PL 119, col. 670

oraculorumque coelestium nescii, pecunia mercatum
irent, humerisque suis velut gravem seque oppressuram
sarcinam nolentes ac reclamantes nequaquam
prorsus imponerent. Verum ut ab his quo
paululum deflexit nostra revocetur oratio, quod semel
beatum Maximinum divinitatis immutabile consilium
populo suo praeficiendum decreverat, Agritio
per ministerium revelatur angelicum, ut sibi eum
instituat successorem. Qui absque retractatione divino
parens imperio, suis benedictionibus confirmatum,
post se futurum designat pontificem. Nec multo
post Agritius quidem momentaneam mortem sempiternae
vitae felicitate mutavit, et in confessorum coetum
gloriosissimum commigravit, Idibus Januarii.
CAPUT II.
Sanctus autem Maximinus cum consensu sacrorum 278
ordinum totiusque plebis adnisu a vicinis
episcopis pontificali est excellentia sublimatus.
Jam vero quam strenue sit eo functus officio summi
auctoris Hieronymi testimonio, qui aut contemporalis
ei, tametsi puer, fuit, aut proxime illius aetatem
accessit, licet agnoscere. Namque his in praeclaro Chronicae
opere, cum a secundo anno Constantini, Constantii
atque Constantis Augustorum, Arianam impietatem