PL 129, col. 594
Collectanea (Anastasius bibliothecarius; Auctores varii), J. P. Migne
perditioni animarum eorum, ait ad eos qui praesidebant
principes: Obsecro vos per Deum, nolite praeparare
eos et jurare, sed absque sacramento dicant quaecunque
volunt, vosque facite quaecunque vultis. Et quid
opus est etiam jurando perdere illos animas suas?
Ingresso equidem uno testium, et dicente quoniam
conjurationes fecit cum Olympio, et milites praeparavit
ut jurarent; interrogatus Deo pretiosus vir, si
haec ita se haberent, respondit: Si vultis audire veritatem,
dieo vobis sequentia. Et coepit dicere: Quando
factus est Typus, et directus Romam ab imperatore.
Et, hoc tantum dicente beato illo, aliud quid non
concessum est loqui. Sed continuo ante omnes incipiens
cum clamore Troilus inquit: Non inferas
nobis hic de fide; de duellio nunc scrutaris, quoniam
et Romani, et nos Christiani sumus et orthodoxi. Et
respondit idem vir justus: Utinam! Verumtamen
invenietis me in illa die tremendi examinis testem etiam
in hoc.
Denuo inter accusantes testes, ait ad eum praefectus
Troilus: Qualis homo es tu, quoniam cernens
et audiens talia contra imperatorem nitentem effodiendum
Olympium non prohibuisti eum, sed e contra
consensisti ei? Ad quem continuo dixit ipse beatus
apostolicus papa: Dic, domine Troile: quando,
sicut scitis etiam vos, et nos audivimus, Georgius a
magistratibus, qui erat ex monachis, ingressus est huc
in urbem a castris, et talia verba locutus est fecitque
res tales; ubi eras tu et qui sunt tecum, quoniam non
restitistis ei, sed e contra concionatus est vobis, et
quos voluit Palatii exsulavit et prohibuit? Iterumque
sub Valentino, cum praecepto imperatoris indutus est
purpura et consedit ei, quo ieratis vos? Non eratis
hic? Cur ergo non prohibuistis eum dicentes: Non
attingas res non opportunas tibi? Nonne omnes e
contra convenistis ei? Quomodo habebam ego tali
viro adversus stare, habenti praecipue brachium universae
militiae Italicae? An potius ego illum feci exarchum?
Verumtamen, denuo obsecro vos per Dominum,
quodcunque vultis et definitis fieri in me, citius
explete. Novit enim Deus, maxima mihi dona tribuistis,
quacunque me clade jugulaveritis. Percontatus autem
quemdam de ministrantibus, Sagolebam videlicet, sacellarius,
si sunt foris alii aliqui, qui debeant testificari?
respondit scriba: Sunt, domine, plurimi alii.
Deficientes autem hi qui praesidebant, sancto et venerabili
astante viro in conspectu eorum, et potissimum
Spiritu eum sancto firmante, dixerunt sufficere
testes. Erat quippe interpres eorum, quae a
Sancto dicebantur, verborum, Innocentius consul
filius Thomae, qui erat ab Africa: et, cum interpretaretur
ea quae a beato viro dicebantur, non ferebat,
videns ignita jacula sancti Spiritus a Deo honorabili
viro contra eos prolata. Ait ad Innocentium cum
furore: Cur nobis interpretaris quae dicit? Noli dicere
quae dicit.
Surgens ergo continuo sacellarius cum plurimis
principes: Obsecro vos per Deum, nolite praeparare
eos et jurare, sed absque sacramento dicant quaecunque
volunt, vosque facite quaecunque vultis. Et quid
opus est etiam jurando perdere illos animas suas?
Ingresso equidem uno testium, et dicente quoniam
conjurationes fecit cum Olympio, et milites praeparavit
ut jurarent; interrogatus Deo pretiosus vir, si
haec ita se haberent, respondit: Si vultis audire veritatem,
dieo vobis sequentia. Et coepit dicere: Quando
factus est Typus, et directus Romam ab imperatore.
Et, hoc tantum dicente beato illo, aliud quid non
concessum est loqui. Sed continuo ante omnes incipiens
cum clamore Troilus inquit: Non inferas
nobis hic de fide; de duellio nunc scrutaris, quoniam
et Romani, et nos Christiani sumus et orthodoxi. Et
respondit idem vir justus: Utinam! Verumtamen
invenietis me in illa die tremendi examinis testem etiam
in hoc.
Denuo inter accusantes testes, ait ad eum praefectus
Troilus: Qualis homo es tu, quoniam cernens
et audiens talia contra imperatorem nitentem effodiendum
Olympium non prohibuisti eum, sed e contra
consensisti ei? Ad quem continuo dixit ipse beatus
apostolicus papa: Dic, domine Troile: quando,
sicut scitis etiam vos, et nos audivimus, Georgius a
magistratibus, qui erat ex monachis, ingressus est huc
in urbem a castris, et talia verba locutus est fecitque
res tales; ubi eras tu et qui sunt tecum, quoniam non
restitistis ei, sed e contra concionatus est vobis, et
quos voluit Palatii exsulavit et prohibuit? Iterumque
sub Valentino, cum praecepto imperatoris indutus est
purpura et consedit ei, quo ieratis vos? Non eratis
hic? Cur ergo non prohibuistis eum dicentes: Non
attingas res non opportunas tibi? Nonne omnes e
contra convenistis ei? Quomodo habebam ego tali
viro adversus stare, habenti praecipue brachium universae
militiae Italicae? An potius ego illum feci exarchum?
Verumtamen, denuo obsecro vos per Dominum,
quodcunque vultis et definitis fieri in me, citius
explete. Novit enim Deus, maxima mihi dona tribuistis,
quacunque me clade jugulaveritis. Percontatus autem
quemdam de ministrantibus, Sagolebam videlicet, sacellarius,
si sunt foris alii aliqui, qui debeant testificari?
respondit scriba: Sunt, domine, plurimi alii.
Deficientes autem hi qui praesidebant, sancto et venerabili
astante viro in conspectu eorum, et potissimum
Spiritu eum sancto firmante, dixerunt sufficere
testes. Erat quippe interpres eorum, quae a
Sancto dicebantur, verborum, Innocentius consul
filius Thomae, qui erat ab Africa: et, cum interpretaretur
ea quae a beato viro dicebantur, non ferebat,
videns ignita jacula sancti Spiritus a Deo honorabili
viro contra eos prolata. Ait ad Innocentium cum
furore: Cur nobis interpretaris quae dicit? Noli dicere
quae dicit.
Surgens ergo continuo sacellarius cum plurimis