PL 137, col. 375
De corpore et sanguine Christi (Gezo Dertonensis), J. P. Migne
LVII.
Quod etiam in exteriori cultu sacrosanctum
praecipue ubi Christianorum celebratur oblatio.
XL. Qualiter accedendum sit ad Dominici corporis
et sanguinis mirabile sacramentum.
XLI. De revelationibus quibus Dominus de veritate
corporis et sanguinis sui haesitantium corda firmavit.
XLII. Miraculum de quodam Judaeo.
XLIII. Item de quodam sene eremita, cujus dubitationem
Dominus eadem veritatis revelatione firmavit.
XLIV. Item miraculum quod Romae actum est.
XLV. Item aliud.
XLVI. De sacramento calicis quod revelatum sit
B. Cypriano.
XLVII. Qualiter in D. N. J. C. passione mysticum
sit Pascha abolitum, et in ejus immolatione rei
veritas sit ostensa.
XLVIII. Utrum Pascha istud legitimum post anni
spatium, vel post longa intervalla dierum, an quotidie
a fidelibus sit edendum.
XLIX. Quantum sacrae oblationis immolatio mortuorum
spiritibus prosit.
L. De quodam monacho qui per salutarem hostiam
supplicium evasit.
LI. De quodam cujus vincula in captivitate, oblato
pro eo sacrificio, solvebantur.
LII. De quodam nauta qui post longa maris discrimina
Dominici virtute sacramenti mortem evasit.
LIII. Quibus immolatio Dominici corporis mortuis
prosit.
LIV. Qua disciplina, qua modestia orandum sit,
cum sacerdos sacrificat, et unusquisque in suo
ordine horam sacrae communionis exspectat.
LV. Quid cavendum in oratione sit.
LVI. Cyprianus ad clerum deprecando Deum.
Domini altare ornandum sit.
LVIII. Quod nihil super altare ponendum sit, praeter
sacrosancta oblatio.
LIX. Quod pro homicidis et latronibus non sit sacrificandum.
LX. De his qui eleemosynam tribuunt et peccata
non dimittunt.
LXI. Stupendum nimis de quodam presbytero.
LXII. Quod qualiscunque sacerdotis excommunicatio
valde formidanda sit, nec attendendum cujus
meriti sit, sed cujus auctoritate hoc facit, etiamsi
injusta videtur, quod absit, excommunicatio.
LXIII. Laudabile nimis exemplum gloriosi Theodosii
imperatoris.
LXIV. Item aliud exemplum nimis pavendum.
LXV. Quanta reverentia episcopali cathedrae sit habenda,
et de domno Petro Alexandrino patriarcha.
LXVI. Quam grave peccatum sit, sacra loca temerare,
vel aliqua sorde polluere.
LXVII. De quodam latrone in coemeterio B. Joannis
sepulto.
LXVIII. Incipit epistola S. Augustini ad Auxilium
episcopum pro causa injustae excommunicationis.
LXIX. Item capitula ad eamdem rem pertinentia.
LXX. De sacramento baptismatis B. Ambrosius.
Expliciunt capitula.
VERSUS DOMNI ODONIS DE SACRAMENTO CORPORIS ET SANGUINIS DOMINI.
Convivas epuli mundos Deus esse superni
Ut doceat, servis Dominus vestigia lavit,
Muneribus variis, et pluribus inde rejectis,
Frumentum et vinum cunctis hoc praetulit unum.
Hoc sacrat, hoc nimium, quod fit breve quod nimis altum,
Quod etiam in exteriori cultu sacrosanctum
praecipue ubi Christianorum celebratur oblatio.
XL. Qualiter accedendum sit ad Dominici corporis
et sanguinis mirabile sacramentum.
XLI. De revelationibus quibus Dominus de veritate
corporis et sanguinis sui haesitantium corda firmavit.
XLII. Miraculum de quodam Judaeo.
XLIII. Item de quodam sene eremita, cujus dubitationem
Dominus eadem veritatis revelatione firmavit.
XLIV. Item miraculum quod Romae actum est.
XLV. Item aliud.
XLVI. De sacramento calicis quod revelatum sit
B. Cypriano.
XLVII. Qualiter in D. N. J. C. passione mysticum
sit Pascha abolitum, et in ejus immolatione rei
veritas sit ostensa.
XLVIII. Utrum Pascha istud legitimum post anni
spatium, vel post longa intervalla dierum, an quotidie
a fidelibus sit edendum.
XLIX. Quantum sacrae oblationis immolatio mortuorum
spiritibus prosit.
L. De quodam monacho qui per salutarem hostiam
supplicium evasit.
LI. De quodam cujus vincula in captivitate, oblato
pro eo sacrificio, solvebantur.
LII. De quodam nauta qui post longa maris discrimina
Dominici virtute sacramenti mortem evasit.
LIII. Quibus immolatio Dominici corporis mortuis
prosit.
LIV. Qua disciplina, qua modestia orandum sit,
cum sacerdos sacrificat, et unusquisque in suo
ordine horam sacrae communionis exspectat.
LV. Quid cavendum in oratione sit.
LVI. Cyprianus ad clerum deprecando Deum.
Domini altare ornandum sit.
LVIII. Quod nihil super altare ponendum sit, praeter
sacrosancta oblatio.
LIX. Quod pro homicidis et latronibus non sit sacrificandum.
LX. De his qui eleemosynam tribuunt et peccata
non dimittunt.
LXI. Stupendum nimis de quodam presbytero.
LXII. Quod qualiscunque sacerdotis excommunicatio
valde formidanda sit, nec attendendum cujus
meriti sit, sed cujus auctoritate hoc facit, etiamsi
injusta videtur, quod absit, excommunicatio.
LXIII. Laudabile nimis exemplum gloriosi Theodosii
imperatoris.
LXIV. Item aliud exemplum nimis pavendum.
LXV. Quanta reverentia episcopali cathedrae sit habenda,
et de domno Petro Alexandrino patriarcha.
LXVI. Quam grave peccatum sit, sacra loca temerare,
vel aliqua sorde polluere.
LXVII. De quodam latrone in coemeterio B. Joannis
sepulto.
LXVIII. Incipit epistola S. Augustini ad Auxilium
episcopum pro causa injustae excommunicationis.
LXIX. Item capitula ad eamdem rem pertinentia.
LXX. De sacramento baptismatis B. Ambrosius.
Expliciunt capitula.
VERSUS DOMNI ODONIS DE SACRAMENTO CORPORIS ET SANGUINIS DOMINI.
Convivas epuli mundos Deus esse superni
Ut doceat, servis Dominus vestigia lavit,
Muneribus variis, et pluribus inde rejectis,
Frumentum et vinum cunctis hoc praetulit unum.
Hoc sacrat, hoc nimium, quod fit breve quod nimis altum,