PL 124, col. 1160
Vita S. Germani (Hericus Antissiodorensis), J. P. Migne
Ad coelum tendunt aequis processibus ambae:
Laxius una vehens (haec esse canonica fertur),
Πρακτικὴν assueto jam dudum more frequentat:
Altera liminibus arcta est hinc inde coactis,
Nec per plana vehit, molitur ad ardua semper;
Haec et apostolica est, eademque θεορικά, tantum
Secessu gaudens, secreto laeta perenni.
Hanc ingressuris tum moenia pulchra locavit,
Urbis ab aspectu, tumido qua prominet amni
Surgentem ad Phoebum, fluvio tamen interjecto,
Icaunam dixit nomen largita vetustas.
Hoc distincta modo sors ecclesiastica crevit,
Crevit in immensum; studiisque rapacibus omnes
Ad sanctam certo migrabant ordine vitam,
Felices pastore bono, quem praevia virtus
Fecerat egregium, proponebatque sequendum.
Quis non civiles tali cum praesule mores
Conciperet, quanquam modo barbarus ille venisset [ B. fuisset]?
Quis fidei posset purus non fervere cultor,
Etsi in centenum juratus sacra deorum?
Quis ferus usque adeo, quem non mitescere sancti
Gratia compulerit? Nunquam sermonibus ille
Rem gessit tantum; poterat sic denique sperni,
Si non et faceret: contemnendusque putatur
Doctor in eloquiis, nisi fert suffragia factis:
Quave, quod est Christo charum, subducere vili
Arte queat luteos exhalans quisque vapores,
Osque Dei dici, non est efferre facultas.
63. Tertius ut capiat signis exordia liber,
Morales operas poscit finire secundus;
Indigna quanquam cogi brevitate queratur.
PRAEFATIO LIBRI TERTII, Μονοκῳλῳ explicata.
Sic donis homines munificus Spiritus imbuit,
Qui, cum simpliciter simplificus substet et unicus,
Ob fecunda tamen multiplici dote charismata.
Coelestis potius septifluum pagina concrepat.
65. O terque atque quater magnificum, et denique millies,
Uni qui meruit forte bono participarier!
Ut de illo sileam, qui siquidem plurima rettulit;
Hic Germanus, hic est, cui melico [ B., lyrico] carmine plaudimus:
Hunc ornat σοφίας καθολικῆς summa peritia -
Hic claris meritis inferior nemine fulserit:
Laxius una vehens (haec esse canonica fertur),
Πρακτικὴν assueto jam dudum more frequentat:
Altera liminibus arcta est hinc inde coactis,
Nec per plana vehit, molitur ad ardua semper;
Haec et apostolica est, eademque θεορικά, tantum
Secessu gaudens, secreto laeta perenni.
Hanc ingressuris tum moenia pulchra locavit,
Urbis ab aspectu, tumido qua prominet amni
Surgentem ad Phoebum, fluvio tamen interjecto,
Icaunam dixit nomen largita vetustas.
Hoc distincta modo sors ecclesiastica crevit,
Crevit in immensum; studiisque rapacibus omnes
Ad sanctam certo migrabant ordine vitam,
Felices pastore bono, quem praevia virtus
Fecerat egregium, proponebatque sequendum.
Quis non civiles tali cum praesule mores
Conciperet, quanquam modo barbarus ille venisset [ B. fuisset]?
Quis fidei posset purus non fervere cultor,
Etsi in centenum juratus sacra deorum?
Quis ferus usque adeo, quem non mitescere sancti
Gratia compulerit? Nunquam sermonibus ille
Rem gessit tantum; poterat sic denique sperni,
Si non et faceret: contemnendusque putatur
Doctor in eloquiis, nisi fert suffragia factis:
Quave, quod est Christo charum, subducere vili
Arte queat luteos exhalans quisque vapores,
Osque Dei dici, non est efferre facultas.
63. Tertius ut capiat signis exordia liber,
Morales operas poscit finire secundus;
Indigna quanquam cogi brevitate queratur.
PRAEFATIO LIBRI TERTII, Μονοκῳλῳ explicata.
Sic donis homines munificus Spiritus imbuit,
Qui, cum simpliciter simplificus substet et unicus,
Ob fecunda tamen multiplici dote charismata.
Coelestis potius septifluum pagina concrepat.
65. O terque atque quater magnificum, et denique millies,
Uni qui meruit forte bono participarier!
Ut de illo sileam, qui siquidem plurima rettulit;
Hic Germanus, hic est, cui melico [ B., lyrico] carmine plaudimus:
Hunc ornat σοφίας καθολικῆς summa peritia -
Hic claris meritis inferior nemine fulserit: