PL 139, col. 28
Chronicon (Benedictus S. Andreae), J. P. Migne
organum, qui in Francia usque pervenit. Et rex
Pipinus tenuit placitum suum in Compendio cum
Francis, ibique Tassilo venit dux Bajuariorum in
basatico se commendans per manus, sacramenta
juravit multa et innumerabilia, reliquias sanctorum
manus imponens, et fidelitatem promisit regi Pipino,
et filio ejus Carulo et Carlomagno, sicut passus recta
mente et firma devotione per justitia, sicut bassus
domino suo esset deberet. Sic confirmavit supradictus
Tassilo, supra corpus sancti Dionisii, Rustici,
et Eleutherii, necnon et sancti Germani, atque sancti
Martini, ut omnibus diebus vite ejus sic conservaret.
Pipinus rex in Saxonia ibat, et firmitas Saxonia
ibat, et firmitas Saxonum per virtutem introivit,
in locum qui dicitur Simnia; et multa strages facte
sunt in populo Saxonum. Et tunc polliciti sunt contra
Pipinum omnes voluntates ejus faciendum, et
honores in placito suo praesentandum, usque in
equos tricentos per singulos annos. Natus est
Pipino regi filius, cui supradictus rex nomen suum
imposuit, ut Pipinus vocaretur sicut pater ejus. Qui
vixit annos duo, et in tertio defunctus est. Eodem
anno Pipinus rex Roma perrexit. Stephanus
papa et ejus clero cunctisque a sacris ordinibus
est concessus, et populo Romano in occursum regis,
cum ymnis et laudibus ad ecclesiam sancti Peregrini
advenerunt. Contemplatus est rex Pipino populo
Romano, et ejus acta, gaudebundus pervenit in ecclesia
apostolorum principi. Celebrataque ejus sollempnitatem
myssarum, quantaque largitus est elemosinarum
pauperum, et dona ecclesiarum, longum
est enarrare. Permansit rex Pipinum mense unum
in urbem Romam; egrotareque cepit domnus Stephanus
papa, dolore cordis metusque Pipinus rex
de nece apostolicis, die constitutique obiit. Conventoque
facto populi Romani, cum Pipino rex de Paulo,
germani Stephani pape, ut cathedre apostolice praeesset.
Electus est a populo Romano clero, et Pipino
rex, et populo Francorum, electus est in sacratissima
sedem beati Petri apostoli. Cunctaque ejus cives
Romana et Tuscie finibus, et cuncta Pentapolim,
et Gottiarum montes in ecclesia beati Petri
apostoli constituit. Gratias agentes Deo et apostolorum
principi, reversus est in Francia.
21.
Tunc Pipinus rex cernens Guaifarium ducem
Aquitaniorum, etc. Sequuntur Annales Laurissenses
ann. 760, 761, 762. 763, usque: Pipinus . . . . . . . . . per
Legemodicas in Francia reversus est. Et facta est
gens valida. Iter perrexit Italia ad conferendi
Italico regno; tota hiemps in monasterio sancti
Andree apostoli, et sancti Silvestri confessoris
Christi, et sancti Stephani martyris hiemavit,
necnon et Tusciae finibus omnia res monasterii,
Pipinus tenuit placitum suum in Compendio cum
Francis, ibique Tassilo venit dux Bajuariorum in
basatico se commendans per manus, sacramenta
juravit multa et innumerabilia, reliquias sanctorum
manus imponens, et fidelitatem promisit regi Pipino,
et filio ejus Carulo et Carlomagno, sicut passus recta
mente et firma devotione per justitia, sicut bassus
domino suo esset deberet. Sic confirmavit supradictus
Tassilo, supra corpus sancti Dionisii, Rustici,
et Eleutherii, necnon et sancti Germani, atque sancti
Martini, ut omnibus diebus vite ejus sic conservaret.
Pipinus rex in Saxonia ibat, et firmitas Saxonia
ibat, et firmitas Saxonum per virtutem introivit,
in locum qui dicitur Simnia; et multa strages facte
sunt in populo Saxonum. Et tunc polliciti sunt contra
Pipinum omnes voluntates ejus faciendum, et
honores in placito suo praesentandum, usque in
equos tricentos per singulos annos. Natus est
Pipino regi filius, cui supradictus rex nomen suum
imposuit, ut Pipinus vocaretur sicut pater ejus. Qui
vixit annos duo, et in tertio defunctus est. Eodem
anno Pipinus rex Roma perrexit. Stephanus
papa et ejus clero cunctisque a sacris ordinibus
est concessus, et populo Romano in occursum regis,
cum ymnis et laudibus ad ecclesiam sancti Peregrini
advenerunt. Contemplatus est rex Pipino populo
Romano, et ejus acta, gaudebundus pervenit in ecclesia
apostolorum principi. Celebrataque ejus sollempnitatem
myssarum, quantaque largitus est elemosinarum
pauperum, et dona ecclesiarum, longum
est enarrare. Permansit rex Pipinum mense unum
in urbem Romam; egrotareque cepit domnus Stephanus
papa, dolore cordis metusque Pipinus rex
de nece apostolicis, die constitutique obiit. Conventoque
facto populi Romani, cum Pipino rex de Paulo,
germani Stephani pape, ut cathedre apostolice praeesset.
Electus est a populo Romano clero, et Pipino
rex, et populo Francorum, electus est in sacratissima
sedem beati Petri apostoli. Cunctaque ejus cives
Romana et Tuscie finibus, et cuncta Pentapolim,
et Gottiarum montes in ecclesia beati Petri
apostoli constituit. Gratias agentes Deo et apostolorum
principi, reversus est in Francia.
21.
Tunc Pipinus rex cernens Guaifarium ducem
Aquitaniorum, etc. Sequuntur Annales Laurissenses
ann. 760, 761, 762. 763, usque: Pipinus . . . . . . . . . per
Legemodicas in Francia reversus est. Et facta est
gens valida. Iter perrexit Italia ad conferendi
Italico regno; tota hiemps in monasterio sancti
Andree apostoli, et sancti Silvestri confessoris
Christi, et sancti Stephani martyris hiemavit,
necnon et Tusciae finibus omnia res monasterii,