PG 98, col. 565
ναύκληρος ἄρτον καὶ ἔψη μα, παρέθηκεν αὐτοῖς τράο
πεζαν περὶ ἡλίου δυσμὰς, καὶ ἔφαγον. Ι’Δῦπνοι δὲ
διετέλεσαν ἀπὸ ἑσπέρας ἓως ἤρθρου ψάλλοντες, καὶ
ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. Ἐθαύμαζον οὖν oi p.0-
ναχοὶ ἐπὶ τῇ γνώσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν τοῦ παι-
δός. Καὶ ποιήσαντες ἡμέρας τέσσαρας ὲν τῇ Καρ-
θαγεννησὲων πόλει, μετὰ ταῦτα λέγει ό ἀΰὸᾶς
τῷ Γ ρηγορίῳ· Τέκνον καιρός ἐστι τοῦ πορεύσασθαι
ἡμᾶς·
IA'. Εἶτα γενομένης ἑσπέρας. ίξῆλθον oi μοναχοὶ
ὲκ τῆς πόλεως, καὶ ὁ Γρηγόριος μετ’ αὐτῶν. Καὶ
περιπατήσαντες ἡμέρας εἴκοσι, εὐδοκία τοῦ συνερ-
γοῦντος αὐτοῖς Θεοῦ κατέλαϐον ὲν Τριπόλει’ καὶ dwa-
κάμψαντες ὶποίησαν ὲν τῷ σεπτῷ ναῷ τοῦ ἁγίου
Λεοντίου. Πρεσϐύτερος δέ τις εὐλοιδὴς ὑποδέξαιτο
αὐτοὺς είς τὸν οἷκον αὑτοῦ, καὶ ἐξένισεν αὐτοὺς καὶ
ἀνέπαυσεν, παραθεὶς αὐτοῖς τράπεζαν καὶ ἄρτον καὶ
ὕδωρ. '0 δὲ Γρηγὸριος ἦν ἐξυπηρετῶν αὐτοῖς’ ἐθαύ-
μαζον δὲ ποι μοναχοὶ ἐπὶ τῇ ἄκρᾳ καρτερίᾳ τῆς ὑπο-
μονῆς αὒτοῦι μάλιστα δὲ μὴ γευόμενον εί μὴ διὸ δύο
καὶ τριῶν ἡμερῶν, καὶ τοῦτο τοῦ ἀϐϐᾶ ἀναγκαζομέ-
νου αὐτόν. Ἔλεγεν δὲ ὁ ἀϐϐἄς θέλων αὐτὸν δοκιμάσαν
Ἄρτι, τέκνον Γρηγόριε, οὐ λυπεῖ σε ἡ Θλίψις τῶν
γονέων sou; '0 δὲ πρὸς αὐτόν ο Οὐ τολμῶ περὶ τού-
του φθέγξασθαι , Πάτερ, πλὴν κέλευσον εἰπεῖν τὸν
δοῦλον σου, καὶπερὶ τούτου αὐτὸς ἀπολογήσομαι. ’0
δέ φησιν · Λέγε, τέκνον, δ βούλει, εὐκόλως. Καὶ ποιή·
σας αὐτῷ μετάνοιαν, ἤρξατο λέγειν · Ἄκουσον, Πάτερ
τίμιε καὶ πνευματικὲ, ποιμήν τε καὶ διδάσκαλε, τοῦ
Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Μῑῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
είρηκότος ὲν Εὑαγγιιλίοιςο ι ’0 φιλῶν πατιρα ἢ μη-
τέρα ὕπὲρ ἐμὲ. οὐκ εστι μου ἄξιος, ι και τιμέξῆςο
εἶτα πάλιν ὀαύτόςῚ Ὅστις οὐκ ἀποτάσσεται πατρὸς
καὶ μητρὸς, καὶ ἀδελφοῖς καὶ τέκνοις, ἔτι δὲ καὶ τῆς
ἑαυτοῦ ψυχῆς,οὐ δύναταί μου εἶναι μαθητής. ι Ἐγὼ
δὲ, Πάτερ , οὐδὲν τοιοῦτον τῆς μακαρίας ἐντολῆς.
ἐκείνης ἠδυνήθην ἐργάσασθαιο ἀλλ’ οὖν, Πάτερ τίμιε,
κάκείνοις δώῃ Κύριος ἀγαθὴν παράκλησιν· καὶ παρ·
αίνεσιν, κάμὲ διὰ τῶν παναγίων εὐχῶν ὑμῶν σώσῃ
τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ταπεινὸν ὲκ τῶν τοῦ ἔχθροῦ με·
θοδειῶν.
⁸ Matth. κ.. 57. ⁷ Luc. xw, 26, 33.
(76)7De_ maritimo itinere sermonem hic esse,
haud dubium est, non modo quia sub noctem in-
choatum dicitur, sed etiam quia Leontio nostro τδ
περιπατεῖν est nauigare. Itaque infra (ιι. 19) dixit.
σκάφος-η.. ἕτοιμον είς τὸ στεριπατῆσοιι. Tripolis
autem Phwuicia designatur, magnum hodie quo:
que ιιιιιροιιι-ιιιι. _D_e templo Leontii martyris, qui
e'olitur ιιιιι KaI.-Ju|., mentio (it in concilio'Coustauv
tinopolitano sub Mena patriarcha celebrato au-
ro 556, act. 5. Nam ιηίιιιιειιυ monachorum ad~
versus Severum (Harii. ἰ. 11η). μηδ-ι), legimus,
Κατὰ τὸν ὲν Τριπόλει προσκυνητδν οἷκον τοῦ ἀγῖου καὶ
καλλινίκου μάρτυρος Λεοντίου. Id est, In generatum
sancti ittrt’ctiqu's martyris Leontii (ede, qua Tripotiest.
πεζαν περὶ ἡλίου δυσμὰς, καὶ ἔφαγον. Ι’Δῦπνοι δὲ
διετέλεσαν ἀπὸ ἑσπέρας ἓως ἤρθρου ψάλλοντες, καὶ
ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. Ἐθαύμαζον οὖν oi p.0-
ναχοὶ ἐπὶ τῇ γνώσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν τοῦ παι-
δός. Καὶ ποιήσαντες ἡμέρας τέσσαρας ὲν τῇ Καρ-
θαγεννησὲων πόλει, μετὰ ταῦτα λέγει ό ἀΰὸᾶς
τῷ Γ ρηγορίῳ· Τέκνον καιρός ἐστι τοῦ πορεύσασθαι
ἡμᾶς·
IA'. Εἶτα γενομένης ἑσπέρας. ίξῆλθον oi μοναχοὶ
ὲκ τῆς πόλεως, καὶ ὁ Γρηγόριος μετ’ αὐτῶν. Καὶ
περιπατήσαντες ἡμέρας εἴκοσι, εὐδοκία τοῦ συνερ-
γοῦντος αὐτοῖς Θεοῦ κατέλαϐον ὲν Τριπόλει’ καὶ dwa-
κάμψαντες ὶποίησαν ὲν τῷ σεπτῷ ναῷ τοῦ ἁγίου
Λεοντίου. Πρεσϐύτερος δέ τις εὐλοιδὴς ὑποδέξαιτο
αὐτοὺς είς τὸν οἷκον αὑτοῦ, καὶ ἐξένισεν αὐτοὺς καὶ
ἀνέπαυσεν, παραθεὶς αὐτοῖς τράπεζαν καὶ ἄρτον καὶ
ὕδωρ. '0 δὲ Γρηγὸριος ἦν ἐξυπηρετῶν αὐτοῖς’ ἐθαύ-
μαζον δὲ ποι μοναχοὶ ἐπὶ τῇ ἄκρᾳ καρτερίᾳ τῆς ὑπο-
μονῆς αὒτοῦι μάλιστα δὲ μὴ γευόμενον εί μὴ διὸ δύο
καὶ τριῶν ἡμερῶν, καὶ τοῦτο τοῦ ἀϐϐᾶ ἀναγκαζομέ-
νου αὐτόν. Ἔλεγεν δὲ ὁ ἀϐϐἄς θέλων αὐτὸν δοκιμάσαν
Ἄρτι, τέκνον Γρηγόριε, οὐ λυπεῖ σε ἡ Θλίψις τῶν
γονέων sou; '0 δὲ πρὸς αὐτόν ο Οὐ τολμῶ περὶ τού-
του φθέγξασθαι , Πάτερ, πλὴν κέλευσον εἰπεῖν τὸν
δοῦλον σου, καὶπερὶ τούτου αὐτὸς ἀπολογήσομαι. ’0
δέ φησιν · Λέγε, τέκνον, δ βούλει, εὐκόλως. Καὶ ποιή·
σας αὐτῷ μετάνοιαν, ἤρξατο λέγειν · Ἄκουσον, Πάτερ
τίμιε καὶ πνευματικὲ, ποιμήν τε καὶ διδάσκαλε, τοῦ
Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Μῑῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
είρηκότος ὲν Εὑαγγιιλίοιςο ι ’0 φιλῶν πατιρα ἢ μη-
τέρα ὕπὲρ ἐμὲ. οὐκ εστι μου ἄξιος, ι και τιμέξῆςο
εἶτα πάλιν ὀαύτόςῚ Ὅστις οὐκ ἀποτάσσεται πατρὸς
καὶ μητρὸς, καὶ ἀδελφοῖς καὶ τέκνοις, ἔτι δὲ καὶ τῆς
ἑαυτοῦ ψυχῆς,οὐ δύναταί μου εἶναι μαθητής. ι Ἐγὼ
δὲ, Πάτερ , οὐδὲν τοιοῦτον τῆς μακαρίας ἐντολῆς.
ἐκείνης ἠδυνήθην ἐργάσασθαιο ἀλλ’ οὖν, Πάτερ τίμιε,
κάκείνοις δώῃ Κύριος ἀγαθὴν παράκλησιν· καὶ παρ·
αίνεσιν, κάμὲ διὰ τῶν παναγίων εὐχῶν ὑμῶν σώσῃ
τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ταπεινὸν ὲκ τῶν τοῦ ἔχθροῦ με·
θοδειῶν.
⁸ Matth. κ.. 57. ⁷ Luc. xw, 26, 33.
(76)7De_ maritimo itinere sermonem hic esse,
haud dubium est, non modo quia sub noctem in-
choatum dicitur, sed etiam quia Leontio nostro τδ
περιπατεῖν est nauigare. Itaque infra (ιι. 19) dixit.
σκάφος-η.. ἕτοιμον είς τὸ στεριπατῆσοιι. Tripolis
autem Phwuicia designatur, magnum hodie quo:
que ιιιιιροιιι-ιιιι. _D_e templo Leontii martyris, qui
e'olitur ιιιιι KaI.-Ju|., mentio (it in concilio'Coustauv
tinopolitano sub Mena patriarcha celebrato au-
ro 556, act. 5. Nam ιηίιιιιειιυ monachorum ad~
versus Severum (Harii. ἰ. 11η). μηδ-ι), legimus,
Κατὰ τὸν ὲν Τριπόλει προσκυνητδν οἷκον τοῦ ἀγῖου καὶ
καλλινίκου μάρτυρος Λεοντίου. Id est, In generatum
sancti ittrt’ctiqu's martyris Leontii (ede, qua Tripotiest.