PL 122, col. 1025
Versio operum S. Dionysii (Joannes Scotus Erigena), J. P. Migne
I. Nicolai P. I ad Carolum Calvum literae de Joanne Scoto Operum S. Dionysii Areopagitae interprete, ann. 861 vel 862.Naudaei Collect. ex bibl. Oxom. [i. e. Oxoniensi, vel Oxomensi], ed. Bulaeus Historia Univers. Paris t. I, p. 184.
NICOLAUS S. S. D. dilecto filio CAROLO glorioso Francorum regi.
Sane plurimum nos laetificat, quod in imperio et regno vestro, et specialiter Parisius, bonarum artium
studia praedecessorum vestrorum cura stabilita repullulent, quarum seminibus Ecclesia Dei fructificat, et
animi vegetantur ad illius defensionem. Sed nuper doluimus, ut relatum est apostolatui nostro, quod opus
Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus et caelestibus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam
vir Joannes, natione Scotus, nuper transtulit in Latinum: quod juxta morem Ecclesiae nobis mitti, et nostro
judicio debuit approbari; praesertim cum idem Joannes multae scientiae esse praedicetur olim, sed non
sane sapere in quibusdam frequenti rumore dicatur. Hinc est, quod dilectioni vestrae vehementer rogantes
mandamus, quatenus apostolatui nostro praedictum Joannem repraesentari faciatis, aut certe Parisius in
Studio, cujus capital jam olim fuisse perhibetur, morari non sinatis, ne cum tritico sacri eloquii grana
zizaniae et lolii miscere dignoscatur, et panem quaerentibus venenum porrigat. Datum an. III.
II. Ejusdem epistolae fragmentum ex Decreto Ivonis Carnotensis episcopi. IVO. Carnot. ep. Decret. P. IV c. 104.
Relatum est apostolatui nostro, quod opus beati Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus vel
caelestibus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam vir Joannes, genere Scotus, nuper in Latinum
transtulerit. Quod juxta morem nobis mitti, et nostro debuit udicio approbari, praesertim cum idem
Joannes, licet multae scientiae esse praedicetur, olim non sane sapere in quibusdam frequenti rumore
diceretur. Itaque quod hactenus omissum est, vestra industria suppleat, et nobis praefatum opus sine ulla
cunctatione mittat, quatenus, dum a nostri apostolatus judicio fuerit approbatum, ab omnibus incunctanter
nostra auctoritate acceptius habeatur.
III. Anastasii S. Romanae Ecclesiae bibliothecarii ad Carolum Calvum literae de Joanne Scoto, Operam S. Dionysii Areopagitae interprete.
Editio Basileensis a. 1503
P
Editio Usserii in Epistolarum Hibernicarum sylloge, p. 45
U
Cod ms. Florentin. Hut. LXXXIX., sup. 15, membran., sec. XI vel XII
J
Inter cetera studia, quae tam laudabilis actio, quam saluberrima commonitio, quin etiam odorifera
volans opinio de virtutum ac morum quailtate tuorum, o Dictator inclyte, mortalium mentes excitat, et
ad effodiendam sapientiam hortatur velut thesauros, illud quoque non mediocriter est admiratione
stupendum, quod non solum latinos Patres, sed et graecos rimari non cessas, et romana lingua pollentes
pelasgarum facis rerum non expertes. Tu quippe facis, qui ad faciendum suscitas et hortaris, quia et
nos saepe magnam domum fecisse dicimur, non tamen manibus, sed affatibus. Beatus itaque Areopagita
Dionysius, Atheniensis antistes, quem inter cetera constat industria tua, praestantissime principum, in
romanum sermonem translatum, tantum est, ut ipse patentius nosti, ad intelligendum difficilis, quantum
sermone sublimis: imo quanto difficilia sunt intellectu, et alta mysteriis, quae ipse perscrutatus, superna
revelante gratia didicit, et arcana theologiae, divina se ducente manu, ingressus in sanctuarium Dei
ablato velamine penetravit.
Mirandum igitur est, quia pietas tua nec talia indiscussa reliquit, sed, hic licet in terra ambulat,
tanquam in caelis conversans ambit, ita ut, veluti quidam, ut ita fateamur, angelus vel caelestis homo
NICOLAUS S. S. D. dilecto filio CAROLO glorioso Francorum regi.
Sane plurimum nos laetificat, quod in imperio et regno vestro, et specialiter Parisius, bonarum artium
studia praedecessorum vestrorum cura stabilita repullulent, quarum seminibus Ecclesia Dei fructificat, et
animi vegetantur ad illius defensionem. Sed nuper doluimus, ut relatum est apostolatui nostro, quod opus
Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus et caelestibus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam
vir Joannes, natione Scotus, nuper transtulit in Latinum: quod juxta morem Ecclesiae nobis mitti, et nostro
judicio debuit approbari; praesertim cum idem Joannes multae scientiae esse praedicetur olim, sed non
sane sapere in quibusdam frequenti rumore dicatur. Hinc est, quod dilectioni vestrae vehementer rogantes
mandamus, quatenus apostolatui nostro praedictum Joannem repraesentari faciatis, aut certe Parisius in
Studio, cujus capital jam olim fuisse perhibetur, morari non sinatis, ne cum tritico sacri eloquii grana
zizaniae et lolii miscere dignoscatur, et panem quaerentibus venenum porrigat. Datum an. III.
II. Ejusdem epistolae fragmentum ex Decreto Ivonis Carnotensis episcopi. IVO. Carnot. ep. Decret. P. IV c. 104.
Relatum est apostolatui nostro, quod opus beati Dionysii Areopagitae, quod de divinis Nominibus vel
caelestibus Ordinibus graeco descripsit eloquio, quidam vir Joannes, genere Scotus, nuper in Latinum
transtulerit. Quod juxta morem nobis mitti, et nostro debuit udicio approbari, praesertim cum idem
Joannes, licet multae scientiae esse praedicetur, olim non sane sapere in quibusdam frequenti rumore
diceretur. Itaque quod hactenus omissum est, vestra industria suppleat, et nobis praefatum opus sine ulla
cunctatione mittat, quatenus, dum a nostri apostolatus judicio fuerit approbatum, ab omnibus incunctanter
nostra auctoritate acceptius habeatur.
III. Anastasii S. Romanae Ecclesiae bibliothecarii ad Carolum Calvum literae de Joanne Scoto, Operam S. Dionysii Areopagitae interprete.
Editio Basileensis a. 1503
P
Editio Usserii in Epistolarum Hibernicarum sylloge, p. 45
U
Cod ms. Florentin. Hut. LXXXIX., sup. 15, membran., sec. XI vel XII
J
Inter cetera studia, quae tam laudabilis actio, quam saluberrima commonitio, quin etiam odorifera
volans opinio de virtutum ac morum quailtate tuorum, o Dictator inclyte, mortalium mentes excitat, et
ad effodiendam sapientiam hortatur velut thesauros, illud quoque non mediocriter est admiratione
stupendum, quod non solum latinos Patres, sed et graecos rimari non cessas, et romana lingua pollentes
pelasgarum facis rerum non expertes. Tu quippe facis, qui ad faciendum suscitas et hortaris, quia et
nos saepe magnam domum fecisse dicimur, non tamen manibus, sed affatibus. Beatus itaque Areopagita
Dionysius, Atheniensis antistes, quem inter cetera constat industria tua, praestantissime principum, in
romanum sermonem translatum, tantum est, ut ipse patentius nosti, ad intelligendum difficilis, quantum
sermone sublimis: imo quanto difficilia sunt intellectu, et alta mysteriis, quae ipse perscrutatus, superna
revelante gratia didicit, et arcana theologiae, divina se ducente manu, ingressus in sanctuarium Dei
ablato velamine penetravit.
Mirandum igitur est, quia pietas tua nec talia indiscussa reliquit, sed, hic licet in terra ambulat,
tanquam in caelis conversans ambit, ita ut, veluti quidam, ut ita fateamur, angelus vel caelestis homo