PL 132, col. 772
Sermones (Abbo Sangermanensis), J. P. Migne
sequacibus praetendit exemplum ejusdem perficiendae
religiositatis
Hujus autem et pavimenti memor et exempli
beatus infit apostolus Petrus: « Christus, inquiens,
passus est pro nobis, vobis relinquens exemplum,
ut sequamini vestigia ejus [(I Petr. II, XXI)] . » Christus
Dominus ideo vitam carnis amisit, quo stabiliret
Ecclesiam Christianitatis, quam judices iniquitatis
caeca cupidine incessanter evertunt. Christus
Deus idcirco suum corpus salutiferum sepulturae
tradidit, quo omnis sacrilega cupiditas in aeternum
sepulta jaceret, sicque muta jugiter quiesceret. Christus
Deus pro eo morte carnis mortem animae occidit,
quo humanae carnis aviditas in homine simili
Deo mortua semper existeret. Caeterum Omnipotens,
Vita, Christus a mortuis resurrexit, apostolos firmavit,
in vastum orbem contra lupos ut oves destinavit.
Illos quoque primos armis verae Christianitatis
vestivit, suaque praelia quo fortiter pugnarent
cum benedictione praecepit.
Ita perpendite, fratres, quanto labore, quantisque
tribulationibus propagaverunt apostoli, id est arbores
paradisi et columnae, Christianitatem coeli et
regnum coelorum in terris, et sedem Dei aedificaverunt
invitis principibus orbis, qui appellantur lupi, et sunt
titiones inferni. Igitur singuli singulas, quibus Christianitatis
ovilia cuderent, elegerunt apostoli provincias,
quidam vero ampliores. Andreas videlicet Christianitatem
in Achaia aedificavit emptam crucis patibulo,
Aegea proconsule inferni titione facto. Thomas
quoque in India citeriore quatuor lanceis perforatus,
ex totidem corporis partibus aulam Christianitatis
stabilivit, rege Mesdeo resistente, et ob
id in stipulam Erebi verso. Bartholomaeus aeque in
finali India truncatione capitali claustra Christicolae
fidelitatis viriliter fundavit, rege expugnabili Astyage.
Matthaeus etiam Christum Aethiopiae indidit in Hyrcanum
regem, martyrioque ibidem solidavit. Christianitatem
Simon quoque et Judas apostoli in regno
Persidis sui duntaxat fundamenti imitatores Christi,
dogmata Deicolae religionis cordibus innumeris profanorum
infuderunt; ob quod itaque pretiosissimum
facinus a sacerdotibus idolorum interfecti, et
sibi, omnique Persidis regni Ecclesiae obtinuere polum,
redactis eisdem sacerdotibus in fomitem ignis
Averni. Siccine propagata est Christianitas, quae est
civitas Dei, saevis mortibus fundata propagatorum.
Jacobus quoque beatissimi Joannis evangelistae germanus,
quin etiam sui homonymus Domini nostri
Jesu Christi frater, ob fidem sanctam in Samaria
atque Judaea stabiliendam similiter occubuerunt:
alter quidem gladio Herodis, alter vero lethifero ictu
cujusdam fullonis lapidibusque Judaeorum velociter
obrutus. Joannes nihilominus suorum condiscipulorum
Christo charissimus, fluenta sophiae ab herili pectore
hausta Asiae propinavit, Christique Christianitatem
sponsam ibidem honestissime constituit.
Philippus sic etiam nihilominus coelestem docens
vitam, hoc est Christianitatem, claustra ejusdem
religiositatis
Hujus autem et pavimenti memor et exempli
beatus infit apostolus Petrus: « Christus, inquiens,
passus est pro nobis, vobis relinquens exemplum,
ut sequamini vestigia ejus [(I Petr. II, XXI)] . » Christus
Dominus ideo vitam carnis amisit, quo stabiliret
Ecclesiam Christianitatis, quam judices iniquitatis
caeca cupidine incessanter evertunt. Christus
Deus idcirco suum corpus salutiferum sepulturae
tradidit, quo omnis sacrilega cupiditas in aeternum
sepulta jaceret, sicque muta jugiter quiesceret. Christus
Deus pro eo morte carnis mortem animae occidit,
quo humanae carnis aviditas in homine simili
Deo mortua semper existeret. Caeterum Omnipotens,
Vita, Christus a mortuis resurrexit, apostolos firmavit,
in vastum orbem contra lupos ut oves destinavit.
Illos quoque primos armis verae Christianitatis
vestivit, suaque praelia quo fortiter pugnarent
cum benedictione praecepit.
Ita perpendite, fratres, quanto labore, quantisque
tribulationibus propagaverunt apostoli, id est arbores
paradisi et columnae, Christianitatem coeli et
regnum coelorum in terris, et sedem Dei aedificaverunt
invitis principibus orbis, qui appellantur lupi, et sunt
titiones inferni. Igitur singuli singulas, quibus Christianitatis
ovilia cuderent, elegerunt apostoli provincias,
quidam vero ampliores. Andreas videlicet Christianitatem
in Achaia aedificavit emptam crucis patibulo,
Aegea proconsule inferni titione facto. Thomas
quoque in India citeriore quatuor lanceis perforatus,
ex totidem corporis partibus aulam Christianitatis
stabilivit, rege Mesdeo resistente, et ob
id in stipulam Erebi verso. Bartholomaeus aeque in
finali India truncatione capitali claustra Christicolae
fidelitatis viriliter fundavit, rege expugnabili Astyage.
Matthaeus etiam Christum Aethiopiae indidit in Hyrcanum
regem, martyrioque ibidem solidavit. Christianitatem
Simon quoque et Judas apostoli in regno
Persidis sui duntaxat fundamenti imitatores Christi,
dogmata Deicolae religionis cordibus innumeris profanorum
infuderunt; ob quod itaque pretiosissimum
facinus a sacerdotibus idolorum interfecti, et
sibi, omnique Persidis regni Ecclesiae obtinuere polum,
redactis eisdem sacerdotibus in fomitem ignis
Averni. Siccine propagata est Christianitas, quae est
civitas Dei, saevis mortibus fundata propagatorum.
Jacobus quoque beatissimi Joannis evangelistae germanus,
quin etiam sui homonymus Domini nostri
Jesu Christi frater, ob fidem sanctam in Samaria
atque Judaea stabiliendam similiter occubuerunt:
alter quidem gladio Herodis, alter vero lethifero ictu
cujusdam fullonis lapidibusque Judaeorum velociter
obrutus. Joannes nihilominus suorum condiscipulorum
Christo charissimus, fluenta sophiae ab herili pectore
hausta Asiae propinavit, Christique Christianitatem
sponsam ibidem honestissime constituit.
Philippus sic etiam nihilominus coelestem docens
vitam, hoc est Christianitatem, claustra ejusdem