PL 139, col. 29
Chronicon (Benedictus S. Andreae), J. P. Migne
que a Carlomagno germano suo hempta fuerat, per
preceptum sui nominis constituit. Et crux Domini
que in suis cervicibus appendebat, in venerabilis
cenobio concessit, seu Beneventi principatus, et Salerni,
Capuaque, et tota Neapolim finibus, et quicquid
Campanie destitutum est, in suo sacramento
constituit. Et cuncta Pentapolim et omnia Tuscie
finibus apostolicis Pauli et suo jure concessit. Gratulanter
et gaudebundus in Franciam venit. Tunc
rex Pipinus abuit placitum suum in Warmacia,
et nullum iter aliud fecit, nisi in Francia resedit;
causa pertractabat mitissimus rex inter Wafarium,
et Tasilonem; quia Tasilo consanguineus ejus erat.
Tunc Pipinus rex missos suos dirigit ad Bajuaria a
Tasilo, et haec verba loquens eis: « Pipinus rex
Francorum misit nos ad te, ut innotescamus beneficium
et honorem, qualiter Pipinus rex constituit
tibi. Eo quod esset meus consanguineus tota Bajuaria
dedit tibi, et jurejurando fidem tuam pollicitus
es observandi. » Modo commotus facie regis videre
noluit. Tunc, etc., ut in Ann. Laurissensibus an.
766, 767, 768, usque ad obitum Pippini. Hibique
diem hobiit, finivit octaba Kal. Octuber.
22.
Domnus itaque Adrianus natione Romanus
de regiones Via lata, ordo scrinii sancte Romane
aecclesie, electus est pontifex, a cuncto Romano populo,
in sede hac beatissimi apostolorum principis.
Oportet horiginem Francorum rex per genealogiam
nunccupare; qualiter ad apicem regni pervenerit
Karolus mitissimus rex, modo dicamus. Gens
Meroingorum, de qua Franci reges sibi creare soliti
erant. Fuit primus Pipinus, qui genuit filium ex
concubina nomine Carolus; hic primus Karolus est
advocatus. Qui Karolus genuit filios duos, Pipinum
et Karolomagno, qui tota Francia dominatum sibi
vindicantes oppressit. Mortuo itaque Karolus primus,
qui officio tantum cum Ildricus Saxone deponebatur,
Pipinus et Carolomagno germanis, velut hereditaria
Francia fungebatur. Hunc Pipinus et Karlomagno
summa cum eo concordia, divisum regnum
Francorum inter se, Carolomagno sancte conversationis
habitum inbutus, Pipinus per auctoritatem
apostolico susceptum Stephani pape rex efficitur.
Qui Pipinus genuit filios duos, Carolus et Carlomagno,
qui uncti sunt in regibus cum Pipino pater
eorum a Stephano papa; et mortuo idem Pipino,
successit Karolus, gloriosus mitissimus atque amabilis
rex, atque Karlomagno. Non post multum
tempus defuncto Carlomagno rex, uxor ejus et filii
cum quibusdam qui ex omatibus consentaneis in
Italia fuga petiit; sub Desiderio reges Langobardorum,
preceptum sui nominis constituit. Et crux Domini
que in suis cervicibus appendebat, in venerabilis
cenobio concessit, seu Beneventi principatus, et Salerni,
Capuaque, et tota Neapolim finibus, et quicquid
Campanie destitutum est, in suo sacramento
constituit. Et cuncta Pentapolim et omnia Tuscie
finibus apostolicis Pauli et suo jure concessit. Gratulanter
et gaudebundus in Franciam venit. Tunc
rex Pipinus abuit placitum suum in Warmacia,
et nullum iter aliud fecit, nisi in Francia resedit;
causa pertractabat mitissimus rex inter Wafarium,
et Tasilonem; quia Tasilo consanguineus ejus erat.
Tunc Pipinus rex missos suos dirigit ad Bajuaria a
Tasilo, et haec verba loquens eis: « Pipinus rex
Francorum misit nos ad te, ut innotescamus beneficium
et honorem, qualiter Pipinus rex constituit
tibi. Eo quod esset meus consanguineus tota Bajuaria
dedit tibi, et jurejurando fidem tuam pollicitus
es observandi. » Modo commotus facie regis videre
noluit. Tunc, etc., ut in Ann. Laurissensibus an.
766, 767, 768, usque ad obitum Pippini. Hibique
diem hobiit, finivit octaba Kal. Octuber.
22.
Domnus itaque Adrianus natione Romanus
de regiones Via lata, ordo scrinii sancte Romane
aecclesie, electus est pontifex, a cuncto Romano populo,
in sede hac beatissimi apostolorum principis.
Oportet horiginem Francorum rex per genealogiam
nunccupare; qualiter ad apicem regni pervenerit
Karolus mitissimus rex, modo dicamus. Gens
Meroingorum, de qua Franci reges sibi creare soliti
erant. Fuit primus Pipinus, qui genuit filium ex
concubina nomine Carolus; hic primus Karolus est
advocatus. Qui Karolus genuit filios duos, Pipinum
et Karolomagno, qui tota Francia dominatum sibi
vindicantes oppressit. Mortuo itaque Karolus primus,
qui officio tantum cum Ildricus Saxone deponebatur,
Pipinus et Carolomagno germanis, velut hereditaria
Francia fungebatur. Hunc Pipinus et Karlomagno
summa cum eo concordia, divisum regnum
Francorum inter se, Carolomagno sancte conversationis
habitum inbutus, Pipinus per auctoritatem
apostolico susceptum Stephani pape rex efficitur.
Qui Pipinus genuit filios duos, Carolus et Carlomagno,
qui uncti sunt in regibus cum Pipino pater
eorum a Stephano papa; et mortuo idem Pipino,
successit Karolus, gloriosus mitissimus atque amabilis
rex, atque Karlomagno. Non post multum
tempus defuncto Carlomagno rex, uxor ejus et filii
cum quibusdam qui ex omatibus consentaneis in
Italia fuga petiit; sub Desiderio reges Langobardorum,