PG 98, col. 749
νον τὴν ἀναφορὰν ἔχειν, ὡς ἐπ’ ἀμφοτέροις διῃρη..
μένης τῆς ὑπολήψεως, σοφῶς ἄγαν ἀπεσιώπησε τὺ,
ι υἱοῦ Δαὸξδ· › καὶ διὰ τῆς τοιαύτης ἀποσιωπήσεως,
καὶ διὰ τῆς δοτικῆς ἀπείργων ἑαυτὸν τῆς ὑπολήψεως
ταύτης, καὶ μόνον τῷ Χριστῷ καὶ Θεῷ ἡμῶν ἀπο-
κεκληρωμὲνως ἀνατιθεὶς πᾶσαν ἔννοιαν τοῦ ’ᾼσμα-
τος τῶν ᾀσμάτων, ὲν ᾧ φάσκει, ι Ὅ εστι τῷ Σαλο-
μῗνθαζιιλέως (Ἰσραήλ). ιΠότερον τοῦ Ἐκκλησιαποῦ
ων. ι
παραλαμϐανομένου νῦν βασιλέως, ἢ τοῦ Aa6t8; ἐμοὶ
ο 8)κεί κατὰ κοινοῦ λελέχθαι τῶν ἀμφοτέρων. ὡς
ἑκατέρου τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεύσαντος. Εζνγάρ τις
ἁπωιεκληρωμένως εἰς τὸν Δαόὶδ ἐξειληφέναι τοῦτο
προέλοιτο, διὰ τὸ Σολομῶντα γνωρίζεσθαι δῆθεν βαι
σιλέα τοῦ Ἰσραὴλ , ἀλλ’ οὐκ Ἐκκλησιαστήνο ἀνθ-
ιλκυσθήσεται θᾶττον παρὰ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ μετὰ
βραχὺ φάσκοντοςδιαῤῥήδηψ ι Ἐγὼ Ἐκκλησιαστὴς
ἐγενόμην βασιλεὺς ὲν Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἰερουσαλήμ. ι
υύκοῦν ’ἄρα κατὰ κοινοῦ λελέχθαι τὸ, ι Βασιλεὺς
Ἰσραὴλ , ι προσηκόντως ὑποληπτέον. Τὸ μέντοι,
'c ἐπὶ Ἰερουσαλὴμ, ι» δηλοῖ, κατὰ τὸν πρόχειρον
νοῦν, καὶ τὴν πόλιν, ὲν βασιλεὺς ἑκάτερος ἔχρη.
μάτισεν, δ τε Δασὶδ καὶ 6 Ἐκκλησιαστής· ἵνα καὶ
διὰ τῆς κατὰ τὸν τόπον μεγαλειότητος παρεμφήνῃ
τὸ ἔνδοξον καὶ τὺ περιφανὲς τού λαλοῦντος.
Ἐστι δὲ μᾶλλον ἀπὸ τῆς τοιαύτης προχείρου δια-
σαφήσεως ἀναγωγικὼτερον ὲξειληφέναι τὺ εἰρημέ-
νον, καὶ γλαφυρόν τι νοῆσαι καὶ εἰπεῖν· καὶ γὰρ
ἐπειδὴ τὸ ὄνομα τῆς Ἰερουσαλὴμ Ὄρασις εζριὶνης
ἑρμηνεύεται, καθὼς οἱ πρὸ ἡμῶν ὲν τούτοις ἐσχο-
λακότες παρέδοσαν· μήποτε φήσας, ι ἐπὶ Ἰερου-
σαλὴμ, ι ἐπὶ καρδίαν φησὶ ὅρασιν ἔχουσαν εἰρήνης
(l5) istud Ἰσραήλ, quod virgulis seclusi, _vel hoc
loco perspicuitatis causa adiectum est, vel perpe-
ram initio Omissum. ν Apud LXX certe non deside-
ratur; quanquam Hieronymus superfluum ‘esse
scripsit,;_'et. in Synopsi etiam legimus, Ἥλιε Atha-
uasto tribuitur : item apud Gregorium yssenum
et Olytnipiodorum.
(16') Eccle. ι, t2. Sed ‘japud LXX scriptum est
βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ὲν Ἰερουσαλήμ.
7) ,Patres graecos, qui ante Gregorium nostrum D
dedita opera Ecclesiasten illustrarmt, scriptaqne'
sua ad nos usque transmiserint, facile est hume-
rare. Habemus enim Gregorii HNeocaasariensis in-
tegram bletaphrasin,_et Gregorii l‘tysseni homilias
octo, quibus'caput Ecclesiaste primum, alterum
et bona ex parte tertium diserte explanavit : tum
egregium continentariutn Olympiodori diamni
Alexandrini, quem revera Grego'riti‘itostt‘o antiquio-
rem alio loco— ostendemus. lltsradtlenda .Synupsis
sacrorum Librorum, quae olim Athanasio tribueba-
tur; quippe a Cave aliisque scriptoris satis vetusti
opus habetur :_ Quanquam in ea auctor summam
tantum Ecclesiaswe delibat/it, ut propositi ratio
ferebat. Latere vero adhuc in bibliotlu-ca ,Bavarica
Polychronii DiaconiCommentarittm tnEcclesiasten,
adnotavitMeursitts (ad ejusdem ΪΕξήγησιν iu Cant.
carm), de quo etiam t_er mentionem l'ecit _l.abl)_etts
th.’ Νυυξ mss. p.779, 177, ἦόως et _Spizelius
(Cod. Basd.). Huic demum et Procopii sophista: h
μένης τῆς ὑπολήψεως, σοφῶς ἄγαν ἀπεσιώπησε τὺ,
ι υἱοῦ Δαὸξδ· › καὶ διὰ τῆς τοιαύτης ἀποσιωπήσεως,
καὶ διὰ τῆς δοτικῆς ἀπείργων ἑαυτὸν τῆς ὑπολήψεως
ταύτης, καὶ μόνον τῷ Χριστῷ καὶ Θεῷ ἡμῶν ἀπο-
κεκληρωμὲνως ἀνατιθεὶς πᾶσαν ἔννοιαν τοῦ ’ᾼσμα-
τος τῶν ᾀσμάτων, ὲν ᾧ φάσκει, ι Ὅ εστι τῷ Σαλο-
μῗνθαζιιλέως (Ἰσραήλ). ιΠότερον τοῦ Ἐκκλησιαποῦ
ων. ι
παραλαμϐανομένου νῦν βασιλέως, ἢ τοῦ Aa6t8; ἐμοὶ
ο 8)κεί κατὰ κοινοῦ λελέχθαι τῶν ἀμφοτέρων. ὡς
ἑκατέρου τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεύσαντος. Εζνγάρ τις
ἁπωιεκληρωμένως εἰς τὸν Δαόὶδ ἐξειληφέναι τοῦτο
προέλοιτο, διὰ τὸ Σολομῶντα γνωρίζεσθαι δῆθεν βαι
σιλέα τοῦ Ἰσραὴλ , ἀλλ’ οὐκ Ἐκκλησιαστήνο ἀνθ-
ιλκυσθήσεται θᾶττον παρὰ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ μετὰ
βραχὺ φάσκοντοςδιαῤῥήδηψ ι Ἐγὼ Ἐκκλησιαστὴς
ἐγενόμην βασιλεὺς ὲν Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἰερουσαλήμ. ι
υύκοῦν ’ἄρα κατὰ κοινοῦ λελέχθαι τὸ, ι Βασιλεὺς
Ἰσραὴλ , ι προσηκόντως ὑποληπτέον. Τὸ μέντοι,
'c ἐπὶ Ἰερουσαλὴμ, ι» δηλοῖ, κατὰ τὸν πρόχειρον
νοῦν, καὶ τὴν πόλιν, ὲν βασιλεὺς ἑκάτερος ἔχρη.
μάτισεν, δ τε Δασὶδ καὶ 6 Ἐκκλησιαστής· ἵνα καὶ
διὰ τῆς κατὰ τὸν τόπον μεγαλειότητος παρεμφήνῃ
τὸ ἔνδοξον καὶ τὺ περιφανὲς τού λαλοῦντος.
Ἐστι δὲ μᾶλλον ἀπὸ τῆς τοιαύτης προχείρου δια-
σαφήσεως ἀναγωγικὼτερον ὲξειληφέναι τὺ εἰρημέ-
νον, καὶ γλαφυρόν τι νοῆσαι καὶ εἰπεῖν· καὶ γὰρ
ἐπειδὴ τὸ ὄνομα τῆς Ἰερουσαλὴμ Ὄρασις εζριὶνης
ἑρμηνεύεται, καθὼς οἱ πρὸ ἡμῶν ὲν τούτοις ἐσχο-
λακότες παρέδοσαν· μήποτε φήσας, ι ἐπὶ Ἰερου-
σαλὴμ, ι ἐπὶ καρδίαν φησὶ ὅρασιν ἔχουσαν εἰρήνης
(l5) istud Ἰσραήλ, quod virgulis seclusi, _vel hoc
loco perspicuitatis causa adiectum est, vel perpe-
ram initio Omissum. ν Apud LXX certe non deside-
ratur; quanquam Hieronymus superfluum ‘esse
scripsit,;_'et. in Synopsi etiam legimus, Ἥλιε Atha-
uasto tribuitur : item apud Gregorium yssenum
et Olytnipiodorum.
(16') Eccle. ι, t2. Sed ‘japud LXX scriptum est
βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ὲν Ἰερουσαλήμ.
7) ,Patres graecos, qui ante Gregorium nostrum D
dedita opera Ecclesiasten illustrarmt, scriptaqne'
sua ad nos usque transmiserint, facile est hume-
rare. Habemus enim Gregorii HNeocaasariensis in-
tegram bletaphrasin,_et Gregorii l‘tysseni homilias
octo, quibus'caput Ecclesiaste primum, alterum
et bona ex parte tertium diserte explanavit : tum
egregium continentariutn Olympiodori diamni
Alexandrini, quem revera Grego'riti‘itostt‘o antiquio-
rem alio loco— ostendemus. lltsradtlenda .Synupsis
sacrorum Librorum, quae olim Athanasio tribueba-
tur; quippe a Cave aliisque scriptoris satis vetusti
opus habetur :_ Quanquam in ea auctor summam
tantum Ecclesiaswe delibat/it, ut propositi ratio
ferebat. Latere vero adhuc in bibliotlu-ca ,Bavarica
Polychronii DiaconiCommentarittm tnEcclesiasten,
adnotavitMeursitts (ad ejusdem ΪΕξήγησιν iu Cant.
carm), de quo etiam t_er mentionem l'ecit _l.abl)_etts
th.’ Νυυξ mss. p.779, 177, ἦόως et _Spizelius
(Cod. Basd.). Huic demum et Procopii sophista: h