PL 137, col. 504
ADALBERO ARCHIEP. REMENS. NOTITIA HISTORICA. 504 ANNO DOMINI DCCCCLAXXSVYHL. ADALBERO REMENSIS ARCHIEPISCOP US. — NOTITIA HISTO RICA. (Ex Calli Christiane lomo IX) — Honestate morum conspicuus Adalbero et eccle- A eipes, ei ad cleri Gallicani primarios.
Hue accedit quod subscriptiones conciſii hujus, quas ha- inquit Marlotns. Cum enim summi cancellariatus dignitate sub Lothario ſulserit, resque variæ et dif- ficiles turbido regni statu emerserint; quo insigniori scriptore et amanuensi uti potuisset, qui acriori suo stylo et dicendi peritia mentes quo vellet flectere noverat? » Anno 971 monachos ex archimonasterio
sancti 3 assumptos canonicis substituit in monasterio Mosomagensi, tranSlato in eumdem lo- cum corpore $ancti Arnulſi martytis; quam ordin?- tionem ratam babuere Joannes XI summus ponti- ſex eodem anno, et synodus coacta apud Montem Sancte Mariz in pago Tardanensi, cui prasedit an- no 972, mense Maio.
Anno sequenti, mense Decem bri, aliam synodum coegit in eodem monte (4). Anno 974 monachos similiter restituit in monasterio sancti Theoderici, cujus corpus e veleri sepulcro translulit anno sequenti in thecam argenteam, præ- vente Lothario rege.
Eodem anno 975 basilicam Blandinensem consecravit, conciliumque celebravit Durocortori, in quo Theobaldus, Ambiauensis Ec- clesie usurpator, excommunicatus est. Annu 976 vel sequenti Rothadum Cameracensem episcopumn consecravit.
(Chron. Camer. lib. 1, e. 102.) Dici non potest quantum insudarit Adalbero pro pace regnorum Franciz et Germani:e promovenda: artibus tamen Otonis Ht cum impense ſaverei.
inſidelitatis iasimulatus est, sed eo se crimine pur- gavit apud regem Lotharium. Nihilo tamen secius in offensjionem Ludovici V. lilii Lotharii, incurrit. qui eum non solum aut jurejurando lidem renovare lussit, aut urbe regnoque « xcedere, verum etiam in publico Francorum conventu de proditione postu- lare meditabatur.
Sed eo vivis exemplo, reguum Lansiit ad Hugonem Capetum, quem Adalbero un vit in regem Noviomi v Non. Jul. anno. 987, lirman- bes apud Mabillonium et Acherium sup.
pag. 657, apud Marlotum pag. 12, et apud Labbeum Collect. Coneil. tom. IX , pag. 709, neque anno 972, neque anno 973; neque anno 976, neque anno 977, neque demum anno 985 couvenire possint; bis enim and is subscribentium aliqui vel nondum episcopi aut ab- hates facti erant, vel jam decesserant, aut erant
exauclorali. Existimat Marlotus, quod satis verisi- mite est, episcopos et abbates epius apud Montem s nelz Marie ad synodum convenisse; eorumque nomina qui diversis lemporibus illie adſuerunt, in unum eumdemque catalogum ab aliquo amanuensi ſuisse congesta.
Fieri etiam potest evrum subscri- plionibus qui interſuerunt concilio anni 972, alios deu abbales, seu episcopos subsvquentibus teinpoti- bus nomina sua in conirmationem rerum ante acta- 0 rum addidi>se.
Hue accedit quod subscriptiones conciſii hujus, quas ha- inquit Marlotns. Cum enim summi cancellariatus dignitate sub Lothario ſulserit, resque variæ et dif- ficiles turbido regni statu emerserint; quo insigniori scriptore et amanuensi uti potuisset, qui acriori suo stylo et dicendi peritia mentes quo vellet flectere noverat? » Anno 971 monachos ex archimonasterio
sancti 3 assumptos canonicis substituit in monasterio Mosomagensi, tranSlato in eumdem lo- cum corpore $ancti Arnulſi martytis; quam ordin?- tionem ratam babuere Joannes XI summus ponti- ſex eodem anno, et synodus coacta apud Montem Sancte Mariz in pago Tardanensi, cui prasedit an- no 972, mense Maio.
Anno sequenti, mense Decem bri, aliam synodum coegit in eodem monte (4). Anno 974 monachos similiter restituit in monasterio sancti Theoderici, cujus corpus e veleri sepulcro translulit anno sequenti in thecam argenteam, præ- vente Lothario rege.
Eodem anno 975 basilicam Blandinensem consecravit, conciliumque celebravit Durocortori, in quo Theobaldus, Ambiauensis Ec- clesie usurpator, excommunicatus est. Annu 976 vel sequenti Rothadum Cameracensem episcopumn consecravit.
(Chron. Camer. lib. 1, e. 102.) Dici non potest quantum insudarit Adalbero pro pace regnorum Franciz et Germani:e promovenda: artibus tamen Otonis Ht cum impense ſaverei.
inſidelitatis iasimulatus est, sed eo se crimine pur- gavit apud regem Lotharium. Nihilo tamen secius in offensjionem Ludovici V. lilii Lotharii, incurrit. qui eum non solum aut jurejurando lidem renovare lussit, aut urbe regnoque « xcedere, verum etiam in publico Francorum conventu de proditione postu- lare meditabatur.
Sed eo vivis exemplo, reguum Lansiit ad Hugonem Capetum, quem Adalbero un vit in regem Noviomi v Non. Jul. anno. 987, lirman- bes apud Mabillonium et Acherium sup.
pag. 657, apud Marlotum pag. 12, et apud Labbeum Collect. Coneil. tom. IX , pag. 709, neque anno 972, neque anno 973; neque anno 976, neque anno 977, neque demum anno 985 couvenire possint; bis enim and is subscribentium aliqui vel nondum episcopi aut ab- hates facti erant, vel jam decesserant, aut erant
exauclorali. Existimat Marlotus, quod satis verisi- mite est, episcopos et abbates epius apud Montem s nelz Marie ad synodum convenisse; eorumque nomina qui diversis lemporibus illie adſuerunt, in unum eumdemque catalogum ab aliquo amanuensi ſuisse congesta.
Fieri etiam potest evrum subscri- plionibus qui interſuerunt concilio anni 972, alios deu abbales, seu episcopos subsvquentibus teinpoti- bus nomina sua in conirmationem rerum ante acta- 0 rum addidi>se.