PL 116, col. 80
Epistolae (Amulo Lugdunensis), J. P. Migne
monet dicens: « Estote prudentes sicut serpentes,
et simplices sicut columbae. » Habemus in hac
re magnum et reverendum pietatis exemplum in gestis
beati Martini, ut nequaquam temere adhibeamus
incertis fidem. Qui beatus et gloriosus Christi confessor
et pontifex locum quemdam a praecessoribus
suis sub altaris titulo consecratum et concurrentis
populi frequentia celebratum, quia nec nomen sepulti
illic, ut ferebatur, martyris, nec tempora passionis
ejus reperit, omnino se ab illo loco abstinuit, nec
auctoritatem suam vulgi opinioni accommodare ullatenus
voluit, donec, rei veritate divinitus sibi patefacta,
etiam populum superstitionis illius absolvit
errore.
IV.
Invenimus etiam in decretis beati papae Gelasii
graviter notari episcopos et pene alienos a Christianitatis
affectu designari, qui in quocunque nomine
defunctorum, et fortassis nec omnino fidelium, aedificatas
sacris processionibus audacter instituere praesumunt
ecclesias. Sed et quorumdam venerabilium
valde sanctorum corpora novimus, vel inter agrorum
sepulturas, vel in angulo ecclesiae annis plurimis
jacuisse, donec se dignis revelationibus manifestarent.
Quapropter juxta apostolicam atque evangelicam
auctoritatem et venerabilia sanctorum Patrum
exempla atque instituta, removeatur de medio et congruenti
modo habeatur unde tanta pullulavit occasio
superstitionis, et nulla probatur existere utilitas salutis.
Nam etsi unum aut multo duo vel tria istis
ipsis temporibus, quibus talia geruntur, sanitatum
vel curationum signa in eadem beati Benigni martyris
ecclesia veraciter et probabiliter celebrata sunt,
haec profecto cum omni gaudio et veneratione ac
debita gratiarum actione ad Dei gloriam et beatissimi
atque gloriosissimi martyris merita referenda
sunt. Nec tamen ob hoc caetera quae sive in ejusdem
martyris ecclesia, sive in plerisque aliis fieri dicuntur,
approbanda sunt; quia, quantum ipsius rei gestae
ordo ostendit, potuit fieri ut haec primum ex
vana opinione, tanquam nuper allati sancti corporis
locum inveniret occasio, dum in diebus quadragesimalibus,
confluentibus fortasse, ut in multis locis
consuetudo est, ad orationem popularibus turbis ostenderetur,
commendaretur, et venerationi habendus
qui penitus ignorabatur, supervacue inculcaretur;
atque ex hoc jam superveniente solemnitate Paschali,
quando talia inchoasse perhibentur, viles et nequam
homunculi, accepta occasione, sive necessitate famis
cogente, sive cupiditate lucri instigante, istiusmodi
velut percussiones, et collisiones, et dementationes,
ac rursum sanationes, fingere atque ostentare coeperint,
sive sint viri, sive mulieres.
V.
Quod cum populus, supervacua opinione delusus,
in admiratione vel terrore habere coepisset,
tanta illuc conferre et quasi male habentibus velut
ex misericordiae compassione administrare coeperunt,
ut omnino qui talia pati videbantur, non solum
et simplices sicut columbae. » Habemus in hac
re magnum et reverendum pietatis exemplum in gestis
beati Martini, ut nequaquam temere adhibeamus
incertis fidem. Qui beatus et gloriosus Christi confessor
et pontifex locum quemdam a praecessoribus
suis sub altaris titulo consecratum et concurrentis
populi frequentia celebratum, quia nec nomen sepulti
illic, ut ferebatur, martyris, nec tempora passionis
ejus reperit, omnino se ab illo loco abstinuit, nec
auctoritatem suam vulgi opinioni accommodare ullatenus
voluit, donec, rei veritate divinitus sibi patefacta,
etiam populum superstitionis illius absolvit
errore.
IV.
Invenimus etiam in decretis beati papae Gelasii
graviter notari episcopos et pene alienos a Christianitatis
affectu designari, qui in quocunque nomine
defunctorum, et fortassis nec omnino fidelium, aedificatas
sacris processionibus audacter instituere praesumunt
ecclesias. Sed et quorumdam venerabilium
valde sanctorum corpora novimus, vel inter agrorum
sepulturas, vel in angulo ecclesiae annis plurimis
jacuisse, donec se dignis revelationibus manifestarent.
Quapropter juxta apostolicam atque evangelicam
auctoritatem et venerabilia sanctorum Patrum
exempla atque instituta, removeatur de medio et congruenti
modo habeatur unde tanta pullulavit occasio
superstitionis, et nulla probatur existere utilitas salutis.
Nam etsi unum aut multo duo vel tria istis
ipsis temporibus, quibus talia geruntur, sanitatum
vel curationum signa in eadem beati Benigni martyris
ecclesia veraciter et probabiliter celebrata sunt,
haec profecto cum omni gaudio et veneratione ac
debita gratiarum actione ad Dei gloriam et beatissimi
atque gloriosissimi martyris merita referenda
sunt. Nec tamen ob hoc caetera quae sive in ejusdem
martyris ecclesia, sive in plerisque aliis fieri dicuntur,
approbanda sunt; quia, quantum ipsius rei gestae
ordo ostendit, potuit fieri ut haec primum ex
vana opinione, tanquam nuper allati sancti corporis
locum inveniret occasio, dum in diebus quadragesimalibus,
confluentibus fortasse, ut in multis locis
consuetudo est, ad orationem popularibus turbis ostenderetur,
commendaretur, et venerationi habendus
qui penitus ignorabatur, supervacue inculcaretur;
atque ex hoc jam superveniente solemnitate Paschali,
quando talia inchoasse perhibentur, viles et nequam
homunculi, accepta occasione, sive necessitate famis
cogente, sive cupiditate lucri instigante, istiusmodi
velut percussiones, et collisiones, et dementationes,
ac rursum sanationes, fingere atque ostentare coeperint,
sive sint viri, sive mulieres.
V.
Quod cum populus, supervacua opinione delusus,
in admiratione vel terrore habere coepisset,
tanta illuc conferre et quasi male habentibus velut
ex misericordiae compassione administrare coeperunt,
ut omnino qui talia pati videbantur, non solum