PG 98, col. 561
« Ὁτι ἐνθύμιον καρδίας ἀνθρώπου ἐξομολογήσεται cogitationis diem festum agent coram eo (77). »
τῷ Θεῷ, καὶ ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου ἐορτάσει Verum Deus, mi domine, parcat tibi, et quod pe-
ἐνώπιον αὐτοῦ. » Πλὴν ὁ Θεὸς συγχωρήσει σοι, κύ- tis, benigne la giatur.
ριέ μου, καὶ γενηθήτω σοι, καθὼς αἰτήσω.
s. Αὐτὸς δὲ ὁ Τρηγόριος οὐκ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ
κελλίου, οὗ δέδωκεν αὐτῷ ὁ ναύκληρος, οὐδὲ ἐφάνη
τινὶ ἐν τῇ πόλει, ἀλλʼ ἦν ἐκδοὺς ἐαυτὸν εἰς ἄκραν
ἄσκησιν, καί ποτε μὲν διὰ δύο ἡμερῶν τροφῆς μετ-
ελάμβανεν, ὁτὲ καὶ διὰ τρίτων, ὀτὲ καὶ τὴν ἐβδο-
μάδα ὀλόκληρον ἀποπληρῶν· καὶ τοῦτο ἄρτῳ βραχυ-
τάτῳ, καὶ ὕδατι, καὶ λαχάνοις, ἅλατι ἀρτύων, ἄνευ
ἐλαίου. Θεωρῶν δὲ αὐτοῦ ὁναύκληρος τὸ καρτερικὸν
τῆς ὑπομονῆς, εἰσῆλθεν πρὸς τὸν ἐπίσκοπον τῆς
πόλεως, καὶ διηγήσατο αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον
πάντα. Ἀκούσας δὲ ὁ ἐπίσκοπος, ἀπέστειλε τὸν
ἀρχιδιάκονον αὐτοῦ τοῦ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς αὐτόν.
Ἐλθὼν δὲ ὁ ἀρχιδιάκονος, εὐρεν αὐτὸν ἐν τῷ κελλίῳ
ἔνδον ἀναγινώσκοντα. ν γὰρ λαβὼν βιβλίον παρά
τινος πρεσβυτέρου τὸ μαρτύριον τῶν ἀγίων Μακ-
καβαίων, τῶν ὑπὲρ τοῦ νόμου πρὸ Χριστοῦ μαρτυ-
ρησά πων. Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ἀρχιδιάκονος· Χαίροις,
τέκυον, ἐν Κυρίῳ, χαίροις. Ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν ἀπε-
κρίνατο, Καίροις, θεοφιλώτατε, καὶ σὺ ἐν Κυρίῳ πάν-
τοτε. Καὶ ἀναστὰς ὁ παῖς προσεκύνησεν αὐτόν. Καὶ
λέγει αὐτῷ ὁ ἀρχιδιάκονος· Ὁ πατήρ σου ὁ ἐπί-
σκοπος τῶν ἐνταῦθα καλεῖ σε ἀνελθεῖν ἐν τῷ ἐπίσκο-
πίῳ. Ὁ δέ φησιν· Ὡς κελεύεις. Ἀπελθὼν δὲ μετὰ
τοῦ ἀρχιδιακόνου εἰσῆλθεν πρὸς τὸν ἐπίσκοπον, καὶ
πεσὼν πσρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ ὁ ἐπί-
ποπος· Χαίροις, προσφιλώτατε, τί σε πρὸς ἡμᾶς
ἦκε, φιλότης τέκνον; Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν· Πάτερ τίμιε
καὶ διδάσκαλε, κατʼ οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ ἐνθάδε κατ-
ηντήσαμεν πρὸς τὴν σὴν ἀγιότητα, ἴνα εὕξῃ ὑπὲρ
τῆς ἐμῆς ἐλεεινότητος. Λέγει αὐτῷ ὁ ἐπίσκοπος· Ὁ
Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τέκνον, συνέλθῃ σοι ἐν
πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου. Καὶ εἰπόντων τὸ Ἀμὴν, ἐκέ-
λευσεν αὐτὸν καθησθῆναι. Εἶτα λέγει αὐτῷ ὁ ἐπί-
σκοπος· Τὸ ὅντως σὺ, τέκνον, πόθεν ἔρχῃ; καὶ ποῦ
πορεύῃ; καὶ ἐκ ποίας πόλεως εἶ; καὶτί τὸ ὄνομά σου;
Ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν λέγει· Τὸ μὲν ὄνομα μου, Γρη-
γόριος λέγομαι· ὀρμῶμαι δὲ ἐκ τῆς Ἀκραγάντων
πόλεως τῆς Σικελῶν ἐπαρχίας· πορεύομαι δὲ, ἐὰν ὁ
Κύριος κελεύῃ διʼ εὐχῶν σου ἀγίων, ἐπὶ τὴν ἀγίαν
Σιὼν τοῦ εὕξασθαι ἐν τοῖς ἀγίοις τόποις. Δέγει αὐτῷ
ὁ ἐπίσκοπος · Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριετὸς,
τέκνον, πληρώσει πᾶσαν ἐπιθυμίαν σου ἐν ἀγαθοερ-
γίᾳ τῇ τοῦ ἀγίου Πνεύματος χάριτι. ὉὉ δὲ πάλιιν
πεσὼν πρὸς τοὺς πόδας τοῦ ἐπισκόπου ἀπεκρίθη,
Ἀμὴν, λέγων, γένοιτο ἡμῖν κατὰ τὸ ῥῆμά σου, δέ-
σποτα. Καὶ μετὰ ταῦτα λέγει αὐτῷ ὁ επίσκοπος·
70) Paal. τααν, 10. Aι LXX habent.... Καὶ ἐγκα-
τάλειμμα ἐνθυμίου ἐορτάσει σοι.
(7t) Quis tum, anno scicet b77, episcopus Car-
thagine esset, nvenire non licmt. Post Primosum,
qui vivebat anno ὄ53, nominat Holstenius Pictorem,
ablianam, f ortunntum lad Geogr. sac. Car. a rSan-
cto-Paulo p. S7). Anno b9l jam suc esserat Domi-
nicus, ad quem exstant eustolæ Gregorii Magni.
(72) Significatur hic, ut opnor, iavi Josephi
Εἰς Μακκαβαίους λόγος. ᾶ,
ὁ παρὶ σὐτοκράτορος λογι
σμοῦ· quem librum Jo pl o td ner. I.
τῷ Θεῷ, καὶ ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου ἐορτάσει Verum Deus, mi domine, parcat tibi, et quod pe-
ἐνώπιον αὐτοῦ. » Πλὴν ὁ Θεὸς συγχωρήσει σοι, κύ- tis, benigne la giatur.
ριέ μου, καὶ γενηθήτω σοι, καθὼς αἰτήσω.
s. Αὐτὸς δὲ ὁ Τρηγόριος οὐκ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ
κελλίου, οὗ δέδωκεν αὐτῷ ὁ ναύκληρος, οὐδὲ ἐφάνη
τινὶ ἐν τῇ πόλει, ἀλλʼ ἦν ἐκδοὺς ἐαυτὸν εἰς ἄκραν
ἄσκησιν, καί ποτε μὲν διὰ δύο ἡμερῶν τροφῆς μετ-
ελάμβανεν, ὁτὲ καὶ διὰ τρίτων, ὀτὲ καὶ τὴν ἐβδο-
μάδα ὀλόκληρον ἀποπληρῶν· καὶ τοῦτο ἄρτῳ βραχυ-
τάτῳ, καὶ ὕδατι, καὶ λαχάνοις, ἅλατι ἀρτύων, ἄνευ
ἐλαίου. Θεωρῶν δὲ αὐτοῦ ὁναύκληρος τὸ καρτερικὸν
τῆς ὑπομονῆς, εἰσῆλθεν πρὸς τὸν ἐπίσκοπον τῆς
πόλεως, καὶ διηγήσατο αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον
πάντα. Ἀκούσας δὲ ὁ ἐπίσκοπος, ἀπέστειλε τὸν
ἀρχιδιάκονον αὐτοῦ τοῦ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς αὐτόν.
Ἐλθὼν δὲ ὁ ἀρχιδιάκονος, εὐρεν αὐτὸν ἐν τῷ κελλίῳ
ἔνδον ἀναγινώσκοντα. ν γὰρ λαβὼν βιβλίον παρά
τινος πρεσβυτέρου τὸ μαρτύριον τῶν ἀγίων Μακ-
καβαίων, τῶν ὑπὲρ τοῦ νόμου πρὸ Χριστοῦ μαρτυ-
ρησά πων. Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ἀρχιδιάκονος· Χαίροις,
τέκυον, ἐν Κυρίῳ, χαίροις. Ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν ἀπε-
κρίνατο, Καίροις, θεοφιλώτατε, καὶ σὺ ἐν Κυρίῳ πάν-
τοτε. Καὶ ἀναστὰς ὁ παῖς προσεκύνησεν αὐτόν. Καὶ
λέγει αὐτῷ ὁ ἀρχιδιάκονος· Ὁ πατήρ σου ὁ ἐπί-
σκοπος τῶν ἐνταῦθα καλεῖ σε ἀνελθεῖν ἐν τῷ ἐπίσκο-
πίῳ. Ὁ δέ φησιν· Ὡς κελεύεις. Ἀπελθὼν δὲ μετὰ
τοῦ ἀρχιδιακόνου εἰσῆλθεν πρὸς τὸν ἐπίσκοπον, καὶ
πεσὼν πσρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ ὁ ἐπί-
ποπος· Χαίροις, προσφιλώτατε, τί σε πρὸς ἡμᾶς
ἦκε, φιλότης τέκνον; Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν· Πάτερ τίμιε
καὶ διδάσκαλε, κατʼ οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ ἐνθάδε κατ-
ηντήσαμεν πρὸς τὴν σὴν ἀγιότητα, ἴνα εὕξῃ ὑπὲρ
τῆς ἐμῆς ἐλεεινότητος. Λέγει αὐτῷ ὁ ἐπίσκοπος· Ὁ
Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τέκνον, συνέλθῃ σοι ἐν
πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου. Καὶ εἰπόντων τὸ Ἀμὴν, ἐκέ-
λευσεν αὐτὸν καθησθῆναι. Εἶτα λέγει αὐτῷ ὁ ἐπί-
σκοπος· Τὸ ὅντως σὺ, τέκνον, πόθεν ἔρχῃ; καὶ ποῦ
πορεύῃ; καὶ ἐκ ποίας πόλεως εἶ; καὶτί τὸ ὄνομά σου;
Ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν λέγει· Τὸ μὲν ὄνομα μου, Γρη-
γόριος λέγομαι· ὀρμῶμαι δὲ ἐκ τῆς Ἀκραγάντων
πόλεως τῆς Σικελῶν ἐπαρχίας· πορεύομαι δὲ, ἐὰν ὁ
Κύριος κελεύῃ διʼ εὐχῶν σου ἀγίων, ἐπὶ τὴν ἀγίαν
Σιὼν τοῦ εὕξασθαι ἐν τοῖς ἀγίοις τόποις. Δέγει αὐτῷ
ὁ ἐπίσκοπος · Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριετὸς,
τέκνον, πληρώσει πᾶσαν ἐπιθυμίαν σου ἐν ἀγαθοερ-
γίᾳ τῇ τοῦ ἀγίου Πνεύματος χάριτι. ὉὉ δὲ πάλιιν
πεσὼν πρὸς τοὺς πόδας τοῦ ἐπισκόπου ἀπεκρίθη,
Ἀμὴν, λέγων, γένοιτο ἡμῖν κατὰ τὸ ῥῆμά σου, δέ-
σποτα. Καὶ μετὰ ταῦτα λέγει αὐτῷ ὁ επίσκοπος·
70) Paal. τααν, 10. Aι LXX habent.... Καὶ ἐγκα-
τάλειμμα ἐνθυμίου ἐορτάσει σοι.
(7t) Quis tum, anno scicet b77, episcopus Car-
thagine esset, nvenire non licmt. Post Primosum,
qui vivebat anno ὄ53, nominat Holstenius Pictorem,
ablianam, f ortunntum lad Geogr. sac. Car. a rSan-
cto-Paulo p. S7). Anno b9l jam suc esserat Domi-
nicus, ad quem exstant eustolæ Gregorii Magni.
(72) Significatur hic, ut opnor, iavi Josephi
Εἰς Μακκαβαίους λόγος. ᾶ,
ὁ παρὶ σὐτοκράτορος λογι
σμοῦ· quem librum Jo pl o td ner. I.