PG 98, col. 746
quo ipsa nominis significatio simplicior est. Jam ct
commodius fortasse aptiusque quis dixerit, nomen ε
ab eo sibi impositum Ecclesiaste (9), ut uni Eccle- ᾖ
size verba se facere ostenderet, quae ex gentibus
futura erat. Dei beneficio congregata, qui ad ejus
salutem humano corpore assumpto, ipsam ab Sa-
tanae insidiis redemit, atque idem erudivit per-
suasitque, ut omnibus, quae hic sunt, tanquam le-
vis momenti 4 rebus contemptis, caelestium socie-
tatem sibi comparare niteretur. Oportebat enim
praestabatque vel maxime , qui talium verberum
vim opere implere debebant, ad eos ut mature
eorum etiam doctrina perveniret. Hac, opinor, de
causa proprium ille Salomonis nomen hic praeter-
misit, aliter atque in Proverbiorum et Sapientia;
libris iecit : quippe horum quidem alterum sic in-
choavit, ι Proverbia Salomonis filii David, ι alte-
rum vero sic, ι Sapientia Salomonis tilii David
(ιο), ι cum hujus sit initium, ι Verba, Ecclesia-
sta: lilii David ι (Η).
Nam cum David Salomonis potius esset quam
Ecclesiaste pater, cur demum proprie illo nomine
hic solum relicto, adscitilium praeferret, seque
uno verbo Ecclesiasten diceret, nisi ea Omnino,
quam attigimus, causa illum impulisset? quo nem-
pe aperte declararet, se verberum horum vim ad
gentium Ecclesiam convertere. In quo etiam ob
cognominationem ostendit, quantum idem Christi
Servatoris nostri Ecclesiae et animo consentiat, it
voce patrocinctur.
rationein pertinet, cunt ea explicet, per qua: quis
tecte et ex v_i_r_tute vitam instituat. '(Hou'i. Ιξ in
Eecles.) At Hieronymus, cum tribus nominith
Saleineneni vocatuu_i_essc scripsisset. Pacificum, id
esthtialomonemlIdidia, hoc est dilcctumillomiui,
Ceé‘letlt, id est Ecclesiasten, adjecit: ι Ecclesiastes
{uitem βιαιοο sermone appellatur, qui cretum, id est
Ecclesiam, congregat, quem nos'n'uncupare 'possu;
mus Concieimterem, eo quod loquatur ad populum,
et sermo ejus non specialiter 'ad unum, sed ad
universosi'gengraliter dirigatur. ι Aduolat vero
ptisl’DrllSillitl Bechartus (Hieroz. P. Ι, Ι. ιι, c. 4).
τὸ ΠΒΠΡ, quemadmodum imi/remi,
ι) (Esdraé xi, v. δᾴ), femininam quidem habere tero
minationem, sed signiticationem'mascntinam. Quare
inepte quidam ad animum aut sapientiam Salomo—
nis retulerunt : ineptius multo Kimchius eam hujus
appellationis commentus est causam, ι Quod Ἰδ-
hrum hunc scripserit _Salom_on jam series-tat gruu-
daevus, cumque ejus vires elung'uissent. ut lenitum,
είᾶτεὲςη Ὲὶίῖηο, auam viro similior esset. ι (Amanu
ιι ι . ξε .
ad 'l‘lt. Eccl.) ’
(10) Apud LXX titulus libri duobus tantum ex-
pressus esnt vocabulis. Σοφία 2a}oydw,_ut iu Vulga-
tis Liber Sapientior, sine auctoris nomine.
(lil'ld ipsum disertius aAGregorio Nysseno tracli-
tu: Τάχα δὲ attigi, πρὸςτὸν καύηγξμόνα τῆς Ἐκκλησίας
ᾑέῖτιγρφξιθιὲλέ,πέι · ὁ γάρ entire; Ἐἰξκλησιαέέῆτῑ
ὁ τὰ ὲσῗκορπισμένα συναγαγιὶιν εἰς ἓν πλήρωμα, κάξ
τοὺς πολλαχῇ, eratsi-sic ποικίλαιςμάπάτας π’έπλῖινηξλ ἐζ
νουςιείες sva ,σύλλογον ξκκλησιᾷζων, τίξᾶν
εἰ μὴ ό ᾁληρινξς βασιλεὺς ’τοῦί-Ὶσραηλ, ὀὴ {to} ίτοῖύ
Θεοῦ,’πρὺς ὃν εἶπεν ὁ Ναθαναὴλ, ότι ἰ εϊ-όῐΥίδς
2's
commodius fortasse aptiusque quis dixerit, nomen ε
ab eo sibi impositum Ecclesiaste (9), ut uni Eccle- ᾖ
size verba se facere ostenderet, quae ex gentibus
futura erat. Dei beneficio congregata, qui ad ejus
salutem humano corpore assumpto, ipsam ab Sa-
tanae insidiis redemit, atque idem erudivit per-
suasitque, ut omnibus, quae hic sunt, tanquam le-
vis momenti 4 rebus contemptis, caelestium socie-
tatem sibi comparare niteretur. Oportebat enim
praestabatque vel maxime , qui talium verberum
vim opere implere debebant, ad eos ut mature
eorum etiam doctrina perveniret. Hac, opinor, de
causa proprium ille Salomonis nomen hic praeter-
misit, aliter atque in Proverbiorum et Sapientia;
libris iecit : quippe horum quidem alterum sic in-
choavit, ι Proverbia Salomonis filii David, ι alte-
rum vero sic, ι Sapientia Salomonis tilii David
(ιο), ι cum hujus sit initium, ι Verba, Ecclesia-
sta: lilii David ι (Η).
Nam cum David Salomonis potius esset quam
Ecclesiaste pater, cur demum proprie illo nomine
hic solum relicto, adscitilium praeferret, seque
uno verbo Ecclesiasten diceret, nisi ea Omnino,
quam attigimus, causa illum impulisset? quo nem-
pe aperte declararet, se verberum horum vim ad
gentium Ecclesiam convertere. In quo etiam ob
cognominationem ostendit, quantum idem Christi
Servatoris nostri Ecclesiae et animo consentiat, it
voce patrocinctur.
rationein pertinet, cunt ea explicet, per qua: quis
tecte et ex v_i_r_tute vitam instituat. '(Hou'i. Ιξ in
Eecles.) At Hieronymus, cum tribus nominith
Saleineneni vocatuu_i_essc scripsisset. Pacificum, id
esthtialomonemlIdidia, hoc est dilcctumillomiui,
Ceé‘letlt, id est Ecclesiasten, adjecit: ι Ecclesiastes
{uitem βιαιοο sermone appellatur, qui cretum, id est
Ecclesiam, congregat, quem nos'n'uncupare 'possu;
mus Concieimterem, eo quod loquatur ad populum,
et sermo ejus non specialiter 'ad unum, sed ad
universosi'gengraliter dirigatur. ι Aduolat vero
ptisl’DrllSillitl Bechartus (Hieroz. P. Ι, Ι. ιι, c. 4).
τὸ ΠΒΠΡ, quemadmodum imi/remi,
ι) (Esdraé xi, v. δᾴ), femininam quidem habere tero
minationem, sed signiticationem'mascntinam. Quare
inepte quidam ad animum aut sapientiam Salomo—
nis retulerunt : ineptius multo Kimchius eam hujus
appellationis commentus est causam, ι Quod Ἰδ-
hrum hunc scripserit _Salom_on jam series-tat gruu-
daevus, cumque ejus vires elung'uissent. ut lenitum,
είᾶτεὲςη Ὲὶίῖηο, auam viro similior esset. ι (Amanu
ιι ι . ξε .
ad 'l‘lt. Eccl.) ’
(10) Apud LXX titulus libri duobus tantum ex-
pressus esnt vocabulis. Σοφία 2a}oydw,_ut iu Vulga-
tis Liber Sapientior, sine auctoris nomine.
(lil'ld ipsum disertius aAGregorio Nysseno tracli-
tu: Τάχα δὲ attigi, πρὸςτὸν καύηγξμόνα τῆς Ἐκκλησίας
ᾑέῖτιγρφξιθιὲλέ,πέι · ὁ γάρ entire; Ἐἰξκλησιαέέῆτῑ
ὁ τὰ ὲσῗκορπισμένα συναγαγιὶιν εἰς ἓν πλήρωμα, κάξ
τοὺς πολλαχῇ, eratsi-sic ποικίλαιςμάπάτας π’έπλῖινηξλ ἐζ
νουςιείες sva ,σύλλογον ξκκλησιᾷζων, τίξᾶν
εἰ μὴ ό ᾁληρινξς βασιλεὺς ’τοῦί-Ὶσραηλ, ὀὴ {to} ίτοῖύ
Θεοῦ,’πρὺς ὃν εἶπεν ὁ Ναθαναὴλ, ότι ἰ εϊ-όῐΥίδς
2's