PL 101, col. 1024
*Mabillonins magna cum- ſidelitate recenset, vera esse; nihil tamen probare existimat , quia nullum eorum est quod non sit 150 annis Alcuino posterius. Et ex his ipsis, ait, persuademur quod ne unus qui- dem reperiri possit hxreticus in hac materia ante seculum decimum....
et qui se opposuerunt Pascha- si0 Radherto, suvamque opinionem publice propu- gnarunt, non ſuisse habitos pro hercticis. » At enim nunquid ignoravit D. Basnagius Paschasium Rad- bertum, Hincmarum, Haymonem Halberstadensem, Anastasium, quorum testimonia proſert Mabillonius, vixisse ante szculum decimum, et Paschasium qui- dem pene cum jpso vixisse Alcuino, atque istrum habuisse beatum Adalbardum abbatem Corbeiensem,
in schola Alcuini formatum : librumque de Sacra- mento allaris, in quo negantes presentiam realem 8eclatores hareticorum appellantur, prima vice anno 831 a Paschasio fuisse editum? Ergo ante 8xculum decimum, et ipso tempore Alcuini hretici esse cen- sebantur, qui li dogmati contradicebant, quos pterea et - rg Alcuinus dicere potuit hoeretico pal
deceptos. Cur vero contradictores Paschasii non fue- rint pro herelicis, ut aiunt, ſormalibus habiti, causa est quod non errarint circa substantiam dogmatis , seu circa ipsam realem przsentiam corporis Christi in Eucharistia : solum enim reprehenderunt modum inusitatum quo illam presentiam exponebat Pag- chasius, dicens corpus Christi in Eucharistia illud idem esse quod natum est ex Maria virgine, passum
in _cruce, et resurrexit a mortuis. De qua re haud opus est diutius hoc loco disserere, quod copiose preestitit Mabillonius ipse in Prafat. Act. SS. Be- ned.
sxc. 1v, cap. 1,44. | (n) In concilio Ephesino. Ad haec Basnagius : « Sentiens Mabillonius, inquit, debilitatem priorum argumentorum, volensque illorum vim reparare confugit ad concilium Ephesinum, quod presentiam realem $taluisset, et oppositum damnasset errorem.
Saltem Lanſrancus et Anonymus Cellotii ita credi- derunt, ait Mabillonius. Verum isdem hos fuisse de- ceptos agnoscit et confitetur. Duo homines isti, per- git Basnagius, nati post slabilitam transsubstantiatio- nem, avidi probationum aliquid sihi favens reperire cupiunt in concilio Ephesino; qui tamen, baud re- | [4 an Mabillonio, decepti sunt...
An ex simili- us Suppositionibus inſerri potest Alcuinum es8e au- clorem Confessionis, in qua negantes realem = sentjam tractantur tanquam heretici? » Ast fallitur vir doctus; non enim utitur Mabillonius argumento hoe, ducto ex concilio Ephesino, ad ndum quod Alcuinus sit auctor Confessionis Chiffletianz, sed ad infirmandum argumentum Dallei , qui
ea ratione Alcuino abjudicat ijHam Conſessionem quod bomines przsentiam realem corporis Chri- sti in Eucharistia negantes heretico spiritu de- ceptos appellet : et causam reddit M nins, cur D non tantum ii qui aperte 8ese dogmati ab Ecclesia tunc lemporis receplo opposuissent, 8ed etam non- nulli dubize fidei catholici qui, humanis ratiunculis
et sensibus plus quo addicti, de hoc divird sacra- mento nn recte sentirent, hretici, vel sallem, ut Chiſetianz Confessionis auctor sese exprimit, he- relico 8piritu decepti potuerint dici et appellari.
Quia, inquit, velerum quorumdam, Lanſranci, Anonymi Cellotii persuasio fuit, in-concilio Ephesino gancitam fuisse de Eucharistia fidem nostram, atque diris ad- dictos qui contrarium dogma gsecuti essent.
Sed isti, inquis, decepli sunt : Sit ita ! Demus vero viros do- clos #vi Caroli Magni et inter illos Alcuivum evdem prxjudicio laborasse : nulla enim causa reddi potest cur id fieri non potuerit : habet ergo Dallzeus causam ob quam negantes presentiam realem here- Lici aut heretico $piritu decepti ab ips0 quoque Al-
cuino dici potuerint el appellari. Inanis ergo est cri- sis D. Basnagii. Lege etiam, si libet, de defini-
et qui se opposuerunt Pascha- si0 Radherto, suvamque opinionem publice propu- gnarunt, non ſuisse habitos pro hercticis. » At enim nunquid ignoravit D. Basnagius Paschasium Rad- bertum, Hincmarum, Haymonem Halberstadensem, Anastasium, quorum testimonia proſert Mabillonius, vixisse ante szculum decimum, et Paschasium qui- dem pene cum jpso vixisse Alcuino, atque istrum habuisse beatum Adalbardum abbatem Corbeiensem,
in schola Alcuini formatum : librumque de Sacra- mento allaris, in quo negantes presentiam realem 8eclatores hareticorum appellantur, prima vice anno 831 a Paschasio fuisse editum? Ergo ante 8xculum decimum, et ipso tempore Alcuini hretici esse cen- sebantur, qui li dogmati contradicebant, quos pterea et - rg Alcuinus dicere potuit hoeretico pal
deceptos. Cur vero contradictores Paschasii non fue- rint pro herelicis, ut aiunt, ſormalibus habiti, causa est quod non errarint circa substantiam dogmatis , seu circa ipsam realem przsentiam corporis Christi in Eucharistia : solum enim reprehenderunt modum inusitatum quo illam presentiam exponebat Pag- chasius, dicens corpus Christi in Eucharistia illud idem esse quod natum est ex Maria virgine, passum
in _cruce, et resurrexit a mortuis. De qua re haud opus est diutius hoc loco disserere, quod copiose preestitit Mabillonius ipse in Prafat. Act. SS. Be- ned.
sxc. 1v, cap. 1,44. | (n) In concilio Ephesino. Ad haec Basnagius : « Sentiens Mabillonius, inquit, debilitatem priorum argumentorum, volensque illorum vim reparare confugit ad concilium Ephesinum, quod presentiam realem $taluisset, et oppositum damnasset errorem.
Saltem Lanſrancus et Anonymus Cellotii ita credi- derunt, ait Mabillonius. Verum isdem hos fuisse de- ceptos agnoscit et confitetur. Duo homines isti, per- git Basnagius, nati post slabilitam transsubstantiatio- nem, avidi probationum aliquid sihi favens reperire cupiunt in concilio Ephesino; qui tamen, baud re- | [4 an Mabillonio, decepti sunt...
An ex simili- us Suppositionibus inſerri potest Alcuinum es8e au- clorem Confessionis, in qua negantes realem = sentjam tractantur tanquam heretici? » Ast fallitur vir doctus; non enim utitur Mabillonius argumento hoe, ducto ex concilio Ephesino, ad ndum quod Alcuinus sit auctor Confessionis Chiffletianz, sed ad infirmandum argumentum Dallei , qui
ea ratione Alcuino abjudicat ijHam Conſessionem quod bomines przsentiam realem corporis Chri- sti in Eucharistia negantes heretico spiritu de- ceptos appellet : et causam reddit M nins, cur D non tantum ii qui aperte 8ese dogmati ab Ecclesia tunc lemporis receplo opposuissent, 8ed etam non- nulli dubize fidei catholici qui, humanis ratiunculis
et sensibus plus quo addicti, de hoc divird sacra- mento nn recte sentirent, hretici, vel sallem, ut Chiſetianz Confessionis auctor sese exprimit, he- relico 8piritu decepti potuerint dici et appellari.
Quia, inquit, velerum quorumdam, Lanſranci, Anonymi Cellotii persuasio fuit, in-concilio Ephesino gancitam fuisse de Eucharistia fidem nostram, atque diris ad- dictos qui contrarium dogma gsecuti essent.
Sed isti, inquis, decepli sunt : Sit ita ! Demus vero viros do- clos #vi Caroli Magni et inter illos Alcuivum evdem prxjudicio laborasse : nulla enim causa reddi potest cur id fieri non potuerit : habet ergo Dallzeus causam ob quam negantes presentiam realem here- Lici aut heretico $piritu decepti ab ips0 quoque Al-
cuino dici potuerint el appellari. Inanis ergo est cri- sis D. Basnagii. Lege etiam, si libet, de defini-