PL 122, col. 1026
TESTIMONIA. I. Nicolai P. I ad Carolum Cal rum literae de Joanne Scoto Operum S. Dionyzii Areopagitae interprete, ann. 861 vel 862. Naudaei Collbet. ex bibl.
Oxont. [i. e. Oxoniensi, vel Oxomensi]; ed. Bulzeus Historia Univers. Paris t. I. p. 186. Nicolaus S. 8. D. dilecto filio Cano glorioso Francorum regi. Sane plurimum nos laeliſicat, quod in imperio et regno vestro, et specialiter Parisius, bonarum artium studia praedecessorum vestrorum cura stabilita repullulent, quarum seminibus Ecclesia Dei ſructificat, et
animi vegetantur ad jllins deſensionem. Sed nuper doluimus, ut relatum est apostolatui nostro, quod opus Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus ct caelestibus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam vir Joannes, nation eScotus, nuper transtulit in Latinum : quod juxta morem Ecclesiae nobis milli, et nostro judicio debuit approbari; praesertim cum idem Joannes multae scientiae esse praedicetur olim, sed non
sane sapere in quibusdam ſrequenti rumore dicatur. Hinc est, quod dilectioni vestrae vehementer rogantes mandamus, qualenus apostolatui nostro praedietum Joannem repraesentari ſaciatis, aut cerie Parisius in Studio, cujus capital jam olim ſuisse perhibetur, morari non sinatis, ne cum tritieo saeri eloquii grana zizaniae et lolii miscere dignoscatur, et panem quaerentibus venenum porrigat.
Datum an. III * . I. E jusdem epiztolae fragmentum eæ Decreld Ivonis Carnotensis episcopi. Ivo. Carnot. ep. Decret. P. w e. 104. Relatum est apostolatui nostro, quod opus beati Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus vel eaelesubus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam vir Joannes, genere Scotus, nuper in Latinum transtulerit.
m. Auastasti S. Romanae Fcclesiae vibliothecarii ad Carolum Calvum literae de Joanne Scoto, Operam S. Dionysii ay me. een P Editio Usserii in Epictolarem Hibernicarum sylloge, p.
88. C U Cod. the. Florentic tut, xi. Sup: 15, . a 4 — 0 7 ns 29% OS J - nier cetera studia, quae tam laudabilis actio, quam saluberrima commonitio, quin etiam ' odorifera volans opinio de virtutum ac morum quailuate , tuorum, o Dietator inclyte, mortalium menles excitat, et
ad effodiendam sapienam bortatur velut thesauros , illud quoque non mediocriter * est admiratione siupendum, quod non solum latinos Paires, sed et graecos rimari non cessas, ei romana lingua pollentes pelasgarum * ſacis rerum non expertes.
Tu quippe facis, qui ad faciendum suscitas et bortaris, quia et nos saepe magnam domum ſecisse dicimur, non tamen manibus, sed affatibus. Beatus itaque Areopagita Dionysius, Atheniensis antistes, quem inter cetera constat industria tua, praestantissime principum “, in romanum sermonem translatum, lantum est, ut ipse palentivs * nosli, ad intelligendum difficilis, quantum
Sermone ** gublimis : imo quanto diſſicilia sunt intellectu, et alta mysteriis, quae ipse perscrulatus , su- perna revelante gratia didicit, et arcana theologiae, divina se ducente manu, ingressus | in sancluarium De i ablato velamine penetravit.
. Mirandum igitur * est, quia pietas tua nec talia indiscussa reliquit, sed, hic licet in terra ambulat *?, tanquam in caelis conversans ambit **, ita ut, veluti quidam, ut ita ſateamur, angelus vel caelestis homo ” VARIAE LECTIONES.
Oxont. [i. e. Oxoniensi, vel Oxomensi]; ed. Bulzeus Historia Univers. Paris t. I. p. 186. Nicolaus S. 8. D. dilecto filio Cano glorioso Francorum regi. Sane plurimum nos laeliſicat, quod in imperio et regno vestro, et specialiter Parisius, bonarum artium studia praedecessorum vestrorum cura stabilita repullulent, quarum seminibus Ecclesia Dei ſructificat, et
animi vegetantur ad jllins deſensionem. Sed nuper doluimus, ut relatum est apostolatui nostro, quod opus Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus ct caelestibus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam vir Joannes, nation eScotus, nuper transtulit in Latinum : quod juxta morem Ecclesiae nobis milli, et nostro judicio debuit approbari; praesertim cum idem Joannes multae scientiae esse praedicetur olim, sed non
sane sapere in quibusdam ſrequenti rumore dicatur. Hinc est, quod dilectioni vestrae vehementer rogantes mandamus, qualenus apostolatui nostro praedietum Joannem repraesentari ſaciatis, aut cerie Parisius in Studio, cujus capital jam olim ſuisse perhibetur, morari non sinatis, ne cum tritieo saeri eloquii grana zizaniae et lolii miscere dignoscatur, et panem quaerentibus venenum porrigat.
Datum an. III * . I. E jusdem epiztolae fragmentum eæ Decreld Ivonis Carnotensis episcopi. Ivo. Carnot. ep. Decret. P. w e. 104. Relatum est apostolatui nostro, quod opus beati Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus vel eaelesubus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam vir Joannes, genere Scotus, nuper in Latinum transtulerit.
m. Auastasti S. Romanae Fcclesiae vibliothecarii ad Carolum Calvum literae de Joanne Scoto, Operam S. Dionysii ay me. een P Editio Usserii in Epictolarem Hibernicarum sylloge, p.
88. C U Cod. the. Florentic tut, xi. Sup: 15, . a 4 — 0 7 ns 29% OS J - nier cetera studia, quae tam laudabilis actio, quam saluberrima commonitio, quin etiam ' odorifera volans opinio de virtutum ac morum quailuate , tuorum, o Dietator inclyte, mortalium menles excitat, et
ad effodiendam sapienam bortatur velut thesauros , illud quoque non mediocriter * est admiratione siupendum, quod non solum latinos Paires, sed et graecos rimari non cessas, ei romana lingua pollentes pelasgarum * ſacis rerum non expertes.
Tu quippe facis, qui ad faciendum suscitas et bortaris, quia et nos saepe magnam domum ſecisse dicimur, non tamen manibus, sed affatibus. Beatus itaque Areopagita Dionysius, Atheniensis antistes, quem inter cetera constat industria tua, praestantissime principum “, in romanum sermonem translatum, lantum est, ut ipse palentivs * nosli, ad intelligendum difficilis, quantum
Sermone ** gublimis : imo quanto diſſicilia sunt intellectu, et alta mysteriis, quae ipse perscrulatus , su- perna revelante gratia didicit, et arcana theologiae, divina se ducente manu, ingressus | in sancluarium De i ablato velamine penetravit.
. Mirandum igitur * est, quia pietas tua nec talia indiscussa reliquit, sed, hic licet in terra ambulat *?, tanquam in caelis conversans ambit **, ita ut, veluti quidam, ut ita ſateamur, angelus vel caelestis homo ” VARIAE LECTIONES.