PG 98, col. 765
λαυσιν καὶ τρυφὴν καὶδόξαν καὶ δυναστείαν ⁶ οἱ δὲ
μοχθοῦντές τε καὶ κοπιῶντες διὰ τὰς ὑπὲρ τὸν ἣλιον
ἐλπιζομένας ἀμοιϐὰς οὐρανίας καὶ θείας, πολλὴν
έχουσι περίσσειαν ἐν τοῖς ἰδίοις μόχθοις · οἴους ἴσ-
μεν τοὺς πανευφή μους ἀποστόλους, τοὺς ἁγίους προ.-
φὴτας, τοὺς τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πίστεως μάρτυ-
ρας, καὶ τοὺς παραπλησίως τούτοις τὴν ἀρετὴν ἐξ·
ασκήσαντας, καὶ πᾶσαν τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν δικαιο-
σύνην ἐργασαμένους, ὧν ἕκαστος ἔλεγεν ἔργοις αὑ-
ιὶοῖς ο ι Αἱ χεῖρες αὗται καὶ ἐμοὶ καὶ ἄλλοις διηκό- .
νησαν ⁸ ι καὶ¹ πάλιν, ι Ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις
χερσί. ι
Τοὺς οῦν τὸν ἴδιον μόχθον ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ κα-
ταϐαλλομένους διὰ τὴν κτῆσιν τῶν ἀγαθῶν τῶν
ὑπὲρ τὸν ἥλιον, καὶ τὴν ἀκήρατον κληρονομίαν ἐν
οὐρανοῖς, πολλὴν περίσσειαν ἔχειν εἰδὼς ἐν τῷ μό-
χθῳ αὐτῶν, δηλονότι τὴν ἀνεκλὰλητον καὶ μακαρίαν
τῶν ἁγίων ἀγγέλων χαρὰν καὶ τῆς θείας δόξης τὴν
ἀγαλλίασιν, ἐξελέγχει κατὰ ἀντιδιαστολὴν τούτων
τοὺς τὸν μοχθηρὸν μόχθον μοχθοῦντας καὶ κοπιῶν-
τας μέχρι τῆς παρούσης ζωῆς τῆς ἐπικήρου καὶ
φθειρομένης καὶ τελούσης ὑπὸ μόνον τοῦτον τὸν
ἣλιον. Ἀμέλει τοίνυν ἐμπεδῶν τὴν ἡμετέραν ὑπό-
ληψιν ὁ Ἐκκλησιαστὴς, καλ⁹ δεικνὺς, ὡς οὐδὲν τῶν
ὅντων καὶ φαινομένων ἐστὶ μάταιον, ἀμέσως ἐπ·
ἤγαγε · _ -
§lV.
Γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται, καί ἡ τῆ
εἰς τὸν· αἰῶνα ἔστηκε.
Μονονουχὶ γάρ φησι · Κατέλαϐες, ἄνθρωπε, καὶ
διέγνως τῶν ἰδίων μοχθηρῶν σπουδασμὰτων καὶ τῶν
φαύλων ἔργων καὶ πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων τὴν μα-
ταιότητα, δι’ ὧν εὗρεςτοὺς γεγεννηκότας σε, καὶτοὺς
ἐκείνους ἔτι τεκόντας, παροιχηκότας, καὶ σὲ πρὸς τὸ
στάδιον τῆς παρούσης ζωῆς ἀντ’ ἐκείνων μετακληθέντα
διὰ τῆς ἐξ ἐκείνων γενέσεως. Οὐκοῦν συνήσεις καὶ
καθομολογή σεις ἀληθῆ τὴν δόξαν τῶν παρ’ ἐμοῦ λεγο-
μένων καὶ φασκόντων, ὡς ‹ Ματαιότης ματαιοτήτων,
” καὶ πάντα ματαιότης; ι Ei γὰρ οἱ κατ’ οὐσίαν καὶ
φυσικὴνῦπαρξιν γεγονότες καὶ ὄντες, ἁπῴχοντο τῆς
παρούσης ζῳῆς, καὶ πρὸς τδν χοῦν καὶ τὴν γῆν,
ἐξ ἦς ἐλήφθησαν, ἀνελύθησαν, καὶ γεγόνασιν ὡς
οὐδαμῶς ὑπάρξαντες, ὅσον ἧκεν εἰς τὴν πρόχειρον
καὶ φαινομένην ὑπόληψιν, σχολῇ γ’ ἂν ὑπολαμϐάνειν
δέον ἔτι περιφυλάττεσθαι καὶ διαμένειν τὰς σαρκι-
κὰς καὶ βδελυκτὰς ἡδονὰς, καὶ τὰς καπνοῦ δίκην
παρερχομένας ἀνθρωπίνας δόξας καὶ καταδυνασέείας,
αἳ συμϐεϐηκότως ὑφίστανται κατὰ τὴν αὐτεξούσιον
ῥοπὴν καὶ βούλησιν τῶν ’μισοκάλων γνωμῶν. καὶ
θᾶττον ἁπογίνονται πάλιν, καθὼς ό ὑπὸ λαίλαπος
ἐλαυνόμενος χοῦς, καὶ πτῆσις ίπταμένων ὀρνέων,
καὶ ἴχνη ποντοπορούσης νηός.
⁸⁸ Ι Cor. tv, 12.
Aet. xx, Si. Sed Lura: haec sunt verba εᾼὺυ
(51)
τοι dignudignu... ὅτι ταῖς χρείαιςτμου καὶ τοῖς οὖσι
μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται.
μοχθοῦντές τε καὶ κοπιῶντες διὰ τὰς ὑπὲρ τὸν ἣλιον
ἐλπιζομένας ἀμοιϐὰς οὐρανίας καὶ θείας, πολλὴν
έχουσι περίσσειαν ἐν τοῖς ἰδίοις μόχθοις · οἴους ἴσ-
μεν τοὺς πανευφή μους ἀποστόλους, τοὺς ἁγίους προ.-
φὴτας, τοὺς τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πίστεως μάρτυ-
ρας, καὶ τοὺς παραπλησίως τούτοις τὴν ἀρετὴν ἐξ·
ασκήσαντας, καὶ πᾶσαν τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν δικαιο-
σύνην ἐργασαμένους, ὧν ἕκαστος ἔλεγεν ἔργοις αὑ-
ιὶοῖς ο ι Αἱ χεῖρες αὗται καὶ ἐμοὶ καὶ ἄλλοις διηκό- .
νησαν ⁸ ι καὶ¹ πάλιν, ι Ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις
χερσί. ι
Τοὺς οῦν τὸν ἴδιον μόχθον ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ κα-
ταϐαλλομένους διὰ τὴν κτῆσιν τῶν ἀγαθῶν τῶν
ὑπὲρ τὸν ἥλιον, καὶ τὴν ἀκήρατον κληρονομίαν ἐν
οὐρανοῖς, πολλὴν περίσσειαν ἔχειν εἰδὼς ἐν τῷ μό-
χθῳ αὐτῶν, δηλονότι τὴν ἀνεκλὰλητον καὶ μακαρίαν
τῶν ἁγίων ἀγγέλων χαρὰν καὶ τῆς θείας δόξης τὴν
ἀγαλλίασιν, ἐξελέγχει κατὰ ἀντιδιαστολὴν τούτων
τοὺς τὸν μοχθηρὸν μόχθον μοχθοῦντας καὶ κοπιῶν-
τας μέχρι τῆς παρούσης ζωῆς τῆς ἐπικήρου καὶ
φθειρομένης καὶ τελούσης ὑπὸ μόνον τοῦτον τὸν
ἣλιον. Ἀμέλει τοίνυν ἐμπεδῶν τὴν ἡμετέραν ὑπό-
ληψιν ὁ Ἐκκλησιαστὴς, καλ⁹ δεικνὺς, ὡς οὐδὲν τῶν
ὅντων καὶ φαινομένων ἐστὶ μάταιον, ἀμέσως ἐπ·
ἤγαγε · _ -
§lV.
Γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται, καί ἡ τῆ
εἰς τὸν· αἰῶνα ἔστηκε.
Μονονουχὶ γάρ φησι · Κατέλαϐες, ἄνθρωπε, καὶ
διέγνως τῶν ἰδίων μοχθηρῶν σπουδασμὰτων καὶ τῶν
φαύλων ἔργων καὶ πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων τὴν μα-
ταιότητα, δι’ ὧν εὗρεςτοὺς γεγεννηκότας σε, καὶτοὺς
ἐκείνους ἔτι τεκόντας, παροιχηκότας, καὶ σὲ πρὸς τὸ
στάδιον τῆς παρούσης ζωῆς ἀντ’ ἐκείνων μετακληθέντα
διὰ τῆς ἐξ ἐκείνων γενέσεως. Οὐκοῦν συνήσεις καὶ
καθομολογή σεις ἀληθῆ τὴν δόξαν τῶν παρ’ ἐμοῦ λεγο-
μένων καὶ φασκόντων, ὡς ‹ Ματαιότης ματαιοτήτων,
” καὶ πάντα ματαιότης; ι Ei γὰρ οἱ κατ’ οὐσίαν καὶ
φυσικὴνῦπαρξιν γεγονότες καὶ ὄντες, ἁπῴχοντο τῆς
παρούσης ζῳῆς, καὶ πρὸς τδν χοῦν καὶ τὴν γῆν,
ἐξ ἦς ἐλήφθησαν, ἀνελύθησαν, καὶ γεγόνασιν ὡς
οὐδαμῶς ὑπάρξαντες, ὅσον ἧκεν εἰς τὴν πρόχειρον
καὶ φαινομένην ὑπόληψιν, σχολῇ γ’ ἂν ὑπολαμϐάνειν
δέον ἔτι περιφυλάττεσθαι καὶ διαμένειν τὰς σαρκι-
κὰς καὶ βδελυκτὰς ἡδονὰς, καὶ τὰς καπνοῦ δίκην
παρερχομένας ἀνθρωπίνας δόξας καὶ καταδυνασέείας,
αἳ συμϐεϐηκότως ὑφίστανται κατὰ τὴν αὐτεξούσιον
ῥοπὴν καὶ βούλησιν τῶν ’μισοκάλων γνωμῶν. καὶ
θᾶττον ἁπογίνονται πάλιν, καθὼς ό ὑπὸ λαίλαπος
ἐλαυνόμενος χοῦς, καὶ πτῆσις ίπταμένων ὀρνέων,
καὶ ἴχνη ποντοπορούσης νηός.
⁸⁸ Ι Cor. tv, 12.
Aet. xx, Si. Sed Lura: haec sunt verba εᾼὺυ
(51)
τοι dignudignu... ὅτι ταῖς χρείαιςτμου καὶ τοῖς οὖσι
μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται.