PL 137, col. 83
Vita S. Ethelwoldi (Wolstanus Wintoniensis), J. P. Migne
XV. Quomodo hostis antiquus sanctum virum per
VIII. De prophetia quam praedixit sanctus Aelfegus
Wintoniensis episcopus de tribus sacerdotibus.
IX. Quomodo Adelwoldus Glestoniam pervenit, et
monachus factus, qualiter ibi vixerit.
X. De obitu regis Aedelstani, et de successione fratrum
ejus in regnum gentis Anglorum.
XI. Quomodo rege Eadredo favente, sanctus vir
Abbandunensis monasterii curam suscepit, ejusque
loci abbas ordinatus fuerit.
XII. Quod rex Eadredus ad monasterium venerit,
et hospitibus tota die convivantibus liquor exhauriri
nequiverit.
XIII. Quod regnante Eadgaro templum praedicti
coenobii constructum et dedicatum fuerat.
XIV. De ordinatione Dunstani, et quod abbas Adelwoldus
Osgarum monachum trans mare direxerit;
et de quodam fratre Aelstani simplici et magnae
obedientiae viro.
casum cujusdam postis exstinguere conatus sit.
XVI. Quod rex Eadgarus ad episcopatum Wintoniensis
Ecclesiae sanctum virum elegerit.
XVII. De communione quam clerici cantaverunt,
quanto monachi de Abbandunia venientes ad
ingressum ecclesiae steterunt.
XVIII. De expulsione clericorum de veteri monasterio.
XIX. Quomodo vir sanctus venenum biberit, et fidei
calore succensus, potum mortis exstinxerit.
XX. De expulsione clericorum de novo monasterio.
XXI. Quod in Abbandonia Osgarum constituerit
abbatem.
XXII. Quod in coenobia nonnarum sanctimoniales
ordinaverit.
XXIII. Quomodo in provincia orientalium Anglorum
Eligense coenobium regulariter monachis instituerit.
XXIV. Quod in provincia quoque Girviorum duo
monasteria, Burgh atque Thornig appellata, simili
modo monachis delegaverit.
XXXVI. De candela quae episcopo obdormiente super
folium libri ardens jacuit, et tamen paginam
XXVII. Quod et alia multa per Dunstanum, et Adelwoldum
XXV. De familiaritate sancti viri cum rege Eadgaro.
XXVI. De revelatione sancti antistitis Swithuni, quem
sanctus Pater Adelwoldus sub die Idus Julii cum
omni gloria transtulit, et inde in ecclesia collocavit.
CAP. I
.--Erant igitur parentes sancti pontificis
Adelwoldi ex ingenua Christianorum propagine
oriundi, Wentanae civitatis urbani, temporibus senioris
Eaduardi regis Anglorum florentes, in mandatis
et justificationibus Domini sine querela fideliter
incedentes. Qui dum quotidianis bonorum operum
pollerent incrementis, eximio Dei munere decorati
sunt, quo talem mererentur gignere sobolem,
cujus eruditione et exemplis non solum populi praesentis
aevi, sed etiam futuri pervenirent ad notitiam
veri luminis: ut exuti caligine tenebrosi erroris,
gloria fruerentur aeternae claritatis.
CAP. II.--
Itaque felix ejus genitrix cum eum in
utero conceptum gereret, vidit hujuscemodi intempesta
nocte somnium, quod erat certum futuri effectus
praesagium. Visum namque sibi est se pro foribus
suae domus sedere, et obtutibus suis adesse quoddam
VIII. De prophetia quam praedixit sanctus Aelfegus
Wintoniensis episcopus de tribus sacerdotibus.
IX. Quomodo Adelwoldus Glestoniam pervenit, et
monachus factus, qualiter ibi vixerit.
X. De obitu regis Aedelstani, et de successione fratrum
ejus in regnum gentis Anglorum.
XI. Quomodo rege Eadredo favente, sanctus vir
Abbandunensis monasterii curam suscepit, ejusque
loci abbas ordinatus fuerit.
XII. Quod rex Eadredus ad monasterium venerit,
et hospitibus tota die convivantibus liquor exhauriri
nequiverit.
XIII. Quod regnante Eadgaro templum praedicti
coenobii constructum et dedicatum fuerat.
XIV. De ordinatione Dunstani, et quod abbas Adelwoldus
Osgarum monachum trans mare direxerit;
et de quodam fratre Aelstani simplici et magnae
obedientiae viro.
casum cujusdam postis exstinguere conatus sit.
XVI. Quod rex Eadgarus ad episcopatum Wintoniensis
Ecclesiae sanctum virum elegerit.
XVII. De communione quam clerici cantaverunt,
quanto monachi de Abbandunia venientes ad
ingressum ecclesiae steterunt.
XVIII. De expulsione clericorum de veteri monasterio.
XIX. Quomodo vir sanctus venenum biberit, et fidei
calore succensus, potum mortis exstinxerit.
XX. De expulsione clericorum de novo monasterio.
XXI. Quod in Abbandonia Osgarum constituerit
abbatem.
XXII. Quod in coenobia nonnarum sanctimoniales
ordinaverit.
XXIII. Quomodo in provincia orientalium Anglorum
Eligense coenobium regulariter monachis instituerit.
XXIV. Quod in provincia quoque Girviorum duo
monasteria, Burgh atque Thornig appellata, simili
modo monachis delegaverit.
XXXVI. De candela quae episcopo obdormiente super
folium libri ardens jacuit, et tamen paginam
XXVII. Quod et alia multa per Dunstanum, et Adelwoldum
XXV. De familiaritate sancti viri cum rege Eadgaro.
XXVI. De revelatione sancti antistitis Swithuni, quem
sanctus Pater Adelwoldus sub die Idus Julii cum
omni gloria transtulit, et inde in ecclesia collocavit.
CAP. I
.--Erant igitur parentes sancti pontificis
Adelwoldi ex ingenua Christianorum propagine
oriundi, Wentanae civitatis urbani, temporibus senioris
Eaduardi regis Anglorum florentes, in mandatis
et justificationibus Domini sine querela fideliter
incedentes. Qui dum quotidianis bonorum operum
pollerent incrementis, eximio Dei munere decorati
sunt, quo talem mererentur gignere sobolem,
cujus eruditione et exemplis non solum populi praesentis
aevi, sed etiam futuri pervenirent ad notitiam
veri luminis: ut exuti caligine tenebrosi erroris,
gloria fruerentur aeternae claritatis.
CAP. II.--
Itaque felix ejus genitrix cum eum in
utero conceptum gereret, vidit hujuscemodi intempesta
nocte somnium, quod erat certum futuri effectus
praesagium. Visum namque sibi est se pro foribus
suae domus sedere, et obtutibus suis adesse quoddam