PL 126, col. 1025

De translatione S. Vincentii Martyris (Aimoinus Sangermanensis), J. P. Migne

Levitarum praecipuo domno THEOTGERO, juxta
consonam sui nominis etymologiam Deum gerenti, Aimoinus
comminister salutem dicit.
Laudabili charitati vestrae, mi dulcissime Theotgere,
frequenti studio circa mei curam satagenti,
in omnibus parere devotus existens, inclino me
tuus camelus sponte, ad injunctum mihi abs te onus
ferendum. Rem siquidem novam et pro sui brevitate

Bis quadringentis, decies quinisque volutis,
Quattuor inque super ciclis a praesule Christo
Virgineo semperque sacro de germine nato,
Audaldus fuerat tali de nomine notus
In Castro monachus communi lege probatus:
Atque sacer sancti gestans Aaronis honorem.
Hic uno comite assumpto perpessus amara
Plura; sed in dulces convertens cuncta sapores,
Institit audacter quandoque Valentia civem.
Quo se susciperet peregrino functus agone.
CAP. II. Quod Zachariae Mauro suum detexit secretum; et quomodo Sancti reperit sepulcrum.
Quod faceret Mauri Zachariae culminis hospes,
Denudat secreta sui jam pectoris olli:
Esset quodque Dei levitae martyris atque
Vincentii Hispanias solo delapsus amore:

Caesar in Augusta Senioris fraude relicta,
Omissis necnon aliis, ob dicere longum,
Ad Castrum, bellam patris cellam Benedicti,
Perveniat Christi martyr levitaque sanctus.
Cujus in adventu fuerint quae gaudia, nullus
Ora gerens centum poterit depromere verbis.
A monachis pulchra serie susceptio qualis
Exstiterit, solus qui testis novit Iesus:
Aptis aurifluis ornatibus undique fusis,
Gemmivomo ad coelos usque irradiante virore.
CAP. II. Quod mulier de eo primum dubitans contracta fuerit, ac deinde credens sanari meruerit.

Text from the Corpus Corporum (University of Zurich).

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.