PL 138, col. 883
Fragmenta liturgiae Gallicanae (Auctor incertus), J. P. Migne
. . . . quis non diligat, cujus filium scit pro sui redemptione
suspensum? Quis non metuat, quem scit
in judicii majestate venturum? Debemus in terim timere,
quod dominus est; et amare, quod pater est:
utriusque satisfactione subnexi, filiorum affectu, et
servitute famulorum. Per Dominum nostrum.
Invitemos, fratres karissimi, redemptoris nostri
serenus oculos, et benignus auditos.
CONTESTATIO. Dignum et iustum est, vere aequum
et iustu est, nos ingenitae bonitatis tuae profunda
laudare, domine sancte pater omnipotens aeterne
Deus, qui detersis tenebris. . .. . . . et in praesenti requiem, et in prima resurrectione
participes. Per Dominum nostrum.
Praesta nobis, Domine, in domo tua sancta unanimitate
viventibus pacem habere quam tradimus,
pacem servare quam sumimus. Maneat in nobis
et sine osculis pax dummodo oscula sine pace non
maneant. Per D.
Sancte Domine, semper tuis exorabilis, qui numquam
pias tuorum praeces fidelium asperaliter intueris
famulorum, orationem familiae tuae per. . .
sanctae ecclesiae membra dispersae tutius soliditatis
prospiritate, concorpora; et quod praecantium
sollicitudine fuit varium, fiat donante tuae misericordiae
liberalitate. . . . .. . . . . Sine qualitate bonum, sine quantitate magnum,
sine situ praesentem, sine ambitu omnia
continentem, sine loco ubique totum, sine tempore
sempeternum sine ulla sui mutatione mutabilia
facientem, nihili patientem. In hac ergo natura
tibi patri spirituque tuo suoque conformis et consubstantialis
unigenitus, abiectionem pulveris nostri,
celsitudinem tuae maiestatis. . . . .
Debitas tibi omnipotens sancte pater referemus
gratias, quia sive vivemus, sive morimur, tui sumus.
Tu enim perditionis legem supra humanum genus,
peccato vastante et dominante, per unigenitum tuum
reconciliatus co. . . . as; et hominem qua potestate
ex humili materia figurasti, eadem de sinu terrae
suscitabis. . . sanguine filii tui hereditas acquisita,
suspensum? Quis non metuat, quem scit
in judicii majestate venturum? Debemus in terim timere,
quod dominus est; et amare, quod pater est:
utriusque satisfactione subnexi, filiorum affectu, et
servitute famulorum. Per Dominum nostrum.
Invitemos, fratres karissimi, redemptoris nostri
serenus oculos, et benignus auditos.
CONTESTATIO. Dignum et iustum est, vere aequum
et iustu est, nos ingenitae bonitatis tuae profunda
laudare, domine sancte pater omnipotens aeterne
Deus, qui detersis tenebris. . .. . . . et in praesenti requiem, et in prima resurrectione
participes. Per Dominum nostrum.
Praesta nobis, Domine, in domo tua sancta unanimitate
viventibus pacem habere quam tradimus,
pacem servare quam sumimus. Maneat in nobis
et sine osculis pax dummodo oscula sine pace non
maneant. Per D.
Sancte Domine, semper tuis exorabilis, qui numquam
pias tuorum praeces fidelium asperaliter intueris
famulorum, orationem familiae tuae per. . .
sanctae ecclesiae membra dispersae tutius soliditatis
prospiritate, concorpora; et quod praecantium
sollicitudine fuit varium, fiat donante tuae misericordiae
liberalitate. . . . .. . . . . Sine qualitate bonum, sine quantitate magnum,
sine situ praesentem, sine ambitu omnia
continentem, sine loco ubique totum, sine tempore
sempeternum sine ulla sui mutatione mutabilia
facientem, nihili patientem. In hac ergo natura
tibi patri spirituque tuo suoque conformis et consubstantialis
unigenitus, abiectionem pulveris nostri,
celsitudinem tuae maiestatis. . . . .
Debitas tibi omnipotens sancte pater referemus
gratias, quia sive vivemus, sive morimur, tui sumus.
Tu enim perditionis legem supra humanum genus,
peccato vastante et dominante, per unigenitum tuum
reconciliatus co. . . . as; et hominem qua potestate
ex humili materia figurasti, eadem de sinu terrae
suscitabis. . . sanguine filii tui hereditas acquisita,