PG 98, col. 564
Μεῖνον μεθʼ ἡμῶν, τέκνον, ἔως τῶν ἀγίων ἐορτῶν,
καὶ Κύριος ὁ Θεὸς οἰκονομῆσαι ἔχει τὰ καθʼ ἡμᾶς,
ὡς βούλεται. Καὶ ἔφαγεν ἄρτον ἐν τῇ τραπέζῃ τοῦ
ἐπισκόπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Καὶ ἐπευξάμενος
αὐτῷ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐν τῷ κελλίῳ αὐτοῦ, ἐν ᾧ
ἦν ἡσυχάζων. Καὶ ἦν καθήμενος άαὶ ἀναγινώσκων
ἐπιμελῶς, καὶ προσευχόμενος τῷ Θεῷ, ἴνα διὰ τά-
χους πληρώσῃ αὐτοῦ τὴν ἐπιθυμίαν.
r. Καὶ μεθʼ ἡμέρας τινὰς καθημένου αὐτοῦ ἐν τῷ
μαρτυρίῳ τοῦ ἀγίου Ἰουλιανοῦ καὶ ἀναγινώσκοντος,
ἰδοὺ ἐξαίφνης τινὲς μοναχοὶ τρεῖς, χρήσιμοι τῇ ἰδέᾳ
καὶ τῷ προσώπῳ. καὶ εἰσελθόντες ἐν τῷ εὐκτηρίῳ
καὶ εὐξάμενοι,καὶ πληρώσαντες αὐτῶντὴνεὐχήν(75)·
οὐς ἰδὼν ὁ ρηγόριος, καὶ περιχαρὴς γενόμενος,
ἀναστὰς ἔβαλεν αὐτοῖς μετάνοιαν. ἔἶτα ὁ μὲν εἰς
ἐξ αὐτῶν ἐκάθητο, «ἱ δὲ δύο παρειστήκεισαν
αὐτῷ μετὰ πολλοῦ φόβου· ἔστη δὲ καὶ αὐτὸς ἐν
κατηφείᾳ πολλῇ· ἦν γὰρ ἔχων πάντοτε ἔθος τοιοῦ-
τον. θεριβλεψάμενως δὲ αὐτὸν ὁ καθήμενος λέγει
αὐτῷ· Τί σοι ἐνταῦθα, δοῦλε τοῦ Χριστοῦ, ρηγό-
ριε, ὁ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐκλεξάμενος, ἤτις οὐm
ἀφερεθήσεται ἀπὸ σοῦ, κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν,
Ὁ δὲ ἐν ἐκστάσει γενόμενος ἐπὶτῷ παραδόξῳ ῥήματι
τοῦ ἀββᾶ, ἅμα δὲ καὶ σύντρομος γενόμενος, ὅλως
δακρύων ἐπληρώθη· καὶ ῥίψας ἑαυτὸν πρὸς τοὺς
πόδας τοῦ μοναχοῦ λέγει αὐτῷ· Συγχώρησόν μοι,
Πάτερ τίμιε, καὶ εὗξαι ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ ἀμαρτωλοῦ
καὶ ἐλεεινοῦ. Λέγει αὐτῷ ὁ μοναχός Εἴθε τὰς ἀμαρ-
τίας σου, τέκνον, ἐγὼ εἶχον. Ὁ δὲ ἐπὶ πλείω ταλα-
νιζόμενος ἐν ἐαυτῷ, ἐπέτρεψεν αὐτῷ τοῦ καθησθῆναι,
καὶ τοῖς ἄλλοις δυσὶν ἀδελφοῖς. Καὶ μετὰ τὸ καθη-
σθῆναι αὐτοὺς λέγει ὁ μοναχὸς τῷ ἴΕρηγορίῳ· Τέκνον
ρηγόριε, γινώσκων γνῶθι, ὅτι ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς
ἡμῶν ἀπεκάλυψςν ἡμῖν πάντα τὰ κατὰ σt. Ἐπὶ
τοῦτο οὖν χαῖρε, ὅτι ὁ Κύριος ἀπέστειλεν ἡμᾶς τοῦ
συλλαβεῖν σε μεθʼ ἡμῶν, καὶ ἀπαγαγεῖν σε ἐν οἶς
ἐπιθυμεῖς ἀγίυις τόποις. Κὰκεῖ γὰρ καὶ ἠμεῖς πο-
ρευόμεθα. ἶτα πάλιν ὁ Γρηγόριος, ἔῤῥιψεν ἑαυτὸν
παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ἀββᾶ κλαίων καὶ λέγων· Εὐλο-
γητὸς ὁ Θεὸς ὁ πάντα πρὸς τὸ συμφέρον ἐργαζέμε-
νος, καὶ νῦν ἀναπολόγητος ὑπάρχω, ἀπορῶν εἰς τὰ
μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ, ἃ ἐπείησε μεττὰ τοῦ δούλου αὐ-
Haronius :. Restituti, inquit, sunt iidem exr prædicto
nntiqto exremplari: nemppe ext rodice monasterii
S. Cyriaci. quo sæpe usus est. Iæctionem autem
cnnlirmaat Leontins: ut minus audiendus sit lo-
rentinius, qui post Bollandum Barunii emendationi
adversatur, et Julianum Atexa ndtinum facit. Quod
mirummn tsmuen est, vncat hic dies in Ralendario
Cartbaginiensi Mabillonii: nec rellqui Julianum
nsquam habent. Ædiculs pero et Μαρτύριον et
Κὐκτήριν appeltstur usitatis apud veteres nomini-
bus. Nsn Ghrysostomus tt. AI, hou. 11, in c. ν.
Κp.Iusd Τhes. d, cum msrtyrum templa Μαρτύρια
numinasset, paulo ρost τοὺς Εὐκτηρίους τῶν Μαρ-
τύρων dixit, quæ et Εὐκτήρια alibi nuncupat. SI
nominis originem spectes, Oratoria cum Auguslnυ
vocae potcs. (Epist. Ili).
75) In cod. 2 : Καὶ πληρωσάντων αὐτῶν τὴν
έπουσαν ὐχὴν, οὺς δὼν ὁ Iρηγόριος...
καὶ Κύριος ὁ Θεὸς οἰκονομῆσαι ἔχει τὰ καθʼ ἡμᾶς,
ὡς βούλεται. Καὶ ἔφαγεν ἄρτον ἐν τῇ τραπέζῃ τοῦ
ἐπισκόπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Καὶ ἐπευξάμενος
αὐτῷ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐν τῷ κελλίῳ αὐτοῦ, ἐν ᾧ
ἦν ἡσυχάζων. Καὶ ἦν καθήμενος άαὶ ἀναγινώσκων
ἐπιμελῶς, καὶ προσευχόμενος τῷ Θεῷ, ἴνα διὰ τά-
χους πληρώσῃ αὐτοῦ τὴν ἐπιθυμίαν.
r. Καὶ μεθʼ ἡμέρας τινὰς καθημένου αὐτοῦ ἐν τῷ
μαρτυρίῳ τοῦ ἀγίου Ἰουλιανοῦ καὶ ἀναγινώσκοντος,
ἰδοὺ ἐξαίφνης τινὲς μοναχοὶ τρεῖς, χρήσιμοι τῇ ἰδέᾳ
καὶ τῷ προσώπῳ. καὶ εἰσελθόντες ἐν τῷ εὐκτηρίῳ
καὶ εὐξάμενοι,καὶ πληρώσαντες αὐτῶντὴνεὐχήν(75)·
οὐς ἰδὼν ὁ ρηγόριος, καὶ περιχαρὴς γενόμενος,
ἀναστὰς ἔβαλεν αὐτοῖς μετάνοιαν. ἔἶτα ὁ μὲν εἰς
ἐξ αὐτῶν ἐκάθητο, «ἱ δὲ δύο παρειστήκεισαν
αὐτῷ μετὰ πολλοῦ φόβου· ἔστη δὲ καὶ αὐτὸς ἐν
κατηφείᾳ πολλῇ· ἦν γὰρ ἔχων πάντοτε ἔθος τοιοῦ-
τον. θεριβλεψάμενως δὲ αὐτὸν ὁ καθήμενος λέγει
αὐτῷ· Τί σοι ἐνταῦθα, δοῦλε τοῦ Χριστοῦ, ρηγό-
ριε, ὁ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐκλεξάμενος, ἤτις οὐm
ἀφερεθήσεται ἀπὸ σοῦ, κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν,
Ὁ δὲ ἐν ἐκστάσει γενόμενος ἐπὶτῷ παραδόξῳ ῥήματι
τοῦ ἀββᾶ, ἅμα δὲ καὶ σύντρομος γενόμενος, ὅλως
δακρύων ἐπληρώθη· καὶ ῥίψας ἑαυτὸν πρὸς τοὺς
πόδας τοῦ μοναχοῦ λέγει αὐτῷ· Συγχώρησόν μοι,
Πάτερ τίμιε, καὶ εὗξαι ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ ἀμαρτωλοῦ
καὶ ἐλεεινοῦ. Λέγει αὐτῷ ὁ μοναχός Εἴθε τὰς ἀμαρ-
τίας σου, τέκνον, ἐγὼ εἶχον. Ὁ δὲ ἐπὶ πλείω ταλα-
νιζόμενος ἐν ἐαυτῷ, ἐπέτρεψεν αὐτῷ τοῦ καθησθῆναι,
καὶ τοῖς ἄλλοις δυσὶν ἀδελφοῖς. Καὶ μετὰ τὸ καθη-
σθῆναι αὐτοὺς λέγει ὁ μοναχὸς τῷ ἴΕρηγορίῳ· Τέκνον
ρηγόριε, γινώσκων γνῶθι, ὅτι ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς
ἡμῶν ἀπεκάλυψςν ἡμῖν πάντα τὰ κατὰ σt. Ἐπὶ
τοῦτο οὖν χαῖρε, ὅτι ὁ Κύριος ἀπέστειλεν ἡμᾶς τοῦ
συλλαβεῖν σε μεθʼ ἡμῶν, καὶ ἀπαγαγεῖν σε ἐν οἶς
ἐπιθυμεῖς ἀγίυις τόποις. Κὰκεῖ γὰρ καὶ ἠμεῖς πο-
ρευόμεθα. ἶτα πάλιν ὁ Γρηγόριος, ἔῤῥιψεν ἑαυτὸν
παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ἀββᾶ κλαίων καὶ λέγων· Εὐλο-
γητὸς ὁ Θεὸς ὁ πάντα πρὸς τὸ συμφέρον ἐργαζέμε-
νος, καὶ νῦν ἀναπολόγητος ὑπάρχω, ἀπορῶν εἰς τὰ
μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ, ἃ ἐπείησε μεττὰ τοῦ δούλου αὐ-
Haronius :. Restituti, inquit, sunt iidem exr prædicto
nntiqto exremplari: nemppe ext rodice monasterii
S. Cyriaci. quo sæpe usus est. Iæctionem autem
cnnlirmaat Leontins: ut minus audiendus sit lo-
rentinius, qui post Bollandum Barunii emendationi
adversatur, et Julianum Atexa ndtinum facit. Quod
mirummn tsmuen est, vncat hic dies in Ralendario
Cartbaginiensi Mabillonii: nec rellqui Julianum
nsquam habent. Ædiculs pero et Μαρτύριον et
Κὐκτήριν appeltstur usitatis apud veteres nomini-
bus. Nsn Ghrysostomus tt. AI, hou. 11, in c. ν.
Κp.Iusd Τhes. d, cum msrtyrum templa Μαρτύρια
numinasset, paulo ρost τοὺς Εὐκτηρίους τῶν Μαρ-
τύρων dixit, quæ et Εὐκτήρια alibi nuncupat. SI
nominis originem spectes, Oratoria cum Auguslnυ
vocae potcs. (Epist. Ili).
75) In cod. 2 : Καὶ πληρωσάντων αὐτῶν τὴν
έπουσαν ὐχὴν, οὺς δὼν ὁ Iρηγόριος...