PL 126, col. 1012
De translatione S. Vincentii Martyris (Aimoinus Sangermanensis), J. P. Migne
cathedralem erectum est ab Joanne XXII, modo
a saecularibus canonicis occupatum.
3.
Obiter observo, Guarnerium Resbacensem abbatem,
qui in vulgatis indicibus omissus est, scripsisse
opusculum metricum de S. Vincentio martyre
hactenus ineditum, quod legi in ms. codice Gemblacensi
sub hoc exordio:
Quis tua, Christe, salutifera,
Quae facis omnipotens opera
Tradere non cupiat titulis, etc.
Deinde in consequentibus agit de cella seu monasterio
S. Vincentii prope Hispalim his versibus:
Cella procul bidui spatio
Ab populi manet hospitio.
Sancta monastica religio
Degit in hoc velut exsilio,
Nullius indiget auxilio.
Sola Deo vacat haec eremus,
Fert scopulos aridumque nemus
Mons supereminet aerius,
Oceanum videt inferius,
Nil monachis libet exterius.
Mons etiam capit ecclesiam,
Inter utrumque decus mediam,
Claustra decoris habent faciem.
Cuncta boni retinent speciem,
Et specie tenus almitiem.
Hic Vincentius armipotens.
Cui Dominus Deus omnipotens
Vincere carnifices tribuit,
Lipsana dum sua distribuit,
Nobilius caput exposuit.
Eo in loco Eugenius secundus Toletanae sedis episcopus
vitam monasticam egisse mihi videtur,
quippe qui sagaci fuga urbem Caesaraugustanam petens,
illic martyrum sepulcris inhaesit, ibique studia
sapientiae et propositum monachi decenter incoluit,
ut scribit Hildefonsus in lib. de Scriptoribus ecclesiasticis,
cap. 13.
EPISTOLA AIMOINI Ad domnum BERNONEM abbatem caeterosque sub eo fratres
libuit sanctitati vestrae mihi modico tantum injungere
negotium: quatenus adventum beati levitae et
martyris Christi Vincentii ad vos, ejusdemque adventus
supernae admonitionis causam, litteris mandando
posteris futurisque saeculis sciendum praeberem.
In quo etiam illud competenter exigitur: ut
grandia paucis elucidem, seu pro vitando fastidio
spatiosa brevi sermone contraham: quo omnibus
legentibus hoc opus, Christo favente, probetur acceptius.
Id quoque quemadmodum de miraculis
a saecularibus canonicis occupatum.
3.
Obiter observo, Guarnerium Resbacensem abbatem,
qui in vulgatis indicibus omissus est, scripsisse
opusculum metricum de S. Vincentio martyre
hactenus ineditum, quod legi in ms. codice Gemblacensi
sub hoc exordio:
Quis tua, Christe, salutifera,
Quae facis omnipotens opera
Tradere non cupiat titulis, etc.
Deinde in consequentibus agit de cella seu monasterio
S. Vincentii prope Hispalim his versibus:
Cella procul bidui spatio
Ab populi manet hospitio.
Sancta monastica religio
Degit in hoc velut exsilio,
Nullius indiget auxilio.
Sola Deo vacat haec eremus,
Fert scopulos aridumque nemus
Mons supereminet aerius,
Oceanum videt inferius,
Nil monachis libet exterius.
Mons etiam capit ecclesiam,
Inter utrumque decus mediam,
Claustra decoris habent faciem.
Cuncta boni retinent speciem,
Et specie tenus almitiem.
Hic Vincentius armipotens.
Cui Dominus Deus omnipotens
Vincere carnifices tribuit,
Lipsana dum sua distribuit,
Nobilius caput exposuit.
Eo in loco Eugenius secundus Toletanae sedis episcopus
vitam monasticam egisse mihi videtur,
quippe qui sagaci fuga urbem Caesaraugustanam petens,
illic martyrum sepulcris inhaesit, ibique studia
sapientiae et propositum monachi decenter incoluit,
ut scribit Hildefonsus in lib. de Scriptoribus ecclesiasticis,
cap. 13.
EPISTOLA AIMOINI Ad domnum BERNONEM abbatem caeterosque sub eo fratres
libuit sanctitati vestrae mihi modico tantum injungere
negotium: quatenus adventum beati levitae et
martyris Christi Vincentii ad vos, ejusdemque adventus
supernae admonitionis causam, litteris mandando
posteris futurisque saeculis sciendum praeberem.
In quo etiam illud competenter exigitur: ut
grandia paucis elucidem, seu pro vitando fastidio
spatiosa brevi sermone contraham: quo omnibus
legentibus hoc opus, Christo favente, probetur acceptius.
Id quoque quemadmodum de miraculis