PL 105, col. 422

sicut cum anterioribus nostris abbatibus habuimus;
et misericordiam et familiaritatem, pietatem et modestiam
in illo sentire; et ut esset benignus infirmis,
propitius delinquentibus, affabilis fratribus, moestorum
consolator, laborantium adjutor, benevolorum
auxiliator, bene certantium hortator, lassorum refocillator,
cedentium sustentator, cadentium restaurator;
omnes fratres amaret, nullam odiret, et nullum
zeli vel livoris dolo persequeretur; fieretque
non turbulentus vultu, non anxius animo, non nimius
in judicio, non obstinatus in consilio, sed hilaris
facie, laetus mente, discretus in opere, consentiens
in utilitate; et quando aliquis de fratribus praeoccupatus
fuerit in aliquo delicto, non statim tyrannica
vindicta illum excruciaret, sed misericordi
disciplina corrigere festinaret, conversumque clementer
susciperet, nec prava suspicione denuo illum
fatigaret, neque perpetuo odio exterminaret.
His et talibus, domine imperator, apud priores

nostros abbates usi sumus; et de hoc istum abbatem
saepissime rogavimus, sed usque in praesentem diem
impetrare non potuimus.