PL 119, col. 783

eadem Ecclesia pullulatis, ac variis dissensionibus
in eodem populo super Photio invasore, et Ignatio
patriarcha nequiter obortis, legatos proprios ad hanc
sanctam, et omnium ecclesiarum matrem miserunt
Ecclesiam, discretissima videlicet postulatione consulentes,
qui diffinitionis calculus super hujusmodi
praevaricationibus nostro judicio deberetur imponi.
Sancta scilicet ac salubri discretione perducti ab
hac principali Ecclesia, quam veraciter intelligunt
a Christo Salvatore percepisse sui principatus privilegia,
non immerito ob aedificationem religionis et
recuperationem pacis atque concordiae sub canonica
diffinitione sibi dari poscentes judicia. Quorum saluberrimae
petitioni cedentes, dirigere, ut omnibus
claret, illuc studuimus ex latere pontificatus nostri

legatos, qui nostra apostolica auctoritate muniti,
errata corrigerent, depravata quaeque ad rectitudinis
tramitem perducerent. Super Photio quoque et
Ignatio patriarcha rei gestae veritatem diligenter
inquirerent, nostroque apostolatui, Deo auctore,
legitime diffinienda ad liquidum nuntiare studuissent,
quatenus missorum nostrorum fieret tantum
inquisitio, et vera examinatio, nobis tamen remaneret
reservata diffinitio, utrum vera esset, an falsa
super Ignatii patriarchae criminibus accusatio. Sed
legatis nostris, qui super hoc opere missi fuerant
revertentibus, imperialem ab eisdem partibus epistolam
nostro apostolatui per ipsius legatum directam
nihilominus recepimus. In cujus serie et eorum
actionibus cognovimus, quia dissensionis et invidiae

inter illos crebrescentibus malis absque ullo nostro
consensu, vel nostra omnino conscientia, Photium
indiscrete subrogarunt, et Ignatium patriarcham
deposuerunt. Quod utique indiscretissimum factum