrigen-
tinum appellamus Gregorium nostrum , rati tidem
:liqua‘m'lialiendam esse Kalendario Agrigentini), in
uo Gregoriilnomen legitur ι Kal. Julii. Nam etsi
tio ejus tit in'liistoria _translatiouis S. Agrippinae
martyris, et Agrigenti gepiscopus fuisse dicitur
temporibus Valeriani et_Ga'llieni‘Augg. (Cajet. t. Ι,
p. 79. )“Menaaa quoque Graecorum meminere, quan;
nam alio die, ’uain apud Siculos. De eo 'enim
gollandus (t. ll 3am. ι). 970. n. 8. ed. Ant-) ε
llandus (t.]l Jan., ρ’. 970, n. 8, ed. Ant.):
Alium utroque antiquiorem Gregorium celebrant Me-
mea xix Decembris, quamet tradunt a Proterio pa.
triarchrt Alexandrino _ad Α S. Δ(ςιειιιηιαη regem Δίιῆεο-
pun} missum, multas in Arabia_ecclesias consecrasse, Β bibliothecam Ambrosiauam illatus : de cujus le-
rnullos Iudaeorum adjunxisse Christo. Verum Prote-
rii ‘mprs contigit, anno 457ἶ (Snllier. Patr. Alex.
ῃ. 290, apud Bell.) ducentis fere post annis, quam
Agrippina martyr foccubuit: ut Translatienem il-
lam, si retinenda historia estL quam medio (evo li-
centius amptifleatam censuit Papebrochius (t. IV ρ
Jun. p. 464), in posteriora tempora referre opus pe EquodAhic‘ additum videtur discriminis causa :
fabor") utrumque Gregorium cum dixit Bollandus,
hunc nostrum designabat, etcum qui tertius ῥεῖ’ῆέ
_ genti epis’copus hoc nomine fuisse visus est Baro-
ilio (in adnot. ad llartyr. Rom. die 23 Nom);
putant. Quar'eunum aspirandi signum et iota quod vocant subscriptum abunde mihi esse
visa sunt, ut Grmca quisque expedite legere, 'et omnia intelligere posset; caatera illa
grammaticoruminventa ut antiQuis deinporibush, cum litterae florerent, ignota _perdi_u
uerunt, sic hodie sine fraude' auctoribus reddi suis posse, et prisca scribendi ratio
merito revocari.
[min] Nolim tamen contemni s_e putent tot doctissimi viri, qui in Gracis edendis gram-
maticorum leges secuti, scriptis'veterum apices omnino addendos existimarunt, tum
etiam, cum auctores vulgarent, qui nunquam iis usi essent; mue, Opinor, addendo pec-
cante_s,_ac nos demendo. Equidem de consilio eorum causisque non disputo. Satis mihi
est, si {erant me cum tissentire, qui jam a Stet:qu xv apices repudiare 'ausi sunt: non
multi licet eos imitari postea voluerint, et pauci adhuc a 'communi consuetudine
recesserint. ’ ’
W
ΚΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ᾹΓΙΟΥ ΣΔΒᾹ ΤΗΣ ΡΩΜΑῘΩΝ ΠΟΛΕΩΣ
ἙῙΣ TON ΒΙΟΝ ΚΑΙ ΤΔ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΜ ΜΑΚΛΡΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΠΜΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΕΝυΜΕΝυΥ THE ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩΝ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ HTOIV ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΩΝ ΕΠΑΡΧΙΔΣ.
ΕΤ ΡΒΕΕΕΟΤΙ MONASTERII SANCTI SABE URBIS ΒΟΜΕ ⁸
Υιτι sc madmontm SANCTI BEATIQUE PATRIS nos'rm ensooan (59) om EPISCOPUB run
. Κύριε, edumtnr. ’ Α
λ’. δοσὶρδν καὶ ἀκατάληπτον θαῦμα, καὶ τῇ ot-
ο mutum ὠφέλιμον πάσῃ, μᾶλλον δὲ τοῖς φόϐῳ καὶ
(59) Secundum [ioc nomine episcopum Agrigen-
tinum appellamus Gregorium nostrum , rati tidem
:liqua‘m'lialiendam esse Kalendario Agrigentini), in
uo Gregoriilnomen legitur ι Kal. Julii. Nam etsi
tio ejus tit in'liistoria _translatiouis S. Agrippinae
martyris, et Agrigenti gepiscopus fuisse dicitur
temporibus Valeriani et_Ga'llieni‘Augg. (Cajet. t. Ι,
p. 79. )“Menaaa quoque Graecorum meminere, quan;
nam alio die, ’uain apud Siculos. De eo 'enim
gollandus (t. ll 3am. ι). 970. n. 8. ed. Ant-) ε
llandus (t.]l Jan., ρ’. 970, n. 8, ed. Ant.):
Alium utroque antiquiorem Gregorium celebrant Me-
mea xix Decembris, quamet tradunt a Proterio pa.
triarchrt Alexandrino _ad Α S. Δ(ςιειιιηιαη regem Δίιῆεο-
pun} missum, multas in Arabia_ecclesias consecrasse, Β bibliothecam Ambrosiauam illatus : de cujus le-
rnullos Iudaeorum adjunxisse Christo. Verum Prote-
rii ‘mprs contigit, anno 457ἶ (Snllier. Patr. Alex.
ῃ. 290, apud Bell.) ducentis fere post annis, quam
Agrippina martyr foccubuit: ut Translatienem il-
lam, si retinenda historia estL quam medio (evo li-
centius amptifleatam censuit Papebrochius (t. IV ρ
Jun. p. 464), in posteriora tempora referre opus pe EquodAhic‘ additum videtur discriminis causa :
fabor") utrumque Gregorium cum dixit Bollandus,
hunc nostrum designabat, etcum qui tertius ῥεῖ’ῆέ
_ genti epis’copus hoc nomine fuisse visus est Baro-
ilio (in adnot. ad llartyr. Rom. die 23 Nom);