PL 101, col. 1052
Confessio fidei (Alcuinus), J. P. Migne
teneam, quod deforme componam, quod pulchrum
excolam, quod sanum servem, quod infirmum corroborem,
et omne, quod tibi placet, custodiam perseveranter.
Des insuper mihi despicere temporalia, et
totis viribus aeterna diligere, ut mortuum mihi deputem
mundum, nec gaudens, nec lugens de temporalibus,
ut nec metuam aliquid temporale, nec diligam.
Nec blandis corrumpar, nec adversis concutiar. Rogo
tuam, sancte Pater, clementiam, in nomine ipsius
Filii tui, circumcide in me omnia vitia cordis et corporis,
et da mihi augmentum perfectionemque virtutum.
Illumina sensum et animam meam, ut illud a
te petam, quod te delectet audire. Doce me, quid
cogitare, quid agere, quid loqui, quid tacere debeam.
Da mihi prudentiam, fortitudinem, justitiam, et temperantiam.
Da discretionem in omnibus, discernendi
inter dexteram et sinistram. Da etiam sensum vigilem,
et providum intellectum, ut possim inter bona
malaque discernere. Aufer a corde meo alienationis
sensum, cura in me stuporem mentis, exstirpa de
visceribus meis consilia iniquitatis, eradica a lingua
mea detrahendi consuetudinem, mentiendi facilitatem,
loquendi scurrilitatem, et omnes actus vanitatis
meae arte medicinae tuae sana.
VIII.
Da mihi semper profectum in purgatissimis
moribus, tene me virtute omnipotentiae tuae, et non
sinas me voluntate proprii arbitrii evagari. Juxta
tuam providentiam dispone omnem vitam meam in
tua voluntate. Animam hanc peccatricem, pro qua
Christus mortuus est, non permittas perire. Frenum
tuum in maxillis meis pone, et tanquam mansuetum
animal trahe me post te. Tu enim cuncta quae mihi
expediunt, nosti. Non diabolo, non mihi, non mundo,
non alii alicui liceat tua dona subvertere, quia totum
fragile est quidquid tibi nititur obviare. Fecisti enim
mecum a puero misericordiam multam. Perfice quod
coepisti. Da mihi semper et ubique contra hostem
crudelissimum, pium tuae defensionis auxilium, ut
sicut fragilitatem meam ille invitus non cessat impetere,
ita tuis cogatur viribus confusus abscedere.
Praesta ut sim parvulus in oculis meis, ut coram te
inveniam gratiam. Da et adauge mihi semper fidem
firmam, spem inconcussam, charitatem perfectam,
humilitatem profundam, patientiam invictissimam,
corporis animaeque castitatem perpetuam. Da cordis
contritionem, et fontem lacrymarum, da simplicitatem,
innocentiam et puritatem cordis, stabilitatem,
constantiam et integritatem mentis. Da vires invictas,
ut victor mei in cunctis existam. Dominetur carni
ratio, et rationi gratia tua, ut non vivam bestialiter,
raptus impetu carnis, sed sit conversatio mea honesta
et rationalis. Fac me providum ad omnia et discretum
in cunctis. Tribue mihi nulli occasionem scandali
praebere, simplicitatem et veritatem diligere, et
instanter ea, quae pacis et charitatis sunt, sequi.
Longe fac a me omnem hypocrisim, omnemque simulationem,
et fac me tibi in veritate servire
IX.
Concede mihi, quaeso, bono animo propter te
majorum subdi imperiis, et alacri corde ad obedientiam,
excolam, quod sanum servem, quod infirmum corroborem,
et omne, quod tibi placet, custodiam perseveranter.
Des insuper mihi despicere temporalia, et
totis viribus aeterna diligere, ut mortuum mihi deputem
mundum, nec gaudens, nec lugens de temporalibus,
ut nec metuam aliquid temporale, nec diligam.
Nec blandis corrumpar, nec adversis concutiar. Rogo
tuam, sancte Pater, clementiam, in nomine ipsius
Filii tui, circumcide in me omnia vitia cordis et corporis,
et da mihi augmentum perfectionemque virtutum.
Illumina sensum et animam meam, ut illud a
te petam, quod te delectet audire. Doce me, quid
cogitare, quid agere, quid loqui, quid tacere debeam.
Da mihi prudentiam, fortitudinem, justitiam, et temperantiam.
Da discretionem in omnibus, discernendi
inter dexteram et sinistram. Da etiam sensum vigilem,
et providum intellectum, ut possim inter bona
malaque discernere. Aufer a corde meo alienationis
sensum, cura in me stuporem mentis, exstirpa de
visceribus meis consilia iniquitatis, eradica a lingua
mea detrahendi consuetudinem, mentiendi facilitatem,
loquendi scurrilitatem, et omnes actus vanitatis
meae arte medicinae tuae sana.
VIII.
Da mihi semper profectum in purgatissimis
moribus, tene me virtute omnipotentiae tuae, et non
sinas me voluntate proprii arbitrii evagari. Juxta
tuam providentiam dispone omnem vitam meam in
tua voluntate. Animam hanc peccatricem, pro qua
Christus mortuus est, non permittas perire. Frenum
tuum in maxillis meis pone, et tanquam mansuetum
animal trahe me post te. Tu enim cuncta quae mihi
expediunt, nosti. Non diabolo, non mihi, non mundo,
non alii alicui liceat tua dona subvertere, quia totum
fragile est quidquid tibi nititur obviare. Fecisti enim
mecum a puero misericordiam multam. Perfice quod
coepisti. Da mihi semper et ubique contra hostem
crudelissimum, pium tuae defensionis auxilium, ut
sicut fragilitatem meam ille invitus non cessat impetere,
ita tuis cogatur viribus confusus abscedere.
Praesta ut sim parvulus in oculis meis, ut coram te
inveniam gratiam. Da et adauge mihi semper fidem
firmam, spem inconcussam, charitatem perfectam,
humilitatem profundam, patientiam invictissimam,
corporis animaeque castitatem perpetuam. Da cordis
contritionem, et fontem lacrymarum, da simplicitatem,
innocentiam et puritatem cordis, stabilitatem,
constantiam et integritatem mentis. Da vires invictas,
ut victor mei in cunctis existam. Dominetur carni
ratio, et rationi gratia tua, ut non vivam bestialiter,
raptus impetu carnis, sed sit conversatio mea honesta
et rationalis. Fac me providum ad omnia et discretum
in cunctis. Tribue mihi nulli occasionem scandali
praebere, simplicitatem et veritatem diligere, et
instanter ea, quae pacis et charitatis sunt, sequi.
Longe fac a me omnem hypocrisim, omnemque simulationem,
et fac me tibi in veritate servire
IX.
Concede mihi, quaeso, bono animo propter te
majorum subdi imperiis, et alacri corde ad obedientiam,