PL 138, col. 787
Acta conventus Furonensis (Auctores varii), J. P. Migne · Electio regis Bosonis (Auctor incertus), J. P. Migne
ulla contradictione rectores ipsarum ecclesiarum
illas possideant; et si aliquid ibi mali factum a quoquam
est, in cujuscumque regno illae res consistunt,
legaliter exinde justitiam reddere faciat.
8.
Et quia per vagos et in tyrannica consuetudine
inreverentes homines pax et quies regni perturbari
solet, volumus, ut ad quemcumque nostrum talis
venerit, ut de his quae egit rationem et justitiam
subterfugere possit, nemo ex nobis illum ad aliud
recipiat vel retineat, nisi ut ad rectam rationem et
debitam emendationem perducatur. Et si rationem
Cum convenissent sancti patres in nomine Domini
salvatoris nostri, conventum celebraturi
apud Mantalam territorii Viennensis, de multis
ecclesiae negociis tractaturi, et sanctae sollicitudinis
secretarium penetraturi, multis emergentibus,
et suimet consideratione cogentibus, sacerdotalis
affectus ex antiquo patrum cordibus infusus evidenter
dictavit ei personae curam gerere, cujus adminiculo
tam in veteri testamento, quam et in novo,
consuevit populo condignum regimen exhiberi. Et
quoniam jam olim ejusdem personae praesidiis tam
ipsi patres, quos gratia divina episcopos vocari
concessit, quam principes et totum vulgus carentes,
nullis compatientis fulciebantur vel juvabantur auxiliis,
praesertim cum, rege communi morte recepto,
nullus in eos sua viscera per caritatis largitatem
intenderit, anxiari plurimum compulsi sunt, quia
non solum in internis per invisibilem inimicum,
sed etiam in apertis per visibiles inimicos, etiam ex
his, quos ipsa Christi peperit sancta mater ecclesia,
pessumdari funditus videbantur. Itaque dum mentis
aciem usquequaque verterent, et simul cum nobilioribus
ad hanc necessitatem submovendam idoneas
personas considerarent, non invenientes qui sui
consultationi respondere vellent, utpote negligentibus
cunctis tantum laborem ob honorem Dei et
sanctorum ejus et matris ecclesiae sumere, omnes
inflammati Deum omnium principem pro hac angustia
medullitus exoraverunt, ut is qui curam singularem
habet mortalium, et cujus dispositio curricula
vergit omnium seculorum, et rectum daret
consilium, et evidens consilii promeret indicium.
Denique cui patet omne cor et omnis voluntas loquitur,
fatigatos majorum et minorum inspiciens animos,
quoddam clarescere fecit solatium, et quodammodo
praesentavit suffragium. Sane omnibus unum
sapientibus et per divinam visitationem idem indivisibiliter
illas possideant; et si aliquid ibi mali factum a quoquam
est, in cujuscumque regno illae res consistunt,
legaliter exinde justitiam reddere faciat.
8.
Et quia per vagos et in tyrannica consuetudine
inreverentes homines pax et quies regni perturbari
solet, volumus, ut ad quemcumque nostrum talis
venerit, ut de his quae egit rationem et justitiam
subterfugere possit, nemo ex nobis illum ad aliud
recipiat vel retineat, nisi ut ad rectam rationem et
debitam emendationem perducatur. Et si rationem
Cum convenissent sancti patres in nomine Domini
salvatoris nostri, conventum celebraturi
apud Mantalam territorii Viennensis, de multis
ecclesiae negociis tractaturi, et sanctae sollicitudinis
secretarium penetraturi, multis emergentibus,
et suimet consideratione cogentibus, sacerdotalis
affectus ex antiquo patrum cordibus infusus evidenter
dictavit ei personae curam gerere, cujus adminiculo
tam in veteri testamento, quam et in novo,
consuevit populo condignum regimen exhiberi. Et
quoniam jam olim ejusdem personae praesidiis tam
ipsi patres, quos gratia divina episcopos vocari
concessit, quam principes et totum vulgus carentes,
nullis compatientis fulciebantur vel juvabantur auxiliis,
praesertim cum, rege communi morte recepto,
nullus in eos sua viscera per caritatis largitatem
intenderit, anxiari plurimum compulsi sunt, quia
non solum in internis per invisibilem inimicum,
sed etiam in apertis per visibiles inimicos, etiam ex
his, quos ipsa Christi peperit sancta mater ecclesia,
pessumdari funditus videbantur. Itaque dum mentis
aciem usquequaque verterent, et simul cum nobilioribus
ad hanc necessitatem submovendam idoneas
personas considerarent, non invenientes qui sui
consultationi respondere vellent, utpote negligentibus
cunctis tantum laborem ob honorem Dei et
sanctorum ejus et matris ecclesiae sumere, omnes
inflammati Deum omnium principem pro hac angustia
medullitus exoraverunt, ut is qui curam singularem
habet mortalium, et cujus dispositio curricula
vergit omnium seculorum, et rectum daret
consilium, et evidens consilii promeret indicium.
Denique cui patet omne cor et omnis voluntas loquitur,
fatigatos majorum et minorum inspiciens animos,
quoddam clarescere fecit solatium, et quodammodo
praesentavit suffragium. Sane omnibus unum
sapientibus et per divinam visitationem idem indivisibiliter