PL 133, col. 50
Vita S. Odonis (Joannes Italus), J. P. Migne
observabant, deinde in ejus faciem se
objiciebant. Sed cum ardentissimum a recto et proposito
itinere vidissent se declinare non posse,
gannitum dantes, et hianti ore super eum irruentes,
minitabantur strangulare. At ille nec aufugit, nec
destitit: sed complicatis cruribus et contracto rigido
collo, humeris se tantum et brachiis tuebatur. Tradens
denique eorum dentibus totum corpus, gulae
solum cavebat lethalem morsum: et ecce repente
rapidissimo cursu intervenit lupus, eumque ab eorum
liberavit incursionibus, et deinceps illi comes
est effectus atque domesticus. Sed ne cui honestum
vel grave esse videatur, legat vitam beati Pauli a
beato Hieronymo descriptam; et ibi reperiet ejusdem
viri sepulcrum a leonibus fuisse praeparatum. Et si
illi hoc unum exemplum nec sic satisfacere videtur,
transeat ad beati Ammonis vitam, et ejus reperiet
cellulam ob praedones fuisse a duobus draconibus
custoditam. Deinde revertamur ad eumdem praedictum
Hieronymum, et transeat ad nostrum Florentium
Nursinum, cujus vitam in dialogo suo beatus
exposuit papa Gregorius: ibi reperies Hieronymum
meruisse leonem habere custodem asinorum, et
Florentium ferocem ursum ob custodiam pecorum.
Agebat autem extunc securior iter suum, et semper
bone Jesu testimonia tua corde retinens tibique
resultans, ore canebat dicens: Vere namque fidelis
es, Domine, in verbis tuis, et sanctus in omnibus operibus
tuis. Allevas omnes qui ruunt, et erigis omnes
elisos. Nam versa vice tuebatur lupus a comestione,
quod aliquando comedere solet, et terrebat vulpes,
a quo terreri solet. Quae ergo et tanquam invisibiliter
diabolus contra eum sumpserit tentamenta,
obsecro nullus a me requirat. Ad fidem tamen probandae
rei, quae potuisset per suggestionem invisibiliter
tolerando sustinere, descriptum visibile bellum
sufficere ad credulitatem posse arbitror omnibus
legentibus. Nocte vero cum orationis gratia egrederetur
a praedicta qua manebat cellula, non claudebat
post se ejusdem ostiola: propterea quia nihil perdere
metuebat, nempe qui super humum nudam matta
solum et quibus induebatur vestibus contentus
erat.
S. Benedicti Regulam lectitat.
15.
Contigit interea dum diversorum librorum
legeret volumina, ad beati Benedicti pervenisse
regulam: et cursim eam cum vellet transire, impegit
in eumdem locum, in quo praeceptum est monachis,
ut dormire debeant vestiti [(Reg. S. Bened.,
cap. 22)] ; nam plane non intelligens eumdem sensum,
per triennium jacuit vestitus, et necdum monachus,
monachorum lene ferebat jugum. Istius sancti
praecepta curabat obaudire, alterius vitam imitari
cupiebat. Jaciebat enim tunc Dominus Jesus in rudi
terra simplicia semina, ex qua providebat centuplicata
recipere frumenta.
S. Odo corpore vegetus.
16.
Sed hoc mirabile est, quia candor ipsius corporis
non est immutatus a nigredine in qua jacebat
humi, et virtus sui animi non fuit extenuata a longa
continuatione jejunii. Praeteritis namque his duobus
annis, cum simul loca sanctorum, quae sunt intra et
extra urbem Romam orationis causa frequentaremus,
venerabilem ejus sexagenariam senectutem
nostra non valebat juventus non solum praeire,
verum etiam nec sequi: sed cum fatigati ut sibi
nobisque parceret rogaremus dicebat: Certe videtis
quia omnem virtutem perdidi. Longa enim senectus
fecit me esse silicernium. Sunt ecce triginta anni,
quod talis, qualem nunc me videtis, fui. Ipse vero
gemens suam nobis imbecillitatem tali modo pronuntiabat:
objiciebant. Sed cum ardentissimum a recto et proposito
itinere vidissent se declinare non posse,
gannitum dantes, et hianti ore super eum irruentes,
minitabantur strangulare. At ille nec aufugit, nec
destitit: sed complicatis cruribus et contracto rigido
collo, humeris se tantum et brachiis tuebatur. Tradens
denique eorum dentibus totum corpus, gulae
solum cavebat lethalem morsum: et ecce repente
rapidissimo cursu intervenit lupus, eumque ab eorum
liberavit incursionibus, et deinceps illi comes
est effectus atque domesticus. Sed ne cui honestum
vel grave esse videatur, legat vitam beati Pauli a
beato Hieronymo descriptam; et ibi reperiet ejusdem
viri sepulcrum a leonibus fuisse praeparatum. Et si
illi hoc unum exemplum nec sic satisfacere videtur,
transeat ad beati Ammonis vitam, et ejus reperiet
cellulam ob praedones fuisse a duobus draconibus
custoditam. Deinde revertamur ad eumdem praedictum
Hieronymum, et transeat ad nostrum Florentium
Nursinum, cujus vitam in dialogo suo beatus
exposuit papa Gregorius: ibi reperies Hieronymum
meruisse leonem habere custodem asinorum, et
Florentium ferocem ursum ob custodiam pecorum.
Agebat autem extunc securior iter suum, et semper
bone Jesu testimonia tua corde retinens tibique
resultans, ore canebat dicens: Vere namque fidelis
es, Domine, in verbis tuis, et sanctus in omnibus operibus
tuis. Allevas omnes qui ruunt, et erigis omnes
elisos. Nam versa vice tuebatur lupus a comestione,
quod aliquando comedere solet, et terrebat vulpes,
a quo terreri solet. Quae ergo et tanquam invisibiliter
diabolus contra eum sumpserit tentamenta,
obsecro nullus a me requirat. Ad fidem tamen probandae
rei, quae potuisset per suggestionem invisibiliter
tolerando sustinere, descriptum visibile bellum
sufficere ad credulitatem posse arbitror omnibus
legentibus. Nocte vero cum orationis gratia egrederetur
a praedicta qua manebat cellula, non claudebat
post se ejusdem ostiola: propterea quia nihil perdere
metuebat, nempe qui super humum nudam matta
solum et quibus induebatur vestibus contentus
erat.
S. Benedicti Regulam lectitat.
15.
Contigit interea dum diversorum librorum
legeret volumina, ad beati Benedicti pervenisse
regulam: et cursim eam cum vellet transire, impegit
in eumdem locum, in quo praeceptum est monachis,
ut dormire debeant vestiti [(Reg. S. Bened.,
cap. 22)] ; nam plane non intelligens eumdem sensum,
per triennium jacuit vestitus, et necdum monachus,
monachorum lene ferebat jugum. Istius sancti
praecepta curabat obaudire, alterius vitam imitari
cupiebat. Jaciebat enim tunc Dominus Jesus in rudi
terra simplicia semina, ex qua providebat centuplicata
recipere frumenta.
S. Odo corpore vegetus.
16.
Sed hoc mirabile est, quia candor ipsius corporis
non est immutatus a nigredine in qua jacebat
humi, et virtus sui animi non fuit extenuata a longa
continuatione jejunii. Praeteritis namque his duobus
annis, cum simul loca sanctorum, quae sunt intra et
extra urbem Romam orationis causa frequentaremus,
venerabilem ejus sexagenariam senectutem
nostra non valebat juventus non solum praeire,
verum etiam nec sequi: sed cum fatigati ut sibi
nobisque parceret rogaremus dicebat: Certe videtis
quia omnem virtutem perdidi. Longa enim senectus
fecit me esse silicernium. Sunt ecce triginta anni,
quod talis, qualem nunc me videtis, fui. Ipse vero
gemens suam nobis imbecillitatem tali modo pronuntiabat: