PL 137, col. 503
« Nec mirum, siasticis disciplinis institutus, ad pontiſicalem cathe- dram favore et providentia Lotharii regis assumptus est anno 969 ex appen:lice ad Flodoard., pag. 178. Sed quod prætermisit anctor appendicis illius, edu- catus fuerat in Gorziensi cœnobio cum sancio Ro» thado Cameracensi episcopo, ex Chronico Camera- censi, lib.
1, cap. 101. Fillus erat Godefridi senioris Ardaenne comitis, ſratres vero habuit Godeſridum alterum, ex quo prodiere duces inferioris Lotharin- giz, et Heuricum, Statim ut inauguratus est, Ro- Eeclesie religionem nimis tepefactam in meliorem reparavit statum; et ut quod mente vol.
vebat divturnius esset (verbis hie utor Chronici | sis), canonicos, ad simul convivendum, et ut claustri ambitu horum habitacula coerceren- tur vehementer hortatus est. Hine idem Chronicon de Adalberone alibi disserens, reſert canonicos Re- menses ex pauperibus divites, ex ruslicis ornatos, et ex separatim in casis habitanlibus 4 — el convictores landemn isse; quod ex situ Remensis
elaustri, et ex communi mensa suo presertim s82culo vi probare nititur, quamvis « pre magnitudine, inquit, et pobilitate illius vi pauca rigidi moris tune vestigia superessent.
Quzz burgo sancti Re- migii damna bntteral Odalricus, resarcivit Adalbero, concessa insuper monachis Remigianis in usum ho- spitum sworum abbatia sancti Timothei; qua de re lege Bollandianos.
Aug. low. IV, pag. 576. Prater- ea ravit aut amplilicavit basilicam $ancti Dio- nysii Remensis ; scholas etiam Remenses in pristi- num splendorem restiluit, quibus redux ab urbe Roma, ubi commorabatur auno 970, Gerbertum sui sxeculi oraculum prafecit.
Hujus autem opera in pluribus usus est,. maxiue vero in lexendis epistolis, cujus nomine multe inscribuntur ad reges et priu- C (1) Duplicis synodi apud Montem sanctæ Maria in dicecesi Suessionen-i, Rasilicas inter et Fines, coaclz meminit Mabillonius Annal.
Beyed. tom. i, pag. 622, ubi diserte probat priorem anno 972, mense Maio celebratam esse, posteriorem auyno 975. ein minus celebratam, saltem convocatam. Ad prio- rem quoi spectat, nil dubii est quin monachorum inslilutionem ab Adaiberore archipriesvie in cœno- bio Mosomagensi recens ſactam confirmaverit.
Sed codex Igniacensis apud Colveuerium in appendice ad Flodoardum, pag. 180, et Acherius Spicil. tom. VII. przefat. pag. A, illam revocant ad annum 985; codex vero Mosomagensis, apud Marlotum tom.
il, pag. 11, ad annum 976; ita male uterque ut Marlo- ws crediderit, anno 976 codicis Mosomagen>is sub- vlituendum esse anmmum 977; alii vero, anno 985 codicis lguiacensis substituendum annum 975.
1, cap. 101. Fillus erat Godefridi senioris Ardaenne comitis, ſratres vero habuit Godeſridum alterum, ex quo prodiere duces inferioris Lotharin- giz, et Heuricum, Statim ut inauguratus est, Ro- Eeclesie religionem nimis tepefactam in meliorem reparavit statum; et ut quod mente vol.
vebat divturnius esset (verbis hie utor Chronici | sis), canonicos, ad simul convivendum, et ut claustri ambitu horum habitacula coerceren- tur vehementer hortatus est. Hine idem Chronicon de Adalberone alibi disserens, reſert canonicos Re- menses ex pauperibus divites, ex ruslicis ornatos, et ex separatim in casis habitanlibus 4 — el convictores landemn isse; quod ex situ Remensis
elaustri, et ex communi mensa suo presertim s82culo vi probare nititur, quamvis « pre magnitudine, inquit, et pobilitate illius vi pauca rigidi moris tune vestigia superessent.
Quzz burgo sancti Re- migii damna bntteral Odalricus, resarcivit Adalbero, concessa insuper monachis Remigianis in usum ho- spitum sworum abbatia sancti Timothei; qua de re lege Bollandianos.
Aug. low. IV, pag. 576. Prater- ea ravit aut amplilicavit basilicam $ancti Dio- nysii Remensis ; scholas etiam Remenses in pristi- num splendorem restiluit, quibus redux ab urbe Roma, ubi commorabatur auno 970, Gerbertum sui sxeculi oraculum prafecit.
Hujus autem opera in pluribus usus est,. maxiue vero in lexendis epistolis, cujus nomine multe inscribuntur ad reges et priu- C (1) Duplicis synodi apud Montem sanctæ Maria in dicecesi Suessionen-i, Rasilicas inter et Fines, coaclz meminit Mabillonius Annal.
Beyed. tom. i, pag. 622, ubi diserte probat priorem anno 972, mense Maio celebratam esse, posteriorem auyno 975. ein minus celebratam, saltem convocatam. Ad prio- rem quoi spectat, nil dubii est quin monachorum inslilutionem ab Adaiberore archipriesvie in cœno- bio Mosomagensi recens ſactam confirmaverit.
Sed codex Igniacensis apud Colveuerium in appendice ad Flodoardum, pag. 180, et Acherius Spicil. tom. VII. przefat. pag. A, illam revocant ad annum 985; codex vero Mosomagensis, apud Marlotum tom.
il, pag. 11, ad annum 976; ita male uterque ut Marlo- ws crediderit, anno 976 codicis Mosomagen>is sub- vlituendum esse anmmum 977; alii vero, anno 985 codicis lguiacensis substituendum annum 975.