PL 101, col. 1025
4026 Scriptor Conſessionis szpius aliquas sententias ex A (m) Theoduinus Leodiensts. Ad hoc et $uUbsequen- Alcuino proferat, colligit hunc non esse verum illius ſetus parenlem. » Verum Mabillonius argumentum hoc Dallzi quarto loco supra satis diluit.
I, pag. 408, nr'n. 3. Interim tamen._ ipsemet Mabillonins agnovit * po>8e utrumque eumdem esse, dum ait : 8i tamen tia testimonia D. Basnagius respondet, « facta, que D.
(b) Nullus moveri debet quod Confessionis auctor usus 8it Conſessione Pelagii, etc. Reponit huic ar- mento Mabillonii D. Basnagius : « Nunquid nomen ustini vel Hieronymi Confessjoni fidei prefixum, reddit illam orthodoxam ? » Minime certe : verum tanta nomina, si debita attentio, quod humanum est, defuerit, facile quempiam in deceptionem agere
possunt. Quamvis scriptor Confessionis ipso0s Pela- pil aut Cassiani errores haud adoptaverit, imo, quod egentibus maniſestum fit, aperle illis contradixerit. Pergit vero Basnagius : « Scimus Alcuinum ſuisse de- ſensorem gratize et discipnlum sancti Auguslini : quod solum suflicit ut eam Conſessionem jillius non esse judicetur, cui inseria est Confessio Pelagiana.
Imo, ait, auctor Confessionis utitur Conſessione Pe- lagii, ut facilius profundat errores Semipelagiano- y rum, quod de Alcuino zslimari minime potest. » Ast ſallitur vir eruditus ; non enim scriptor hic er- rores Pelagii suz Confessioni inseruit; aut ea que in illa minus orthodoxa sunt, adoptavit; de gratia enim prorsus catholice sentit part.
11, n. 51 et alibi prone. Quapropter calumniam inſert D. Basnagius uic $scriplori omnium judicio -vere catholico, dum nulla reddita ratione scribit illum Confessione illa Pelagiana usum fuisse, ut facilius proſundat errores Semipelagianorum, quibus tamen ipse multipliciter contradicit.
Neque vero etiam mirum censeri debe- ret, si Confessio Pelagii falso Augustini aut Hierony- mi nomine insignita, Alcuino imposuisset. Pelagius Siquidem errorem $uum tam scite obtegere novit, ut dum Romz publice legeretur, omnes przsentes cum Losimo papa Confessionem Pelagii orthodoxam esse censerent , ut norunt historiz Pelagianismi non ari.
(i) Uti superius demonstravi. « Imo, inquit Basna- fins, ex hoc ipso quod multa ex Speculo et libro editationum excerpla sint, patet, Cod. ms. Boeria - num non es8e tam vetustum quam persuadere vult Mabillonius, sed sxculum x1 haud excedit.
» Mira profſecto responsio ! Negat Mabillonius quod aliqua ex Speculo et libro Meditationum excerpta Sint, et probat ea quz in Speculo et libro Meditationum $i- mulque in Confessione habentur, potius ex hac in illos libellos fuisse derivala, quam ex illis in istam : nec D.
Basnagius ullo verbu probat contrarium ; et tamen id quasi confessum assumit, atque quin ali- quid rationibus Mabillonii opponat, inferre audet codicem Boerianum esse Speculo et libro Medita- tionum recentiorem.
Quod a viro lanti nominis ne- mo exspectasset. (k) Ad tertium argumentum Dallewi quod Mabillo- nius reſutat, D. Basnagius addit : « Si Confessio Al- cuini genuina esset, $Scriptores illi qui tam studiose inquisivere veterum testimonia pro reali przsentia, pro $ua sententia illam excitassent : et Paschasius certe hoc scuto usus fuisset contra $105 adversarios,
nec hujus subsidii debuisset, ut fecit, oblivisci. » Huic argumento jam ipse Mabillonius satisſecit $u- ra N. 14, quod propterea D. Basnagius, preterita abillonii solutione, repetere non debuit.
(1) Tertulliano abjudicandus est liber 'ad Nationes. « Exemplum Tertulliani, ait BaSuagius, non quadrat; nam liber ad Nationes idem est ac Apologia, diversz $solum editionis, ita ut una sit magis_ expolita et auctior quam altera : cui comparari non meretur Couſessio ChiMletiana, segmentis solum qui- busdam Alcuini conspersa.
» Verum librum ad Na- tiones eumdem esse cum Apologia Tertulliani non- dum expeditum est. Lege D. Remig. Ceillier, Hist. gen. des Auteurs sacres, etc., tom.
I, pag. 408, nr'n. 3. Interim tamen._ ipsemet Mabillonins agnovit * po>8e utrumque eumdem esse, dum ait : 8i tamen tia testimonia D. Basnagius respondet, « facta, que D.
(b) Nullus moveri debet quod Confessionis auctor usus 8it Conſessione Pelagii, etc. Reponit huic ar- mento Mabillonii D. Basnagius : « Nunquid nomen ustini vel Hieronymi Confessjoni fidei prefixum, reddit illam orthodoxam ? » Minime certe : verum tanta nomina, si debita attentio, quod humanum est, defuerit, facile quempiam in deceptionem agere
possunt. Quamvis scriptor Confessionis ipso0s Pela- pil aut Cassiani errores haud adoptaverit, imo, quod egentibus maniſestum fit, aperle illis contradixerit. Pergit vero Basnagius : « Scimus Alcuinum ſuisse de- ſensorem gratize et discipnlum sancti Auguslini : quod solum suflicit ut eam Conſessionem jillius non esse judicetur, cui inseria est Confessio Pelagiana.
Imo, ait, auctor Confessionis utitur Conſessione Pe- lagii, ut facilius profundat errores Semipelagiano- y rum, quod de Alcuino zslimari minime potest. » Ast ſallitur vir eruditus ; non enim scriptor hic er- rores Pelagii suz Confessioni inseruit; aut ea que in illa minus orthodoxa sunt, adoptavit; de gratia enim prorsus catholice sentit part.
11, n. 51 et alibi prone. Quapropter calumniam inſert D. Basnagius uic $scriplori omnium judicio -vere catholico, dum nulla reddita ratione scribit illum Confessione illa Pelagiana usum fuisse, ut facilius proſundat errores Semipelagianorum, quibus tamen ipse multipliciter contradicit.
Neque vero etiam mirum censeri debe- ret, si Confessio Pelagii falso Augustini aut Hierony- mi nomine insignita, Alcuino imposuisset. Pelagius Siquidem errorem $uum tam scite obtegere novit, ut dum Romz publice legeretur, omnes przsentes cum Losimo papa Confessionem Pelagii orthodoxam esse censerent , ut norunt historiz Pelagianismi non ari.
(i) Uti superius demonstravi. « Imo, inquit Basna- fins, ex hoc ipso quod multa ex Speculo et libro editationum excerpla sint, patet, Cod. ms. Boeria - num non es8e tam vetustum quam persuadere vult Mabillonius, sed sxculum x1 haud excedit.
» Mira profſecto responsio ! Negat Mabillonius quod aliqua ex Speculo et libro Meditationum excerpta Sint, et probat ea quz in Speculo et libro Meditationum $i- mulque in Confessione habentur, potius ex hac in illos libellos fuisse derivala, quam ex illis in istam : nec D.
Basnagius ullo verbu probat contrarium ; et tamen id quasi confessum assumit, atque quin ali- quid rationibus Mabillonii opponat, inferre audet codicem Boerianum esse Speculo et libro Medita- tionum recentiorem.
Quod a viro lanti nominis ne- mo exspectasset. (k) Ad tertium argumentum Dallewi quod Mabillo- nius reſutat, D. Basnagius addit : « Si Confessio Al- cuini genuina esset, $Scriptores illi qui tam studiose inquisivere veterum testimonia pro reali przsentia, pro $ua sententia illam excitassent : et Paschasius certe hoc scuto usus fuisset contra $105 adversarios,
nec hujus subsidii debuisset, ut fecit, oblivisci. » Huic argumento jam ipse Mabillonius satisſecit $u- ra N. 14, quod propterea D. Basnagius, preterita abillonii solutione, repetere non debuit.
(1) Tertulliano abjudicandus est liber 'ad Nationes. « Exemplum Tertulliani, ait BaSuagius, non quadrat; nam liber ad Nationes idem est ac Apologia, diversz $solum editionis, ita ut una sit magis_ expolita et auctior quam altera : cui comparari non meretur Couſessio ChiMletiana, segmentis solum qui- busdam Alcuini conspersa.
» Verum librum ad Na- tiones eumdem esse cum Apologia Tertulliani non- dum expeditum est. Lege D. Remig. Ceillier, Hist. gen. des Auteurs sacres, etc., tom.