PL 129, col. 859
Epistolae et privilegia (Stephanus VI), J. P. Migne · Epistolae (Romanus papa), J. P. Migne
consecratione basilicae, vel de quibuscunque causis
ad idem monasterium pertinentibus, audere in qualibet
specie exenii loco quidquam accipere, neque
eumdem abbatem pro ordinatione sua aliquid dare
praesumere, ne hac occasione, ea quae a fidelibus
pio loco offeruntur, consumantur. Neque episcopus
civitatis ipsius parochiae nisi ab abbate ipsius monasterii
invitatus, ibidem publicas missas agat,
neque stationes in eodem coenobio indicat, ne servorum
Dei quies quoquomodo populari conventu
perturbari valeat, neque paratas, aut mansionaticos
exinde praesumat exigere. Susceptionem autem fidelium
et religiosorum virorum atque beneficentiam,
quam jubet Apostolus cunctis exhibendam pro
possibilitate loci et facultatum, non modo ibidem
fieri [non] denegamus, verum etiam suademus: sed
et modus in numero congregationis adeo conservetur,
ut nec pluralitas penuriam, nec paucitas inhabitantium
destitutionem loci inducere valeat. Privilegium
quoque a praedecessore nostro piae memoriae papa
Nicolao eidem monasterio collatum nostra auctoritate
confirmamus, excepto duntaxat quod ipse sub
nomine ancillarum Dei quae ibidem pro crebris
infestationibus saeculi nunc ordinabiliter manere nequeunt,
ROMANUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo
et sanctissimo RICULFO episcopo sanctae
Rossilionensis Ecclesiae et per te in eadem venerabili
Ecclesia in perpetuum.
Quoties illa a nobis concedi postulantur quae sanctarum
Ecclesiarum utilitatibus congruunt, decet
nos libenti concedere animo et petentium desideriis
congruum impertiri suffragium. Et ideo, praedicte
Riculfe sanctissime episcopo, ad sanctorum apostolorum
ad idem monasterium pertinentibus, audere in qualibet
specie exenii loco quidquam accipere, neque
eumdem abbatem pro ordinatione sua aliquid dare
praesumere, ne hac occasione, ea quae a fidelibus
pio loco offeruntur, consumantur. Neque episcopus
civitatis ipsius parochiae nisi ab abbate ipsius monasterii
invitatus, ibidem publicas missas agat,
neque stationes in eodem coenobio indicat, ne servorum
Dei quies quoquomodo populari conventu
perturbari valeat, neque paratas, aut mansionaticos
exinde praesumat exigere. Susceptionem autem fidelium
et religiosorum virorum atque beneficentiam,
quam jubet Apostolus cunctis exhibendam pro
possibilitate loci et facultatum, non modo ibidem
fieri [non] denegamus, verum etiam suademus: sed
et modus in numero congregationis adeo conservetur,
ut nec pluralitas penuriam, nec paucitas inhabitantium
destitutionem loci inducere valeat. Privilegium
quoque a praedecessore nostro piae memoriae papa
Nicolao eidem monasterio collatum nostra auctoritate
confirmamus, excepto duntaxat quod ipse sub
nomine ancillarum Dei quae ibidem pro crebris
infestationibus saeculi nunc ordinabiliter manere nequeunt,
ROMANUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo
et sanctissimo RICULFO episcopo sanctae
Rossilionensis Ecclesiae et per te in eadem venerabili
Ecclesia in perpetuum.
Quoties illa a nobis concedi postulantur quae sanctarum
Ecclesiarum utilitatibus congruunt, decet
nos libenti concedere animo et petentium desideriis
congruum impertiri suffragium. Et ideo, praedicte
Riculfe sanctissime episcopo, ad sanctorum apostolorum