PL 139, col. 1520
Epistolae et diplomata (Sergius IV), J. P. Migne
confirmantur a nobis apostolica. Si quis autem,
quod fieri non credimus, temerario ausu contra
hujus nostri privilegii statuta, quod concedimus
disrumpere tentaverit, nisi resipuerit, auctoritate
Dei omnipotentis et sancti Petri apostolorum principis
atque nostra, qui ejus fungimur vice, anathematis
vinculis indissolubiliter innodandum, et a
regno Dei se sentiat alienatum. Praedictum vero
monasterium nobis tributarium eligimus per singulos
annos duos bizantios. Qui autem praedictum sanctum
monasterium sanctae sedis tributarium in quo
potuerit elegerit, et nostri privilegii observator exstiterit,
pax super illum sit et misericordia benedictionis,
in omnibus rebus locupletatus gratia sciat se
adepturum gaudia sempiterna.
Scriptum per manum Benedicti notarii regionarii,
et scriniarii sanctae nostrae Romanae Ecclesiae, in
mense et indictione decima.
Bene valete.
IX. Privilegium Sergii IV papae pro monasterio Montis Majoris. [(Anno 1009-1012.)] [ Gall. Christ. nov., I, 104.]
SERGIUS episcopus, servus servorum Dei.
Notum omnibus fieri volumus, praecipue Amalrico
archiepiscopo, Poncionique archiepiscopo, Eldiberto,
Jocelino, Almerardo, et Frodoni episcopis, caeterisque
tam clericis quam laicis, salutem et benedictionem
apostolicam, etc. Sciatis quod Archinricus
abbas ad nostram apostolicam sedem Aubertum
monachum misit, ut nostra benedictione Stephanus
episcopus ecclesiam S. Mariae, S. Joannis et S. Petri,
ac Sancti Benedicti consecret ac benedicat. Id sciatis,
facimus in ejus consecratione talem benedictionem
et absolutionem concedimus, ut quicunque ad
eam poenitens in consecratione ipsius advenerit,
tale remedium percipiat. Ibi tertiam partem poenitentiae
illi dimittimus, et ecclesiam usque apud
caput anni ei reddimus, et pacem et capillos incidere
habeat; et si mors in capite anni evenerit, vel
infra annum, ex nostra parte absolutus permaneat,
et si desiderans per infirmitatem annualiter venire
nequiverit, et interveniente morte occubuerit, in
eam absolutio permaneat. Aldibertus vero et Rainoardus
qui hanc causam propter amorem Dei fieri
in eorum potestate adjuvando cupiunt, de poenitentia
de qua modo suspirant absoluti sint, et habeant
integram licentiam et possibilitatem in quantum
voluerint tam ipsi quam sui, augendi et crescendi
eumdem locum noviter aedificatum, et coenobium
Montis Majoris, quod juris est Romanae Ecclesiae, et
sancti Petri, et nostri, tam in honoribus ecclesiasticis,
quam in sui potestate habent, quam in caeteris
possessionibus juxta piam petitionem venerabilis
abbatis praedicti loci Archinrici, et modo et in
futuro, sicut olim Lambertus pater eorumdem militum
conveniendo scribere fecit. Quicunque vero
huic loco Corteno vel Monti Majori bene fecerit,
quod fieri non credimus, temerario ausu contra
hujus nostri privilegii statuta, quod concedimus
disrumpere tentaverit, nisi resipuerit, auctoritate
Dei omnipotentis et sancti Petri apostolorum principis
atque nostra, qui ejus fungimur vice, anathematis
vinculis indissolubiliter innodandum, et a
regno Dei se sentiat alienatum. Praedictum vero
monasterium nobis tributarium eligimus per singulos
annos duos bizantios. Qui autem praedictum sanctum
monasterium sanctae sedis tributarium in quo
potuerit elegerit, et nostri privilegii observator exstiterit,
pax super illum sit et misericordia benedictionis,
in omnibus rebus locupletatus gratia sciat se
adepturum gaudia sempiterna.
Scriptum per manum Benedicti notarii regionarii,
et scriniarii sanctae nostrae Romanae Ecclesiae, in
mense et indictione decima.
Bene valete.
IX. Privilegium Sergii IV papae pro monasterio Montis Majoris. [(Anno 1009-1012.)] [ Gall. Christ. nov., I, 104.]
SERGIUS episcopus, servus servorum Dei.
Notum omnibus fieri volumus, praecipue Amalrico
archiepiscopo, Poncionique archiepiscopo, Eldiberto,
Jocelino, Almerardo, et Frodoni episcopis, caeterisque
tam clericis quam laicis, salutem et benedictionem
apostolicam, etc. Sciatis quod Archinricus
abbas ad nostram apostolicam sedem Aubertum
monachum misit, ut nostra benedictione Stephanus
episcopus ecclesiam S. Mariae, S. Joannis et S. Petri,
ac Sancti Benedicti consecret ac benedicat. Id sciatis,
facimus in ejus consecratione talem benedictionem
et absolutionem concedimus, ut quicunque ad
eam poenitens in consecratione ipsius advenerit,
tale remedium percipiat. Ibi tertiam partem poenitentiae
illi dimittimus, et ecclesiam usque apud
caput anni ei reddimus, et pacem et capillos incidere
habeat; et si mors in capite anni evenerit, vel
infra annum, ex nostra parte absolutus permaneat,
et si desiderans per infirmitatem annualiter venire
nequiverit, et interveniente morte occubuerit, in
eam absolutio permaneat. Aldibertus vero et Rainoardus
qui hanc causam propter amorem Dei fieri
in eorum potestate adjuvando cupiunt, de poenitentia
de qua modo suspirant absoluti sint, et habeant
integram licentiam et possibilitatem in quantum
voluerint tam ipsi quam sui, augendi et crescendi
eumdem locum noviter aedificatum, et coenobium
Montis Majoris, quod juris est Romanae Ecclesiae, et
sancti Petri, et nostri, tam in honoribus ecclesiasticis,
quam in sui potestate habent, quam in caeteris
possessionibus juxta piam petitionem venerabilis
abbatis praedicti loci Archinrici, et modo et in
futuro, sicut olim Lambertus pater eorumdem militum
conveniendo scribere fecit. Quicunque vero
huic loco Corteno vel Monti Majori bene fecerit,